ଉଦ୍ଵେଗ ମାନଵା ମୂର୍ଖାଃ କିଂ ନ ଯାନ୍ତି ହି ପାପିନଃ
ଅନ୍ୟଥା, ମୂର୍ଖ ଏବଂ ପାପୀ ଲୋକମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ଭରି, କେମିତି ନଷ୍ଟ ହେବେ ନାହିଁ?
ତଲ୍ଲବ୍ଧ୍ଵା ପରଲୋକାର୍ଥଂ ଯତ୍ନଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଏହି ଜନ୍ମ ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ପରଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଲଭନ୍ତେ ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଯାହାରୁ ପୁନଃ ଫେରିବା ଅତି କଷ୍ଟ।
ଯସ୍ମିଂଶ୍ଚ ଵିଲଯଂ ଯାତି ସ ସଂସାରସ୍ଯ ମୋଚକଃ
ଯାହାରେ ସଂସାରର ବିଲୟ ହୁଏ, ସେ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ତଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ସଂସାରାତ୍ପରିମୁଚ୍ଯତେ
ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସଂସାରପାଶବଦ୍ଧାନାଂ ଦୁଃଖାନି ସୁବହୂନି ଚ
ସଂସାରର ପାଶରେ ବାନ୍ଧା ଲୋକମାନେ ବହୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।
ଯେନୋପାଯେନ ମୋକ୍ଷଃ ସ୍ଯାତ୍ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ତପୋଧନ
କେଉଁ ଉପାୟରେ ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବ? ମୋତେ କହ, ତପସ୍ୱୀ।
ଭୁଜ୍ଯନ୍ତେ ଚ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଷାଂ ନାଶଃ କଥଂ ଭଵେତ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ କିପରି ନଶ୍ଟ ହେବ?
କାମାଲ୍ଲୋଭାଭିଭୂତଃ ସ୍ଯାଲ୍ଲୋଭାତ୍କ୍ରୋଧପରାଯଣାଃ
ଇଚ୍ଛାରେ ଆସକ୍ତ ହେଲେ ଲୋଭ ଆସେ; ଲୋଭରୁ କ୍ରୋଧ ଆସେ।
ପ୍ରନଷ୍ଟବୁଦ୍ଧିର୍ମନୁଜଃ ପୁନଃ ପାପଂ କରୋତି ଚ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟର ବୁଦ୍ଧି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ସେ ପୁନି ପାପ କରେ।
ଯଥା ଦେହଭ୍ରମତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମୋକ୍ଷଭାକ୍ସ୍ଯାତ୍ତଥା ଵଦ
ଯେପରି ଦେହ ଛାଡିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ସେହିପରି ଭାବରେ କହ।
ଯସ୍ମାତ୍ସଂସାରଦୁଃଖାନ୍ନୋ ମୋକ୍ଷୋପାଯମଭୀପ୍ସସି
ତୁମେ ଜଗତର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ଉପାୟ ଚାହୁଁଛ।
ହରିଶ୍ଚ ପାଲକୋ ରୁଦ୍ରୋ ନାଶକଃ ସ ହି ମୋକ୍ଷଦଃ
ହରି ରକ୍ଷାକରେ, ରୁଦ୍ର ନାଶ କରେ; ସେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ତଂ ଵିଦ୍ଯାନ୍ମୋକ୍ଷଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନାରାଯଣମନାମଯମ୍
ବିଷ୍ଣୁ, ନାରାୟଣ, ଯିଏ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ— ଏହାକୁ ଜଣ।
ତମୁଗ୍ରମଜରଂ ଦେଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଦୁଃଖାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅବିନଶୀ ଦେବତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଜ୍ଞାନରୁପଂ ସଦାନନ୍ଦଂ ପ୍ରାହୁର୍ଵୈମୋକ୍ଷସାଧନମ୍
ଜ୍ଞାନ ଯେଉଁଠି ସଦା ଆନନ୍ଦ ରହିଛି, ତାହାକୁ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ ବୋଲି କହାଯାଏ।
ସମର୍ଚଯନ୍ତି ତଂ ଵିଦ୍ଯାଚ୍ଛାଶ୍ଵତସ୍ଥାନଦଂ ହରିମ୍
ଯେମାନେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ସେ ଶାଶ୍ୱତ ନିବାସ ଦେଇଥାଏ— ଏହାକୁ ଜଣ।
ହୃଦି ପଶ୍ଯନ୍ତି ଯଂ ସତ୍ଯଂ ତଂ ଜାମୀହି ସୁଖାଵହମ୍
ଯେମାନେ ହୃଦୟରେ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବାକୁ ଜଣ।
ଆକାଶମଧ୍ଯଗଃ ପୂର୍ଣସ୍ତଂ ପ୍ରାହୁର୍ମୋକ୍ଷଦଂ ନୃଣାମ୍
ଯିଏ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ— ଏହାକୁ କହାଯାଏ।
ଅନୂପମୋ ଽଖିଲାଧାରସ୍ତାଂ ଦେଵଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସମସ୍ତର ଆଧାର; ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।
ତଂ ପ୍ରାହୁର୍ମୋକ୍ଷଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ମୁନଯସ୍ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିନଃ
ଯେମାନେ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ବୋଲି କହନ୍ତି।
ସ ଏଵ କର୍ମଫଲଦୋ ମୋକ୍ଷଦୋ ଽକାମକର୍ମଣାମ୍
ସେ ନିଜେ କର୍ମର ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଅଇଛାକର୍ମ ହେଉଥିବାକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯ ଈଶ୍ଵରୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତସ୍ତଂ ପ୍ରାହୁର୍ମୋକ୍ଷଦଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ଯିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କହାଯାଏ।
ଦଦାତି ଶାଶ୍ଵତଂ ସ୍ଥାନଂ ତଂ ଦଯାଲୁଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଯିଏ ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ନିବାସ ଦେଇଥାଏ, ସେହିଁକୁ ପୂଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଜରାମରଣନିର୍ମୁକ୍ତୋ ମୋକ୍ଷଦଃ ସୋ ଽଵ୍ଯଯୋ ହରିଃ
ହରି ଅବିନଶୀ, ବୃଦ୍ଧି ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଅମୃତତ୍ଵଂ ଭଜନ୍ତ୍ଯାଶୁ ତଂ ଵିଦୁଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଯେମାନେ ସେ ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଥାନ୍ତି।
ପରାତ୍ପରତରଂ ଯଞ୍ଚ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯାହା ସମସ୍ତରୁ ଉଚ୍ଚତମ, ତାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦ।
ପରିପୂର୍ଣଂ ଜ୍ଞାନମଯଂ ଵିଦୁର୍ମୋକ୍ଷପ୍ରତାଧକମ୍
ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଜ୍ଞାନରେ ଭରିଆ, ସେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଯ ଉପାସ୍ତେ ସଦା ଯୋଗୀ ସ ଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେଉଁ ଯୋଗୀ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କାମର୍ଦ୍ଯୈଵର୍ଜିତୋଯୋଗୀ ଲଭତେ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେଉଁ ଯୋଗୀ ଚାହିଦା ଓ ଘୃଣାରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ଲଭନ୍ତି।