ଭୁଜ୍ଯମାନେଷୁ ଵିପ୍ରେଷୁ କର୍ତ୍ତା ଶ୍ରଦ୍ଧାପରାଯଣଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଲାଗିଥାଏ,
ରକ୍ଷୋଘ୍ନାନ୍ଵୈଷ୍ଣଵାଂଶ୍ଚୈଵ ପୈତୃକାଂଶ୍ଚଵିଶେଷତଃ
ସେ ରକ୍ଷୋଘ୍ନ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ବିଶେଷକରି ପିତୃ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ।
ତ୍ରିମଧୁ ତ୍ରିସୁପର୍ଣଂ ଚ ପାଵମାନଂ ଯଜୂଂଷି ଚ
ତିନି ପ୍ରକାର ମଧୁ, ତିନି ପ୍ରକାର ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ପାବମାନ ଓ ଯଜୁର୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ରମାନେ,
ଇତିହାସପୁରାଣାନି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଚୈଵ ହି
ଏହା ସହିତ ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ଚ ଭୁକ୍ତେଷୁ ଵିକିରଂ ଵିକ୍ଷିପେତ୍ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରିସାରିଲେ, ଯଥାଯଥିତ ଭାବରେ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ବିକିରଣ କରିବା ଉଚିତ ।
ସ୍ଵଯଂ ଚ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷଘାଲ୍ଯ ସମ୍ଯଗାଚମ୍ଯ ନାରଦ
ଏବଂ ସେ ନିଜେ ଭଲଭାବେ ପାଦ ଧୋଇ, ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ, ହେ ନାରଦ ।
ସ୍ଵସ୍ତିଵା ଚନକଂ କୁର୍ଯାଦକ୍ଷଯ୍ଯୋଦକମେଵ ଚ
ସୁସ୍ଥି ନାମକ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଚଣା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଚାଲଯିତ୍ଵା ପାତ୍ରଂ ତୁ ସ୍ଵସ୍ତି କୁର୍ଵନ୍ତି ଯେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକେ ପାତ୍ରକୁ ଉଠାଇବା ବିନା ସୁସ୍ଥି କ୍ରିୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ଦାତାରୋ ନୋ ଽଭିଵର୍ଦ୍ଧନ୍ତାମିତ୍ଯାଦ୍ଯୈଃ ସ୍ମୃତିଭାଷିତୈଃ
‘ଦାତାମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ’ ଭଳି ସ୍ମୃତିର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ତାଂବୂଲଂ ଗନ୍ଧସଂଯୁତମ୍
ସ୍ବଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ତାମ୍ବୁଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦେଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାଜେଵାଜେ ଇତି ଋଚା ପିତୄନ୍ଦେଵାନ୍ଵିସର୍ଜଯେତ୍
‘ବାଜେବାଜେ’ ରିଚା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତଥା ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯମଧ୍ଵାନଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପରିତ୍ଯଜେତ୍
ଏହିପରି, ନିଜ ବେଦ ପାଠକୁ ଯଥାଯଥ ଚେଷ୍ଟାରେ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ।
ଆମଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ହେମ୍ନା ଵାସ୍ତୃଶ୍ଯଭାର୍ଯକଃ
ଯେଉଁଠି ଜନେ ଭାର୍ୟା କିମ୍ବା ପୁଅ ନାହିଁ, ସେ ହେମରେ ଆମଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ପୈତୃକେନ ତୁ ସୂକ୍ତେନ ହୋମଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ପିତୃ ସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଵିଧିଵଦ୍ଵିପ୍ର କୁର୍ଯାଦ୍ଵା ତିଲତପର୍ଣମ୍
ବିଧିମତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତିଳ ଓ ପତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ଦରିଦ୍ରୋ ଽହଂ ମହାପାପୀ ଵଦନ୍ନିତି ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଯେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ କହନ୍ତି, ‘ମୁଁ ଦରିଦ୍ର, ମୁଁ ବଡ଼ ପାପୀ’—
ତତ୍କୁଲଂ ନାଶମାଯାତି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଚ ଵିନ୍ଦତି
ସେମାନଙ୍କର କୁଳ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଲାଗେ।
ନ ତେଷାଂ ସଂତତିଚ୍ଛେଦଃ ସଂପନ୍ନାସ୍ତେ ଭଵନ୍ତି ଚ
ସେମାନଙ୍କର ବଂଶରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ନାହିଁ; ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୁଷ୍ଟେ ଜଗନ୍ନାଥେ ସର୍ଵାସ୍ତୁଷ୍ଯନ୍ତି ଦେଵତାଃ
ଯେତେବେଳେ ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଯକ୍ଷାଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧା ମନୁଜା ହରିରେଵ ସନାତନଃ
ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ହରି—ଏହି ସବୁ ଶାଶ୍ୱତ।
ତସ୍ମାଦ୍ଦାତା ଚ ଭୋକ୍ତା ଚ ସର୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସନାତନଃ
ଏହିପରି, ଦାତା ଓ ଭୋକ୍ତା, ସମସ୍ତ କିଛି ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁ।
ସର୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁମଯଂ ଜ୍ଞେଯଂ ତସ୍ମାଦନ୍ଯନ୍ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ କିଛି ବିଷ୍ଣୁରେ ବ୍ୟାପିତ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ; ଏହା ଛଡ଼ା କିଛି ନାହିଁ।
ଅନୌପମ୍ଯସ୍ଵଭାଵଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ହଵ୍ଯକଵ୍ଯଭୁକ୍
ଭଗବାନ, ଦେବତା ଓ ପିତୃଙ୍କ ଅନ୍ନ ଭୋଗ କରୁଥିବା, ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ତୁଳନାହୀନ।
କର୍ତ୍ତା କାରଯିତା ଚୈଵ ସର୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସନାତନଃ
ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁ କର୍ତ୍ତା ଓ କାରଣ—ସମସ୍ତ କିଛି ବିଷ୍ଣୁ।
କଥିତଃ କୁର୍ଵତାମେଵଂ ପାପଂ ସଦ୍ଯୋ ଵିଲୀଯତେ
ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଯନ୍ତି ସଂତତିଶ୍ଚୈଵ ଵର୍ଦ୍ଧତେ
ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ବଂଶ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତନ୍ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମସିଦ୍ଧିର୍ଯତୋ ଭଵେତ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାର୍ଯ୍ୟର ସଫଳତା କିପରି ହୁଏ, ତାହା ଶୁଣ ।
ଅନିର୍ଣୀତାସୁ ତିଥିଷୁ ନ କିଞ୍ଚିତ୍ଫଲତି ଦ୍ଵିଜ
ଯେଉଁ ଦିନର ତିଥି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇନାହିଁ, ସେଠି କିଛି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ, ଦ୍ୱିଜ ।
ଅମାଵାସ୍ଯା ତୃତୀଯା ଚ ହ୍ଯୁପଵାସଵ୍ରତାଦିଷୁ
ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ତୃତୀୟା ଦିନ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ।
ନାଗଵିଦ୍ଧା ତୁ ଯା ଷଷ୍ଟୀ ଶିଵଵିଦ୍ଧା ତୁ ସତ୍ପମୀ
ନାଗ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଷଷ୍ଠୀ ଓ ଶିବ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଯୋଗ ଥିବା ସପ୍ତମୀ ।