ଜ୍ଞାନସ୍ଵରୁପମମଲଂ ପରଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନମ୍
ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ, ନିର୍ମଳ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ ଆଲୋକ।
ନିର୍ଗୁଣଂ ପରମଂ ଧ୍ଯାଯେଦାତ୍ମାନଂ ପରତଃ ପରମ୍
ସେ ନିର୍ଗୁଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ।
ସହସ୍ରଶୀର୍ଷଂ ଦେଵଂ ଚ ସଦା ଧ୍ଯାଯେଜ୍ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜୟୀ ହୋଇ, ସେ ସଦା ସହସ୍ରଶୀର୍ଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ।
ସ ଯାତି ପରମାନନ୍ଦଂ ପରଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନମ୍
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଚିରନ୍ତନ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସ ଯାତି ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚଯତି
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଗରେ ପହଞ୍ଚିଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଗଲା ପରେ କେହି ଦୁଃଖ କରିବାକୁ ପଡ଼େନି।
ନାରାଯଣପରା ଯାନ୍ତି ତଦ୍ଵିଷ୍ଣଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଧଃ ଶାଯୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ନିଶି ଵିପ୍ରାନ୍ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍
ଯିଏ ଭୂମିରେ ଶୁଏ, ନିର୍ମଳ ଜୀବନ ଅନୁସରଣ କରେ, ଏବଂ ରାତିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରେ—
ରତ୍ଯୋଷଧିପରାନ୍ନାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ତ୍ତାଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରାତିରେ ଜନାନୀଙ୍କ ତିଆରି କରା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଔଷଧ ଖାଇବାକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ତ୍ତା ଚ ଭୋକ୍ତା ଚ ଦିଵାସ୍ଵାପଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଓ ଖାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦିନରେ ଶୁଏବାକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାନ୍ପୋତି ନରକଂ ଚାପି ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଛି କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଛି, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଯଥାସ୍ଵାଚାରନିରତଂ ପ୍ରଶାନ୍ତଂ ସତ୍କୁଲୋଦ୍ବଗଵମ୍
ଯିଏ ନିଜ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ଶାନ୍ତ ଓ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ଉଚିତ।
ତ୍ରିମଧୁତ୍ରିସୁପର୍ଣଜ୍ଞଂ ସର୍ଵଭୂତଦଯାପରମ୍
ତିନି ପ୍ରକାର ମଧ ଓ ତିନି ପ୍ରକାର ଚାଉଳ ବିଷୟରେ ଜଣା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବା ଉଚିତ।
ଵେଦାନ୍ତତତ୍ତ୍ଵସଂପନ୍ନଂ ସର୍ଵଲୋକହିତେ ରତମ୍
ଯିଏ ବେଦାନ୍ତର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗି ରହେ।
ପରୋପଦେଶନିରତଂ ସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରକଥନୈସ୍ତଥା
ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥାଏ ଓ ସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ କଥା ହୁଏ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵର୍ଜ୍ଯାନ୍ମଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ତାନ୍ମୁସମାହିତଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ କେଉଁମାନେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ, ଏହା ମୁଁ ଏବେ କହିବି; ଏହା ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ।
କୁଷ୍ଟୀ ଚ କୁନଖୀ ଚୈଵ ଲଂବକର୍ଣଃ କ୍ଷତଵ୍ରତଃ
କୁଷ୍ଟରୋଗୀ, ବିକୃତ ନଖ ଥିବା, ଲମ୍ବା କାନ ଥିବା, ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା—
କୁଵାଦୀ ପରିର୍ଵତ୍ତା ଚ ତଥା ଦେଵଲକଃ ଖଲଃ
ଖରାପ କଥା କହୁଥିବା, ମନ ବଦଳାଇଥିବା, ଦେବଳର ସେବକ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି—
ଅସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରାଭିନିରତଃ ପରାନ୍ନନିଗତସ୍ତଥା
ଅସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲାଗିଥିବା, ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା—
କୁଣ୍ଡଶ୍ଚ ଗୋଲକଶ୍ଚୈଵ ହ୍ଯଯାଜ୍ଯାନାଂ ଚ ଯାଜକଃ
ଟାକୁଆ ଥିବା, ଗୋଲାକା ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଏବଂ ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବିଦିପ୍ର କରୁଥିବା—
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଵିହୀନଶ୍ଚ ଶିଵଭକ୍ତିପରାଡ୍ମୁଖଃ
ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତି ନଥିବା, ଶିବ ଭକ୍ତିରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିବା—
ସ୍ମୃତିଵିକ୍ରଯିଣଶ୍ଚୈଵ ମନ୍ତ୍ରଵିକ୍ରଯିଣସ୍ତଥା
ସ୍ମୃତି ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା, ମନ୍ତ୍ର ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା—
ଵେଦନିନ୍ଦାପରଶ୍ଚୈଵ ଗ୍ରାମାପଣ୍ଯପ୍ରଦାହକଃ
ଯେଉଁମାନେ ବେଦକୁ ଉପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ବଜାରରୁ ସାମଗ୍ରୀ ଦେଇଦିଅନ୍ତି,
କୂଟଯୁକ୍ତିରତଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵର୍ଜ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଠକା ଚାଳ ରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ସାବଧାନ ଭାବେ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ଉଚିତ।
ନିମନ୍ତ୍ରିତୋ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଆଯିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ ଉପବ୍ରତ ଏବଂ ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ହେବା ଦରକାର।
ନିମନ୍ତ୍ରଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜଂ ପ୍ରାଜ୍ଞଂ ଦର୍ଭପାଣିର୍ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସ ଧରିଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱିଜ ଏବଂ ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ଜଣେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାଚରେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍କାଲେ କୁତପସଂଜ୍ଞିତେ
ବିଦ୍ୱାନ ଲୋକେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କୁଟପ ନାମକ ସମୟରେ କରିବା ଉଚିତ।
ସ କାଲଃ କୁତପସ୍ତତ୍ର ପିତୄଣାଂ ଦତ୍ତମକ୍ଷଯମ୍
ସେ ସମୟକୁ କୁଟପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହି ସମୟରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଅବିନାଶୀ ହୁଏ।
ତତ୍କାଲ ଏଵ ଦାତଵ୍ଯଂ କଵ୍ଯଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମୈଃ
ଏହି ଦିନ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ରାକ୍ଷସଂ ତଦ୍ଧି ଵିଜ୍ଞେଯଂ ପିତୄଣାଂ ନୋପତିଷ୍ଟତି
ଏହାକୁ ରାକ୍ଷସୀ ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ; ଏହା ପିତୃମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ।