ଅନ୍ଵାଧାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଂତଃ ସଂପୂର୍ଣଵର୍ଵଣି
ମୁଁ ଏବେ ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ଅନ୍ୱାଧାନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରିବି, ମନ୍ୟ ଲୋକମାନେ।
ପର୍ଵଣୋ ଯଶ୍ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଆଦ୍ଯାଃ ପ୍ରତିପଦସ୍ତ୍ରଯଃ
ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ପ୍ରଥମ ତିନି ତିଥି ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଭାଗରେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହୁଏ।
ମଧ୍ଯାହ୍ନଦ୍ଵିତଯେ ସ୍ଯାତାମମାଵାସ୍ଯା ଚ ପୂର୍ଣିମା
ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟ ଅଛି, ଏବଂ ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ପରେଦ୍ଯୁରେଵ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ସଦ୍ଯଃ କାଲୋ ଵିଧୀଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ କିମ୍ବା ସତ୍ୱର ହୁଏ।
ସଦ୍ଯଃ କାଲଃ ପରେଦ୍ଯୁଃ ସ୍ଯାଜ୍ଜ୍ଞେଯମେଵଂ ତିଥିକ୍ଷଯେ
ତିଥି ଶେଷ ହେଲେ, ସତ୍ୱର କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଶମୀସଂଯୁତା ହୄନ୍ତିପୁଣ୍ଯଂ ଜନ୍ମତ୍ରଯାର୍ଜିତମ୍
ଦଶମୀ ତିଥି ଯଦି ଯୋଗ ହୁଏ, ତେବେ ତିନି ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ।
ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାମସ୍ତି ଚେତ୍ସା ପରା ସ୍ମୃତା
ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ଯଦି ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ ପଡ଼େ, ତାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।
ତ୍ରଘଯୋଦଶୀ ଚ ରାତ୍ର୍ଯନ୍ତେ ତତ୍ର ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିର୍ଣଯମ୍
ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥି ଯଦି ରାତିର ଶେଷରେ ଆସେ, ତାହାର ବିଚାର ମୁଁ କହିବି।
ଗୃହସ୍ଥାଃ ସିଦ୍ଧିମିଚ୍ଛନ୍ତି ଯତୋ ମୋକ୍ଷଂ ଯତୀଶ୍ଵରାଃ
ଗୃହସ୍ଥମାନେ ସିଦ୍ଧି ଚାହାନ୍ତି, ଯତିମାନେ ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି।
ତଦାନୀଂ ଦଶମୀଵିଦ୍ଧାପ୍ଯୁପୋଷ୍ଯୈକାଦଶୀ ତିଥିଃ
ସେ ସମୟରେ ଦଶମୀ ତିଥି ମିଶିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୃହସ୍ଥାନାଂ ତୁ ପୂର୍ଵୋକ୍ତା ଯତୀନାମୁତ୍ତରା ସ୍ମୃତା
ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ଯତିମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ନିୟମକୁ ମନେ ରଖନ୍ତି।
ଦିନକ୍ଷଯେ ଦ୍ଵିତୀଯୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପରିକୀର୍ତିତାଂ
ଦିନ ଶେଷ ହେଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ତିଥି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଅଵିଦ୍ଧାପି ନିଷିଦ୍ଧୈଵ ପରତୋ ଦ୍ଵାଦଶୀ ଯଦି
ଯଦି ମିଶିନଥିବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ପରେ ଆସେ, ତାହା ନିଷିଦ୍ଧ।
ଦ୍ଵାଦଶଦ୍ଵାଦଶୀପୁଣ୍ଯଂ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ପାରଣେ
ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ପାରଣ କଲେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ।
ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ନାସ୍ତି ଵା ଵିଦ୍ଯତେ ଽଥଵା
ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ ଥାଇପାରେ କିମ୍ବା ନଥାଇପାରେ।
ଯଦିଭିଶ୍ଚୋତ୍ତରା ଗ୍ରାହ୍ଯା ହ୍ଯଵୀରାଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଯଦି ପରବର୍ତ୍ତୀ ତିଥି ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା ଦରକାର।
ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶଯାମସ୍ତି ତତ୍ର କଥଂ ଭଵେତ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ ଥିଲେ, କିପରି ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ?
ଉପୋଷ୍ଯୈଵ ଦ୍ଵିତୀଯେତି କେଚିଦାହୁଶ୍ଚ ଭକ୍ତିତଃ
କିଛି ଲୋକ ଭକ୍ତିବଶରେ କହନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାମସ୍ତି ତତ୍ରୈଵ ଚାପରେ
ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରକାରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଓ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରନ୍ତି।
କେଚିଦାହୁଶ୍ଚ ପୂର୍ଵାଂ ତୁ ତନ୍ମତଂ ନ ସମଞ୍ଜସମ୍
କେହି ପୂର୍ବ ଦିନକୁ ଠିକ୍ ବୋଲି କହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଏହି ମତ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାରଣଂ ଚୋପଵାସଂ ଚ ନ କୁର୍ଯାତ୍ପୁତ୍ରଵାନ୍ଗୃହୀ
ଯେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ପୁଅ ଅଛି, ସେ ଉପବାସ କିମ୍ବା ପାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏକାଦଶ୍ଯାମହୋରାତ୍ରଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଦିନ ଓ ରାତି ଖାଇ ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନାଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଯଦି ଭୁଞ୍ଜୀତ ସୁରାପେନ ସମୋ ଭଵେତ୍
ଯଦି ନିଷିଦ୍ଧ ସମୟରେ କେହି ଖାଏ, ସେ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମାନ ହୁଏ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ତତ୍ର ଯାଜ୍ଞିକୈଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର।
ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵ ଋଚା ଚୈଵ ସୋମପାସ୍ତ ଇତି ଦ୍ଵିଜ
‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ରିଚ୍ ଓ ‘ସୋମପାନ’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରାଯାଏ।
ଆସତ୍ଯେଂନୋଦ୍ଵଯଂ ଚୈଵ ତ୍ରଯୋମନ୍ତ୍ରା ଉଦାହୃତାଃ
‘ଅସତ୍ୟେନୋଦ୍ୱୟ’ ମନ୍ତ୍ରରେ ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଯଃ କରୋତି ଵ୍ରତାଦୀନି ତସ୍ଯ ସ୍ଯାଦକ୍ଷଯଂ ଫଲମ୍
ଯେ କେହି ବ୍ରତ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ପାଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମପରା ଯାନ୍ତି ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ସେହିପାଇଁ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତାଂସ୍ତୁ ଭଵଵ୍ଯାଧିଃ କଦାଚିନ୍ନୈଵ ବାଧତେ
ତେଣୁ ସେମାନେ କେବେ ବି ଜଗତର ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସର୍ଵକର୍ମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ।