ଅହିଂସା କଥିତା ସଦ୍ଭିର୍ଯୋଗସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯିନୀ
ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଅହିଂସା ଯୋଗର ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
ସତ୍ଯଂ ପ୍ରାହୁର୍ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତେଯଂ ଶୃଣୁ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସତ୍ୟ କହାଯାଇଛି; ଏବେ ଅସ୍ତେୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ସ୍ତେଯମିତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ ସଦ୍ଭିରସ୍ତେଯଂ ତଦ୍ଵିପର୍ଯଯମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ ଚୋରି କୁହାଯାଏ; ଚୋରି ନକରିବା ତାହାର ବିପରୀତ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପରିତ୍ଯାଗାଜ୍ଜ୍ଞାନଵାନପି ପାତକୀ
ଯଦି କୌଣସି ଜ୍ଞାନୀ ନିଜର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଛାଡିଦେଇଥାଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ହୋଇଯାଏ।
ସ ଚଣ୍ଡାଲସମୋ ଜ୍ଞେଯଃ ସର୍ଵଵର୍ଣବହିଷ୍କୃତଃ
ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ ଭାବରେ ଗଣନା କରିବାକୁ ହେବ; ସମସ୍ତ ଜାତିରୁ ବାହାର କରାଯାଏ।
ତତ୍ସଂଭାଷଣମାତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଭଵେନ୍ନୃଣାମ୍
ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ମାତ୍ରେ ମାନବମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପର ସମାନ ମନାଯାଏ।
ତତ୍ସଂଗସଂଗିନାଂ ସଂଗାନ୍ମହାପାତକଦୋଷଭାକ୍
ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ସହ ଯେଉଁମାନେ ମିଶିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ପାପର ଦୋଷ ଭୋଗିଥାନ୍ତି।
ଅପରିଗ୍ରହ ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଯୋଗସଂସିଦ୍ଧିକାରକଃ
ଉପହାର ନ ନେବାକୁ 'ଅପରିଗ୍ରହ' କୁହାଯାଏ; ଏହା ଯୋଗର ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
କ୍ରୋଧମାହୁର୍ଧର୍ମଵିଦୋ ହ୍ଯକ୍ରୋଧସ୍ତଦ୍ଵିପର୍ଯଯଃ
ଧର୍ମ ଜଣା ଲୋକମାନେ କୁହନ୍ତି କ୍ରୋଧ ଦୋଷ; ଏହାର ବିପରୀତ କ୍ରୋଧ ନ ଥିବା ଗୁଣ।
ଅସୂଯା କୀର୍ତିତା ସଦ୍ଭିସ୍ତତ୍ତ୍ଯାଗୋ ହ୍ଯନସୂଯତା
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟାକୁ ଦୋଷ କୁହନ୍ତି; ଏହା ଛାଡିଦେବା ଅନିର୍ଷ୍ୟା।
ନିଯମାନପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମିତୁଭ୍ଯଂ ତାଞ୍ଛୃଣୁ ନାରଦ
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିୟମଗୁଡିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି; ନାରଦ, ଏଗୁଡିକୁ ଶୁଣ।
ସଂଧ୍ଯୋପାସନମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଯମାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ନିୟମଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ସଂଧ୍ୟାପୂଜା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତପୋ ନିଗଦିତଂ ସଦ୍ଭିର୍ଯୋଗସାଧନମୁତ୍ତମମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି ତପସ୍ଯା ଯୋଗ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ।
ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରସ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ମହାଵାକ୍ଯଚଯସ୍ଯ ଚ
ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ବଡ଼ ବାକ୍ୟଗୁଡିକର—
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ଯସ୍ତ୍ଯଜେନ୍ମୂଢସ୍ତସ୍ଯ ଯୋଗୋ ନ ସିଧ୍ଯତି
ଯିଏ ଅଜ୍ଞାନରେ ନିଜର ଅଧ୍ୟୟନ ଛାଡିଦେଉଛି, ତାଙ୍କର ଯୋଗ ସଫଳ ହୁଏନାହିଁ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯୈସ୍ତୋଷ୍ଯମାଣାଶ୍ଚ ପ୍ରସୀଦନ୍ତି ହି ଦେଵତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ରିଵିଧେ ଽପି ଚ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵାତ୍ପୂର୍ଵାତ୍ପରୋ ଵରଃ
ତିନି ପ୍ରକାର ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଜପସ୍ତୁ ଵାଚିକଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସର୍ଵଯଜ୍ଞଫଲପ୍ରଦଃ
ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ଜପକୁ 'ବାଚିକ ଜପ' କୁହାଯାଏ; ଏହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ସ ତୂପାଂଶୁର୍ଜପଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପୂର୍ଵସ୍ମାଦ୍ଦ୍ଵିଗୁଣୋ ଽଧିକଃ
କିନ୍ତୁ ନିମ୍ନ ସ୍ୱରରେ କରାଯାଇଥିବା ଜପ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀଠାରୁ ଦୁଇଗୁଣା ଫଳଦାୟକ।
ସ ଜପୋମାନସଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଯୋଗସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକଃ
ମନରେ କରାଯାଇଥିବା ଜପ 'ମାନସ ଜପ' କୁହାଯାଏ; ଏହା ଯୋଗର ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯସଂପନ୍ନୋ ଲଭେତ୍ସର୍ଵାନ୍ମନୋରଥାନ୍
ସେହିପରି, ନିଜ ପାଠ ପାଠନରେ ଲଗନ୍ତି ଯେଉଁଜଣ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରେ।
ସଂତୋଷହୀନଃ ପୁରୁଷୋ ନ ଲଭେଚ୍ଛର୍ମ କୁତ୍ରଚିତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକରେ ସନ୍ତୋଷ ନାହିଁ, ସେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସୁଖ ପାଇପାରିବ ନାହିଁ।
ଇତୋ ଽଧିକଂ କଦା ଲପ୍ସ୍ଯ ଇତି କାମସ୍ତୁ ଵର୍ଦ୍ଧତେ
‘ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ କେବେ ପାଇବି?’ ଭାବିଲେ, ତାଙ୍କର ଆଶା ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଯଦୃଚ୍ଛାଲାଭସଂତୁଷ୍ଟୋ ଭଵେଦ୍ଧର୍ମପରାଯଣଃ
ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଲାଭ ହେଉଛି, ତାହାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ସେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ହେବେ।
ମୃଜ୍ଜଲାଭ୍ଯାଂ ବହିଃ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଭାଵଶୁଦ୍ଧିସ୍ତଥାନ୍ତରମ୍
ମିଟି ଓ ପାଣିରେ ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ; ମନରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ ଭିତରେ।
ନ ଫଲନ୍ତି ମୁନୀଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭସ୍ମନି ନ୍ଯସ୍ତହଵ୍ଯଵତ୍
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭସ୍ମ ଉପରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ହୋମ ଫଳ ଦେଇନଥାଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ରାଗାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସୁଖୀ ଭଵେତ୍
ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଓ ଏହାପରି ଦୁଃଖ ଛାଡିଦେଲେ, ଲୋକ ସୁଖୀ ହେବେ।
କୃତଶୌଚୋ ଽପି ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଚଣ୍ଡାଲସଦୃଶଃ ସ୍ମୃତଃ
ଶୁଦ୍ଧି କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ ଗଣାଯାଏ।
ତମେଵ ଦୈଵତଂ ହୄନ୍ତି ନରକଂ ଚ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ସେ ଏହି ଅଶୁଦ୍ଧିକୁ ଦେବତା ଭାବି ଗ୍ରହଣ କରେ ଏବଂ ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଅଲଙ୍କୃତଃ ସୁରାଭାଣ୍ଡ ଇଵ ଶାନ୍ତିଂ ନ ଗଚ୍ଛତି
ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମଦ ପାତ୍ର ପରି, ସେ ଶାନ୍ତି ପାଇନଥାଏ।