ଶ୍ରୀଵତ୍ସଵକ୍ଷସଂ ଦେଵଂ ସୁରାସୁରନମସ୍କୃତମ୍
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଛାତି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ଧ୍ଯାଯେଦାତ୍ମାନମଵ୍ଯକ୍ତଂ ପରାତ୍ପରତରଂ ଵିଭୁମଟ୍
ଅଦୃଶ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯାନଂ କୃତ୍ଵା ମୁହୁର୍ତ୍ତଂ ଵା ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ଲଭେନ୍ନରଃ
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ, ମଣିଷ ପରମ ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇଥାଏ।
ଧ୍ଯାନାତ୍ପ୍ରସୀଦତି ହରିଦ୍ଧର୍ଯାନାତ୍ସର୍ଵାର୍ଥସାଧନମ୍
ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ହରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ଧାରଣା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ।
ତେନ ଧ୍ଯାନେନ ତୁଷ୍ଟାତ୍ମା ହରିର୍ମୋକ୍ଷଂ ଦଦାତି ଵୈ
ସେଇ ଧ୍ୟାନରେ ଆତ୍ମା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ହରି ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଧ୍ଯାନଂ ଧ୍ଯେଯଂ ଧ୍ଯାତୃଭାଵଂ ଯଥା ନଶ୍ଯତି ନିର୍ଭରମ୍
ଯେତେବେଳେ ଧ୍ୟାନ, ଧ୍ୟେୟ ଓ ଧ୍ୟାନକାରୀର ଭାବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଲୟ ହୁଏ।
ଭଵେନ୍ନିରନ୍ତରଂ ଧ୍ଯାନାଦଭେଦପ୍ରତିପାଦନମ୍
ନିରନ୍ତର ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଅଭିନ୍ନତାର ଅନୁଭୂତି ହୁଏ।
ନିର୍ଵାତଦୀପଵତ୍ସଂସ୍ଥଃ ସମାଧିରଭିଧୀଯତେ
ବାୟୁରୁ ରକ୍ଷିତ ଦୀପ ପରି ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ରହେ, ସେହିକୁ ସମାଧି କୁହାଯାଏ।
ନ ଜିଘ୍ରତି ନ ସ୍ପୃଶତି ନ କିଞ୍ଚଦ୍ଵକ୍ତି ସତ୍ତମ
ସେ କିଛି ଘ୍ରାଣ କରେନାହିଁ, ସ୍ପର୍ଶ କରେନାହିଁ, କିଛି କଥା କୁହେନାହିଁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସର୍ଵୋପାଧିଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଯୋଗିନାଂ ଭାତ୍ଯଚଞ୍ଚଲଃ
ସମସ୍ତ ଉପାଧିରୁ ମୁକ୍ତ, ଯୋଗୀ ଅଚଳ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିଭାତ୍ଯଜ୍ଞାନନାଶେ ତୁ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଅଜ୍ଞାନ ନଶ୍ଟ ହେଲେ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ତନ୍ନାଶେ ନିର୍ମଲଂ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକାଶଯତି ପଣ୍ଡିତଂ
ସେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ, ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଆପଣେ ଦେଖାଏ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଭୂତାନାମନ୍ତର୍ଯାମିତଯା ସ୍ଥିତମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି।
ପଶ୍ଯନ୍ତି ଯଜ୍ଜ୍ଞାନଵିଦାଂ ଵରିଷ୍ଟାଃ ପରାତ୍ପରସ୍ମାତ୍ପରମଂ ପଵିତ୍ରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପବିତ୍ରତମ ତାହାକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ପୁରାଣପୁରୁଷୋ ଽନାଦିଃ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମେତି ଗୀଯତେ
ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ଯିଏ ଆଦିହୀନ, ସେଉଁଥିରେ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ଗୀତିତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି।
ଆନନ୍ଦଂ ନିର୍ମଲଶାନ୍ତଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମେତି ଗୀଯତେ
ସେ ଆନନ୍ଦମୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ, ସେଉଁଥିରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ଗୀତିତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି।
ଅଵିକାରମଜଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମେତି ଗୀଯତେ
ସେ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ଅଜନ୍ମା ଓ ଶୁଦ୍ଧ, ସେଉଁଥିରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ଗୀତିତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି।
ସଂସାରତାପତତ୍ପାନାଂ ସୁଧାଵୃଷ୍ଟିସମଂ ନୃଣାମ୍
ସଂସାରର ତାପରେ ପିଡିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ମନେ ନେଇବାକୁ ମଧୁର ବର୍ଷା ପରି।
ନାଦରୁପମନୌପମ୍ଯମର୍ଦ୍ଧମାତ୍ରୋପରିସ୍ଥିତମ୍
ଏହା ଶବ୍ଦର ରୂପ, ତୁଳନାହୀନ, ଓ ଅର୍ଧମାତ୍ରା ଉପରେ ବ୍ୟସ୍ଥିତ।
ମକାରଂ ରୁଦ୍ରରୁପଂ ସ୍ଯାଦର୍ଧ୍ଦମାତ୍ରଂ ପରାତ୍ମକମ୍
‘ମ’ ଅକ୍ଷର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ ଓ ଅର୍ଧମାତ୍ରା ପରମ ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ।
ତେଷାଂ ସମୁଚ୍ଚଯଂ ଵିପ୍ର ପରବ୍ରହ୍ମପ୍ରବୋଧକମ୍
ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ଏହାମାନଙ୍କର ଏକତ୍ୱ ପରବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ।
ଵାଚ୍ଯଵାଚକସଂବନ୍ଧୋ ହ୍ଯୁପଚାରାତ୍ତଯୋର୍ଦ୍ଵିଜା
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ବାକ୍ୟ ଓ ଅର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପର୍କ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ତଦଭ୍ଯାସେନ ସଂଯୁକ୍ତାଃ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ଲଭନ୍ତି ଚ
ଏହାର ଅଭ୍ୟାସ କରି ଯେଉଁମାନେ ଏକତ୍ୱ ପାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କୋଟିସୂର୍ଯସମଂ ତେଜୋ ଧ୍ଯାଯେଦାତ୍ମନି ନିର୍ମଲମ୍
ନିଜ ମନରେ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ପବିତ୍ର ତେଜକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦ୍ଯତ୍ପାପହରଂ ଵସ୍ତୁ ତତ୍ତଦ୍ଵା ଚିନ୍ତଯେଦ୍ଧୃଦି
ଯେଉଁ କିଛି ପାପ ଦୂର କରେ, ତାହାକୁ ହୃଦୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ଏତଦ୍ଵିଦିତ୍ଵା ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୋ ଲଭତେ ମୋକ୍ଷମୁତ୍ତମମ୍
ଏହା ଜାଣି, ଯୋଗୀଶ୍ୱର ଉତ୍ତମ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସ ସର୍ଵପାପନିର୍ମୁକ୍ତୋ ହରିସାଲୋକ୍ଯମାନ୍ପୁଯାତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ସମାନ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଇଦାନୀମପି ସର୍ଵଜ୍ଞ ଯତ୍ପୃଚ୍ଛାମି ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍
ଏବେ, ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ମୁଁ ଯାହା ପଚାରିବି, ତାହା ମୋତେ କହ।
ଯସ୍ଯ ତୁଷ୍ଯତି ସର୍ଵେଶସ୍ତସ୍ଯ ଭକ୍ତିଶ୍ଚ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ଯାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେମାନଙ୍କର ଭକ୍ତି ଚିରକାଳ ରହେ।
ତନ୍ମମାଖ୍ଯାହି ସର୍ଵଜ୍ଞ ମୁନେ କାରୁଣ୍ଯଵାରିଧେ
ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ ମୁନି, ହେ କୃପାର ସାଗର, ଏହି କଥା ମୋତେ କହ।