ପାରଣଂ ଚୋପଵାସଂ ଚ ନ କୁର୍ଯାତ୍ପୁତ୍ରଵାନ୍ଗୃହୀ
ଯେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ପୁଅ ଅଛି, ସେ ଉପବାସ କିମ୍ବା ପାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏକାଦଶ୍ଯାମହୋରାତ୍ରଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଦିନ ଓ ରାତି ଖାଇ ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନାଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଯଦି ଭୁଞ୍ଜୀତ ସୁରାପେନ ସମୋ ଭଵେତ୍
ଯଦି ନିଷିଦ୍ଧ ସମୟରେ କେହି ଖାଏ, ସେ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମାନ ହୁଏ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ତତ୍ର ଯାଜ୍ଞିକୈଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର।
ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵ ଋଚା ଚୈଵ ସୋମପାସ୍ତ ଇତି ଦ୍ଵିଜ
‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ରିଚ୍ ଓ ‘ସୋମପାନ’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରାଯାଏ।
ଆସତ୍ଯେଂନୋଦ୍ଵଯଂ ଚୈଵ ତ୍ରଯୋମନ୍ତ୍ରା ଉଦାହୃତାଃ
‘ଅସତ୍ୟେନୋଦ୍ୱୟ’ ମନ୍ତ୍ରରେ ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଯଃ କରୋତି ଵ୍ରତାଦୀନି ତସ୍ଯ ସ୍ଯାଦକ୍ଷଯଂ ଫଲମ୍
ଯେ କେହି ବ୍ରତ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ପାଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମପରା ଯାନ୍ତି ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ସେହିପାଇଁ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତାଂସ୍ତୁ ଭଵଵ୍ଯାଧିଃ କଦାଚିନ୍ନୈଵ ବାଧତେ
ତେଣୁ ସେମାନେ କେବେ ବି ଜଗତର ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସର୍ଵକର୍ମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ନିଷ୍ଫଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ରାକ୍ଷସୈଃ ପରିସେଵିତମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ନିଷ୍ଫଳ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ରାକ୍ଷସମାନେ କରନ୍ତି।
ପ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଧର୍ମଂ ସର୍ଵଧର୍ମଫଲେଚ୍ଛୁଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ପଚାରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ନିଷ୍ପୁନନ୍ତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ସୁରାଭାଣ୍ଡମିଵାପଗାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନଦୀମାନେ ମଦ୍ୟର ପାତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ମହାପାତକିନନସ୍ତ୍ଵେତେ ତତ୍ସଂସର୍ଗୀ ଚ ପଞ୍ଚମଃ
ଏମାନେ ମହାପାପୀ, ଏବଂ ଯିଏ ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥାଏ, ସେ ପଞ୍ଚମ ପାପୀ।
ସଂଵସେତ୍ସହ ତଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ପତିତଂ ସର୍ଵକର୍ମସୁ
ଯିଏ ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ରହେ, ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପତିତ ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ସ୍ଵେନୈଵ ହତଵିପ୍ରସ୍ଯ କପାଲମପି ଧାରଯେତ୍
ଏହିପରି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ହାତରେ ହତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଖପରି ଧରିବା ଉଚିତ୍।
ତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଧ୍ଵଜଦଣ୍ଡେ ତୁ ଧୃତ୍ଵା ଵନଚରୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଉପଦେଶିତ ଦ୍ରବ୍ୟଟିକୁ ପତାକା ଦଣ୍ଡରେ ରଖି, ଜଙ୍ଗଲରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ସମ୍ଯକ୍ସଂଧ୍ଯାମୁପାସୀତ ତ୍ରିକାଲଂ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ସେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପ୍ରତିଦିନ ତିନିବେଳେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାଦି ଵର୍ଜଯେତ୍
ସେ ସଦା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରହିବା ଦରକାର, ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ରବ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦି ଵନ୍ଯୈର୍ନ ଜୀଵେତ ଗ୍ରାମେ ଭିକ୍ଷାଂ ସମାଚରେତ୍
ଯଦି ଜଙ୍ଗଲର ଫଳ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଚାଲିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଗାଁରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମହା ଶୁଦ୍ଧିମାନ୍ପୋତି କର୍ମାର୍ହଶ୍ଚୈଵ ଜାଯତେ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଛି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ ପୁନି କର୍ମ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
ଗୋନିମିତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜାର୍ଥଂ ଵା ପ୍ରାଣାନ୍ଵାପି ପରିତ୍ଯଜେତ୍
ଗାଈ, ଦ୍ୱିଜାତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତେଷ୍ଵନ୍ଯତମଂ କୃତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମହା ଶୁଦ୍ଧିମାନ୍ପୁଯାତ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ଏକ କାମ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରଵେଶନଂ ଵାପି ମରୁତ୍ପ୍ରପତନଂ ତଥା
ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା କିମ୍ବା ବାୟୁରେ ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଆଚାର୍ଯାଦିଵଧେ ଚୈଵ ଵ୍ରତମୁକ୍ତଂ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ଗୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ହତ୍ୟା କଲେ, ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଚାରିଗୁଣା ହେବ।
ଏଵଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଗଦିତଃ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଵିଧିର୍ଦ୍ଵିଜ
ଏଭଳି ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଧି କୁହାଯାଇଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ହୄନ୍ତି ଯଃ ଶୂଦ୍ରସ୍ତଂ ମୁଶଲ୍ଯଂ ଵିର୍ଦୁର୍ବୁଧାଃ
ଯେଉଁ ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରେ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ମୁଶଳ୍ୟ' ବୋଲି ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣୀନାଂ ଵଧେ ତ୍ଵର୍ଦ୍ଧଂ ପାଦଃ ସ୍ଯାତ୍କନ୍ଯକାଵଧେ
ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ହନନ ପାଇଁ ଅର୍ଦ୍ଧ, କୁମାରୀ ହନନ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହେବ।
ହତ୍ଵା ତୁ କ୍ଷତ୍ରିଯଂ ଵିପ୍ରଃ ଷଡବ୍ଦଂ କୁଚ୍ଛ୍ରମାଚରେତ୍
ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ଛଅ ବର୍ଷ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀକ୍ଷିତସ୍ଯ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ହତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚାଷ୍ଟଵତ୍ସରାନ୍
ଦୀକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜନାନୀକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଠ ବର୍ଷ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର।