ନ ନିନ୍ଦେଦ୍ଯୋଗିନୋ ଵିପ୍ରାନ୍ଵ୍ରତିନୋ ଽପି ଯତୀଂସ୍ତଥା
ଯୋଗୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରତୀ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦର୍ଶେ ଚ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଚ ଯାଗଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥାଵିଧି
ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।
ଉପାସନପରିତ୍ଯାଗୀ ସୁରାପୀତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ ବୁଧୈଃ
ଯିଏ ପୂଜାକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପରି ଭାବନ୍ତି।
ଦର୍ଶେ ଚ ପ୍ରେତପକ୍ଷେ ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୃହୀ ଦ୍ଵିଜଃ
ଏକ ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପିତୃପକ୍ଷରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଵଧାନ୍ଯେ ସମାଯାତେ ଗୃହୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାଚରେତ୍
ଧାନ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ନଥିଲେ, ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଗୃହୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାଚରେତ୍
ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଓ ତୀର୍ଥରେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃଥା ଭଵତି ତତ୍ସର୍ଵମୂର୍ଦ୍ଧପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଵିନା କୃତମ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ତିଳକ ନ ଲଗାଇ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
ଵୃଥାଚାରଃ ପରିତ୍ଯାଜ୍ଯସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛ୍ରେଯୋ ଽର୍ଥିଭିର୍ଦ୍ଵିଜୈଃ
ଫଳ ନ ମିଳୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆଶା କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
କାର୍ଯା ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ ସମ୍ଯକ୍ସର୍ଵକର୍ମଫଲପ୍ରଦାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୌ ପ୍ରସନ୍ନତାଂ ଯାତେ କିମସାଧ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସି ହେଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଯଦ୍ରୂତାଂ ସର୍ଵପାପାନି ନଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହା କରାଗଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଵୃତ୍ତିଂ ସଂଚିନ୍ତଯେଦ୍ଵିପ୍ର କୃତକେଶପ୍ରସାଧନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ କେଶ ଠିକ୍ କରିବା ପରେ ଜୀବିକା ଉପାୟ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାନ୍ମୂତ୍ରପୁରୀଷେ ତୁ ରାତ୍ରୌ ଚେଦ୍ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ
ରାତିବେଳେ ପୂର୍ବକୁ ମୁହଁ କରି ମୁତ୍ର ଓ ପାଖାନ୍ଡ କରିବା ଉଚିତ।
ଵହନ୍କାଷ୍ଟଂ କରେଣୈକଂ ତାଵନ୍ମୌନୀ ଭଵେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଏକ ହାତରେ କାଠ ବୋହିବା ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିରବ ରହିବା ଉଚିତ।
ତଥା ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଚ୍ଛାଯାଯାଂ କାନ୍ତାରେ ଵହ୍ନିସନ୍ନିଧୌ
ଏହିପରି ଭାବେ, ଗଛର ଛାୟାରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ମଧ୍ୟ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସମୀପେ ଚ ତଥା ଗୋଗୁରୁଯୋଷିତାମ୍
ଏହା ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ, ଗୋଶାଳା କିମ୍ବା ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ନିକଟରେ ମଧ୍ୟ।
ଏଵମାଦିଷୁ ଦେଶେଷୁ ମଲମୂତ୍ରଂ ନ କାରଯେତ୍
ଏଭଳି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ କେବେ ମୁତ୍ର କିମ୍ବା ପାଖାନ୍ଡ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଶୌଚାଚାରଵିହୀନସ୍ଯ ସମସ୍ତଂ କର୍ମ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଶୌଚାଚାର ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
ମୃଜ୍ଜଲାଭ୍ଯାଂ ବହିଃ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଭାଵଶୁଦ୍ଧିସ୍ତଥାନ୍ତରମ୍
ମାଟି ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ବାହ୍ୟ ଶୁଚିତା ହୁଏ; ମନର ଶୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଅଭ୍ୟନ୍ତର ଶୁଚିତା ହୁଏ।
ନ ମୂଷକାଦିଖନିତାଂ ଫଆଲୋତ୍କୃଷ୍ଟାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଉନ୍ଦୁର ବା ଅନ୍ୟ ପଶୁ ଖୋଦିଥିବା ମାଟି କିମ୍ବା ଅତି ଉତ୍ତମ ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଶୌଚଂ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସମାଦାଯ ଶୁଭାଂ ମୃଦମ୍
ଶୁଭ ମାଟି ନେଇ ସାବଧାନରେ ଶୌଚ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତନ୍ମୂତ୍ରମୁତ୍ସର୍ଗେ ଶୌଚମାହୂର୍ମନୀଷିଣଃ
ମୁତ୍ର ଓ ପାଖାନ୍ଡ ପରେ ଏହିପରି ଶୌଚକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ଶୁଚିତା ବୋଲି କହନ୍ତି।
ସତ୍ପ ତିସ୍ରଃ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯାଃ ପାଦଯୋର୍ମୃତ୍ତିକାଃ ପୃଥକ୍
ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ତିନିଟି ମାଟି ଅଲଗା ଅଲଗା ଦେବା ଉଚିତ।
ଏତଚ୍ଛୌଚଂ ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣାମ୍
ଏହି ଶୌଚ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ; ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଦୁଇଗୁଣା।
ସ୍ଵସ୍ଥାନେ ପୂର୍ଣଶୌଚଂ ସ୍ଯାତ୍ପଥ୍ଯର୍ଦ୍ଧଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ନିଜ ଜଗାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିଶୁଧି ରଖିବା ଉଚିତ, ରାସ୍ତାରେ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ମାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗନ୍ଧଲେପକ୍ଷଯକରଂ ଶୌର୍ଚଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଯେଉଁଠି ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଓ ମଲିନତା ଦୂର କରିବାକୁ ପରିଶୁଧି କରିବା ଚତୁର ଲୋକର କାମ।
ଵ୍ରତସ୍ଥାନାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାଂ ଯତିଵଚ୍ଛୌଚମିଷ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ ଉପବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଯତିମାନେ ଯେମିତି ପରିଶୁଧି ରଖନ୍ତି, ସେହିପରି ପରିଶୁଧି ଆବଶ୍ୟକ।
ଏଵଂ ଶୌଚଂ ତୁ ନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵୈ ସୁସମାହିତଃ
ଏଭଳି ପରିଶୁଧି କରି ଶାନ୍ତ ମନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଶ୍ଚତୁର୍ଧା ପିବେଦାପୋ ଗନ୍ଧଫେନାଦିଵର୍ଜିତାଃ
ଗନ୍ଧ, ଝାଗ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଅପବିତ୍ରତା ନଥିବା ପାଣି ତିନି କିମ୍ବା ଚାରି ଥର ପିବିବା ଉଚିତ।
ତର୍ଜନ୍ଯଙ୍ଗୁଷ୍ଠଯୋଗେନ ନାସାରନ୍ଧ୍ରଦ୍ଵଯଂ ସ୍ପୃଶେତ୍
ତର୍ଜନୀ ଓ ଅଂଗୁଠି ମିଶାଇ ଦୁଇ ନାକର ଚିଁହ୍ନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।