ଯଦ୍ରୂତାଂ ସର୍ଵପାପାନି ନଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହା କରାଗଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଵୃତ୍ତିଂ ସଂଚିନ୍ତଯେଦ୍ଵିପ୍ର କୃତକେଶପ୍ରସାଧନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ କେଶ ଠିକ୍ କରିବା ପରେ ଜୀବିକା ଉପାୟ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାନ୍ମୂତ୍ରପୁରୀଷେ ତୁ ରାତ୍ରୌ ଚେଦ୍ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ
ରାତିବେଳେ ପୂର୍ବକୁ ମୁହଁ କରି ମୁତ୍ର ଓ ପାଖାନ୍ଡ କରିବା ଉଚିତ।
ଵହନ୍କାଷ୍ଟଂ କରେଣୈକଂ ତାଵନ୍ମୌନୀ ଭଵେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଏକ ହାତରେ କାଠ ବୋହିବା ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିରବ ରହିବା ଉଚିତ।
ତଥା ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଚ୍ଛାଯାଯାଂ କାନ୍ତାରେ ଵହ୍ନିସନ୍ନିଧୌ
ଏହିପରି ଭାବେ, ଗଛର ଛାୟାରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ମଧ୍ୟ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସମୀପେ ଚ ତଥା ଗୋଗୁରୁଯୋଷିତାମ୍
ଏହା ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ, ଗୋଶାଳା କିମ୍ବା ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ନିକଟରେ ମଧ୍ୟ।
ଏଵମାଦିଷୁ ଦେଶେଷୁ ମଲମୂତ୍ରଂ ନ କାରଯେତ୍
ଏଭଳି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ କେବେ ମୁତ୍ର କିମ୍ବା ପାଖାନ୍ଡ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଶୌଚାଚାରଵିହୀନସ୍ଯ ସମସ୍ତଂ କର୍ମ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଶୌଚାଚାର ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
ମୃଜ୍ଜଲାଭ୍ଯାଂ ବହିଃ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଭାଵଶୁଦ୍ଧିସ୍ତଥାନ୍ତରମ୍
ମାଟି ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ବାହ୍ୟ ଶୁଚିତା ହୁଏ; ମନର ଶୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଅଭ୍ୟନ୍ତର ଶୁଚିତା ହୁଏ।
ନ ମୂଷକାଦିଖନିତାଂ ଫଆଲୋତ୍କୃଷ୍ଟାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଉନ୍ଦୁର ବା ଅନ୍ୟ ପଶୁ ଖୋଦିଥିବା ମାଟି କିମ୍ବା ଅତି ଉତ୍ତମ ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଶୌଚଂ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସମାଦାଯ ଶୁଭାଂ ମୃଦମ୍
ଶୁଭ ମାଟି ନେଇ ସାବଧାନରେ ଶୌଚ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତନ୍ମୂତ୍ରମୁତ୍ସର୍ଗେ ଶୌଚମାହୂର୍ମନୀଷିଣଃ
ମୁତ୍ର ଓ ପାଖାନ୍ଡ ପରେ ଏହିପରି ଶୌଚକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ଶୁଚିତା ବୋଲି କହନ୍ତି।
ସତ୍ପ ତିସ୍ରଃ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯାଃ ପାଦଯୋର୍ମୃତ୍ତିକାଃ ପୃଥକ୍
ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ତିନିଟି ମାଟି ଅଲଗା ଅଲଗା ଦେବା ଉଚିତ।
ଏତଚ୍ଛୌଚଂ ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣାମ୍
ଏହି ଶୌଚ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ; ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଦୁଇଗୁଣା।
ସ୍ଵସ୍ଥାନେ ପୂର୍ଣଶୌଚଂ ସ୍ଯାତ୍ପଥ୍ଯର୍ଦ୍ଧଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ନିଜ ଜଗାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିଶୁଧି ରଖିବା ଉଚିତ, ରାସ୍ତାରେ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ମାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗନ୍ଧଲେପକ୍ଷଯକରଂ ଶୌର୍ଚଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଯେଉଁଠି ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଓ ମଲିନତା ଦୂର କରିବାକୁ ପରିଶୁଧି କରିବା ଚତୁର ଲୋକର କାମ।
ଵ୍ରତସ୍ଥାନାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାଂ ଯତିଵଚ୍ଛୌଚମିଷ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ ଉପବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଯତିମାନେ ଯେମିତି ପରିଶୁଧି ରଖନ୍ତି, ସେହିପରି ପରିଶୁଧି ଆବଶ୍ୟକ।
ଏଵଂ ଶୌଚଂ ତୁ ନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵୈ ସୁସମାହିତଃ
ଏଭଳି ପରିଶୁଧି କରି ଶାନ୍ତ ମନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଶ୍ଚତୁର୍ଧା ପିବେଦାପୋ ଗନ୍ଧଫେନାଦିଵର୍ଜିତାଃ
ଗନ୍ଧ, ଝାଗ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଅପବିତ୍ରତା ନଥିବା ପାଣି ତିନି କିମ୍ବା ଚାରି ଥର ପିବିବା ଉଚିତ।
ତର୍ଜନ୍ଯଙ୍ଗୁଷ୍ଠଯୋଗେନ ନାସାରନ୍ଧ୍ରଦ୍ଵଯଂ ସ୍ପୃଶେତ୍
ତର୍ଜନୀ ଓ ଅଂଗୁଠି ମିଶାଇ ଦୁଇ ନାକର ଚିଁହ୍ନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
କନିଷ୍ଟାଙ୍ଗୁଷ୍ଟଯୋଗେନ ନାଭିଦେଶେ ସ୍ପୃଶେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଅଂଗୁଠି ଓ କନିଷ୍ଠା ମିଶାଇ ଦ୍ୱିଜ ନାବି ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
ତଲେନ ଚାଙ୍ଗୁଲାଗ୍ରୈର୍ଵା ସ୍ପୃଶେଦଂସୌ ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ତଳ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଆଙ୍ଗୁଳି ଟିପ୍ସ ଦ୍ୱାରା ଚତୁର ଲୋକ କାନ୍ଧକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଦନ୍ତକାଷ୍ଟଂ ତତଃ ଖାଦେତ୍ସତ୍ଵଚଂ ଶସ୍ତଵୃକ୍ଷଜମ୍
ତାପରେ ଭଲ ଗଛର ଚାମ୍ରା ସହିତ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ଚବାଇବା ଉଚିତ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଵାରିଣା ଚୈଵ ମନ୍ତ୍ରେଣାପ୍ଯଭିମନ୍ତ୍ରିତମ୍
ପାଣିରେ ଧୋଇବା କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରିବା ପରେ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ଚ ମେଧାଂ ଚ ତ୍ଵନ୍ନୋ ଧେହି ଵନସ୍ପତେ
‘ଓ ଗଛ, ତୁମରୁ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଚାହୁଁ।’
ନଵାଙ୍ଗୁଲଂ କ୍ଷତ୍ରିଯଶ୍ଚ ଵୈଶ୍ଯଶ୍ଚାଷ୍ଟାଙ୍ଗୁଲୋନ୍ମିତମ୍
କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ନଉ ଆଙ୍ଗୁଳି ଲମ୍ବା ହେବା ଉଚିତ, ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆଠ ଆଙ୍ଗୁଳି ଲମ୍ବା।
ଅଲାଭେ ଦୈତକାଷ୍ଟାନାଂ ଗଣ୍ଡୂଷୈର୍ଭାନୁସଂମିତୈଃ
ଯଦି ଭଲ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ମିଳିନାହିଁ, ତେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମାପରେ ମୁଁହରେ ପାଣି ନେଇ ଗଣ୍ଡୁଷ କରିବା ଉଚିତ।
କରେଣାଦାଯ ଵାମେନ ସଂଚର୍ଵେଦ୍ଵାମଦଂଷ୍ଟ୍ରଯା
ବାମ ହାତରେ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ନେଇ, ବାମ ଦନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଘସିବା ଉଚିତ।
ଜିହ୍ଵାମୁଲ୍ଲିଖ୍ଯ ତାଭ୍ଯାଂ ତୁ ଦଲୁଭ୍ଯାଂ ନିଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଏହି ଦୁଇ ଦ୍ୱାରା ଜିହ୍ବା ଖୁଣ୍ଟି ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
ତତଃ ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ନଦ୍ଯାଦୌ ଵିମଲେ ଜଲେ
ତାପରେ ନଦୀର ଆରମ୍ଭ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।