ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାନ୍ପୋତି ନରକଂ ଚାପି ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଛି କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଛି, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଯଥାସ୍ଵାଚାରନିରତଂ ପ୍ରଶାନ୍ତଂ ସତ୍କୁଲୋଦ୍ବଗଵମ୍
ଯିଏ ନିଜ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ଶାନ୍ତ ଓ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ଉଚିତ।
ତ୍ରିମଧୁତ୍ରିସୁପର୍ଣଜ୍ଞଂ ସର୍ଵଭୂତଦଯାପରମ୍
ତିନି ପ୍ରକାର ମଧ ଓ ତିନି ପ୍ରକାର ଚାଉଳ ବିଷୟରେ ଜଣା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବା ଉଚିତ।
ଵେଦାନ୍ତତତ୍ତ୍ଵସଂପନ୍ନଂ ସର୍ଵଲୋକହିତେ ରତମ୍
ଯିଏ ବେଦାନ୍ତର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗି ରହେ।
ପରୋପଦେଶନିରତଂ ସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରକଥନୈସ୍ତଥା
ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥାଏ ଓ ସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ କଥା ହୁଏ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵର୍ଜ୍ଯାନ୍ମଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ତାନ୍ମୁସମାହିତଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ କେଉଁମାନେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ, ଏହା ମୁଁ ଏବେ କହିବି; ଏହା ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ।
କୁଷ୍ଟୀ ଚ କୁନଖୀ ଚୈଵ ଲଂବକର୍ଣଃ କ୍ଷତଵ୍ରତଃ
କୁଷ୍ଟରୋଗୀ, ବିକୃତ ନଖ ଥିବା, ଲମ୍ବା କାନ ଥିବା, ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା—
କୁଵାଦୀ ପରିର୍ଵତ୍ତା ଚ ତଥା ଦେଵଲକଃ ଖଲଃ
ଖରାପ କଥା କହୁଥିବା, ମନ ବଦଳାଇଥିବା, ଦେବଳର ସେବକ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି—
ଅସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରାଭିନିରତଃ ପରାନ୍ନନିଗତସ୍ତଥା
ଅସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲାଗିଥିବା, ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା—
କୁଣ୍ଡଶ୍ଚ ଗୋଲକଶ୍ଚୈଵ ହ୍ଯଯାଜ୍ଯାନାଂ ଚ ଯାଜକଃ
ଟାକୁଆ ଥିବା, ଗୋଲାକା ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଏବଂ ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବିଦିପ୍ର କରୁଥିବା—
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଵିହୀନଶ୍ଚ ଶିଵଭକ୍ତିପରାଡ୍ମୁଖଃ
ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତି ନଥିବା, ଶିବ ଭକ୍ତିରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିବା—
ସ୍ମୃତିଵିକ୍ରଯିଣଶ୍ଚୈଵ ମନ୍ତ୍ରଵିକ୍ରଯିଣସ୍ତଥା
ସ୍ମୃତି ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା, ମନ୍ତ୍ର ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା—
ଵେଦନିନ୍ଦାପରଶ୍ଚୈଵ ଗ୍ରାମାପଣ୍ଯପ୍ରଦାହକଃ
ଯେଉଁମାନେ ବେଦକୁ ଉପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ବଜାରରୁ ସାମଗ୍ରୀ ଦେଇଦିଅନ୍ତି,
କୂଟଯୁକ୍ତିରତଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵର୍ଜ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଠକା ଚାଳ ରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ସାବଧାନ ଭାବେ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ଉଚିତ।
ନିମନ୍ତ୍ରିତୋ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଆଯିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ ଉପବ୍ରତ ଏବଂ ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ହେବା ଦରକାର।
ନିମନ୍ତ୍ରଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜଂ ପ୍ରାଜ୍ଞଂ ଦର୍ଭପାଣିର୍ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସ ଧରିଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱିଜ ଏବଂ ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ଜଣେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାଚରେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍କାଲେ କୁତପସଂଜ୍ଞିତେ
ବିଦ୍ୱାନ ଲୋକେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କୁଟପ ନାମକ ସମୟରେ କରିବା ଉଚିତ।
ସ କାଲଃ କୁତପସ୍ତତ୍ର ପିତୄଣାଂ ଦତ୍ତମକ୍ଷଯମ୍
ସେ ସମୟକୁ କୁଟପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହି ସମୟରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଅବିନାଶୀ ହୁଏ।
ତତ୍କାଲ ଏଵ ଦାତଵ୍ଯଂ କଵ୍ଯଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମୈଃ
ଏହି ଦିନ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ରାକ୍ଷସଂ ତଦ୍ଧି ଵିଜ୍ଞେଯଂ ପିତୄଣାଂ ନୋପତିଷ୍ଟତି
ଏହାକୁ ରାକ୍ଷସୀ ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ; ଏହା ପିତୃମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ।
ଦାତା ନରକମାନ୍ପୋତି ଭୋକ୍ତା ଚ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଦାନକାରୀ ନରକକୁ ଯାଏ, ଏବଂ ଭୋଗକାରୀ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଵିଦ୍ଧାପରାହ୍ନି କାଯାଂ ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କାର୍ଯଂ ଵିଜାନତା
ଯେଉଁମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦିନ ଭାଗିଗଲା ପରେ ବିକାଳରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵା କ୍ଷଯେ ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯା ଵୃଦ୍ଵୌ କାର୍ଯା ତଥୋତ୍ତରା
ପୂର୍ବ ତିଥି ଶେଷ ହେଲେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ, ଦୁଇ ତିଥି ମଧ୍ୟ ଲାଗିବା ଦରକାର।
ତିଥିଃ ସାଯାହ୍ନଗା ଯତ୍ର ପରା କାଵ୍ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ରୁତା
ଯେଉଁ ତିଥି ସାଂଝ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଏ, ସେହି ସମୟ ଦାନ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ।
ନୈତନ୍ମତଂ ହି ସର୍ଵେଷାଂ କାଵ୍ଯଦାନେ ମୁନୀଶ୍ଵର
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କ ମତ ନୁହେଁ ଦାନ ପାଇଁ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ତେଭ୍ଯୋ ଽନୁଜ୍ଞାଂ ସମାହରେତ୍
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ମନ ରଖି, ସେମାନଙ୍କର ଅନୁମତି ନେବା ଉଚିତ।
ଉଭୌ ଚ ଵିଶ୍ଵେଦେଵାର୍ଥଂ ପିଘତ୍ରର୍ଥଂ ତ୍ରୀନ୍ଯଥାଵିଧି
ବିଶ୍ୱଦେବ ଏବଂ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତିନିଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।
ଶ୍ରାଦ୍ଧାର୍ଥଂ ସମନୁଜ୍ଞାତଃ କାରଯେନ୍ମଣ୍ଡଲଦ୍ଵଯମ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅନୁମତି ମିଳିଲା ପରେ, ଦୁଇଟି ମଣ୍ଡଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୈଶ୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ତୁଲଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯାଭ୍ଯାଭ୍ଯୁକ୍ଷଣଂ ଭଵେତ୍
ବୈଶ୍ୟ ପାଇଁ ବୃତ୍ତାକାର ମଣ୍ଡଳ ହେବା ଉଚିତ; ଶୂଦ୍ର ପାଇଁ ମଣ୍ଡଳରେ ଜଳ ଛିଟିବା ଦରକାର।
ଆତ୍ମାନଂ ଵା ନିଯୁଞ୍ଜୀତ ନ ଵିପ୍ରଂ ଵେଦଵର୍ଜିତମ୍
ନିଜକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଯାଞ୍ଚିତ, କିନ୍ତୁ ବେଦ ଜ୍ଞାନ ନଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।