ଗୃହସ୍ଥାନାଂ ତୁ ପୂର୍ଵୋକ୍ତା ଯତୀନାମୁତ୍ତରା ସ୍ମୃତା
ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ଯତିମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ନିୟମକୁ ମନେ ରଖନ୍ତି।
ଦିନକ୍ଷଯେ ଦ୍ଵିତୀଯୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପରିକୀର୍ତିତାଂ
ଦିନ ଶେଷ ହେଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ତିଥି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଅଵିଦ୍ଧାପି ନିଷିଦ୍ଧୈଵ ପରତୋ ଦ୍ଵାଦଶୀ ଯଦି
ଯଦି ମିଶିନଥିବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ପରେ ଆସେ, ତାହା ନିଷିଦ୍ଧ।
ଦ୍ଵାଦଶଦ୍ଵାଦଶୀପୁଣ୍ଯଂ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ପାରଣେ
ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ପାରଣ କଲେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ।
ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ନାସ୍ତି ଵା ଵିଦ୍ଯତେ ଽଥଵା
ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ ଥାଇପାରେ କିମ୍ବା ନଥାଇପାରେ।
ଯଦିଭିଶ୍ଚୋତ୍ତରା ଗ୍ରାହ୍ଯା ହ୍ଯଵୀରାଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଯଦି ପରବର୍ତ୍ତୀ ତିଥି ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା ଦରକାର।
ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶଯାମସ୍ତି ତତ୍ର କଥଂ ଭଵେତ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ ଥିଲେ, କିପରି ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ?
ଉପୋଷ୍ଯୈଵ ଦ୍ଵିତୀଯେତି କେଚିଦାହୁଶ୍ଚ ଭକ୍ତିତଃ
କିଛି ଲୋକ ଭକ୍ତିବଶରେ କହନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାମସ୍ତି ତତ୍ରୈଵ ଚାପରେ
ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରକାରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଓ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରନ୍ତି।
କେଚିଦାହୁଶ୍ଚ ପୂର୍ଵାଂ ତୁ ତନ୍ମତଂ ନ ସମଞ୍ଜସମ୍
କେହି ପୂର୍ବ ଦିନକୁ ଠିକ୍ ବୋଲି କହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଏହି ମତ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାରଣଂ ଚୋପଵାସଂ ଚ ନ କୁର୍ଯାତ୍ପୁତ୍ରଵାନ୍ଗୃହୀ
ଯେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ପୁଅ ଅଛି, ସେ ଉପବାସ କିମ୍ବା ପାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏକାଦଶ୍ଯାମହୋରାତ୍ରଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଦିନ ଓ ରାତି ଖାଇ ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନାଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଯଦି ଭୁଞ୍ଜୀତ ସୁରାପେନ ସମୋ ଭଵେତ୍
ଯଦି ନିଷିଦ୍ଧ ସମୟରେ କେହି ଖାଏ, ସେ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମାନ ହୁଏ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ତତ୍ର ଯାଜ୍ଞିକୈଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର।
ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵ ଋଚା ଚୈଵ ସୋମପାସ୍ତ ଇତି ଦ୍ଵିଜ
‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ରିଚ୍ ଓ ‘ସୋମପାନ’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରାଯାଏ।
ଆସତ୍ଯେଂନୋଦ୍ଵଯଂ ଚୈଵ ତ୍ରଯୋମନ୍ତ୍ରା ଉଦାହୃତାଃ
‘ଅସତ୍ୟେନୋଦ୍ୱୟ’ ମନ୍ତ୍ରରେ ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଯଃ କରୋତି ଵ୍ରତାଦୀନି ତସ୍ଯ ସ୍ଯାଦକ୍ଷଯଂ ଫଲମ୍
ଯେ କେହି ବ୍ରତ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ପାଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମପରା ଯାନ୍ତି ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ସେହିପାଇଁ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତାଂସ୍ତୁ ଭଵଵ୍ଯାଧିଃ କଦାଚିନ୍ନୈଵ ବାଧତେ
ତେଣୁ ସେମାନେ କେବେ ବି ଜଗତର ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସର୍ଵକର୍ମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ନିଷ୍ଫଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ରାକ୍ଷସୈଃ ପରିସେଵିତମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ନିଷ୍ଫଳ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ରାକ୍ଷସମାନେ କରନ୍ତି।
ପ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଧର୍ମଂ ସର୍ଵଧର୍ମଫଲେଚ୍ଛୁଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ପଚାରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ନିଷ୍ପୁନନ୍ତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ସୁରାଭାଣ୍ଡମିଵାପଗାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନଦୀମାନେ ମଦ୍ୟର ପାତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ମହାପାତକିନନସ୍ତ୍ଵେତେ ତତ୍ସଂସର୍ଗୀ ଚ ପଞ୍ଚମଃ
ଏମାନେ ମହାପାପୀ, ଏବଂ ଯିଏ ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥାଏ, ସେ ପଞ୍ଚମ ପାପୀ।
ସଂଵସେତ୍ସହ ତଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ପତିତଂ ସର୍ଵକର୍ମସୁ
ଯିଏ ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ରହେ, ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପତିତ ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ସ୍ଵେନୈଵ ହତଵିପ୍ରସ୍ଯ କପାଲମପି ଧାରଯେତ୍
ଏହିପରି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ହାତରେ ହତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଖପରି ଧରିବା ଉଚିତ୍।
ତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଧ୍ଵଜଦଣ୍ଡେ ତୁ ଧୃତ୍ଵା ଵନଚରୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଉପଦେଶିତ ଦ୍ରବ୍ୟଟିକୁ ପତାକା ଦଣ୍ଡରେ ରଖି, ଜଙ୍ଗଲରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ସମ୍ଯକ୍ସଂଧ୍ଯାମୁପାସୀତ ତ୍ରିକାଲଂ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ସେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପ୍ରତିଦିନ ତିନିବେଳେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାଦି ଵର୍ଜଯେତ୍
ସେ ସଦା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରହିବା ଦରକାର, ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ରବ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦି ଵନ୍ଯୈର୍ନ ଜୀଵେତ ଗ୍ରାମେ ଭିକ୍ଷାଂ ସମାଚରେତ୍
ଯଦି ଜଙ୍ଗଲର ଫଳ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଚାଲିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଗାଁରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ।