ଦୈଵେନାପ୍ଯଥଵା ଵିପ୍ର କେଚିଦାର୍ଷଂ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ
କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୈବ ବା ଆର୍ଷ ବିବାହକୁ ମଧ୍ୟ ମନେ କରନ୍ତି।
ଅଭାଵେଷୁ ତୁ ପୂର୍ଵେଷାଂ କୁର୍ଯାଦେଵ ପରାନ୍ବୁଧଃ
ପୂର୍ବ ଧରଣା ଯଦି ଉପଲବ୍ଧ ନାହିଁ, ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରକାର ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍।
ସୁଵର୍ଣକୁଣ୍ଡଲେ ଚୈଵ ଧୌତଵସ୍ତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ତଥା
ସୁନାର କଣଫୁଲ ଏବଂ ଦୁଇଟି ସଫା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍।
ଧାରଯେଦ୍ଵୈଣଵଂ ଦଣ୍ଡଂ ସୋଦକଂ ଚ କମଣ୍ଡଲୁମ୍
ବାଁସର ଦଣ୍ଡ ଏବଂ ପାଣି ଥିବା କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିବା ଉଚିତ୍।
ଧାରଯେତ୍ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯେ ଚ ସୁଗନ୍ଧଂ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନଃ
ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିବା, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ଆକର୍ଷକ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ୍।
ପରାନ୍ନଂ ନୈଵ ଭୁଞ୍ଜୀତ ପରଵାଦଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ନାହିଁ, ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ସଂହତାଭ୍ଯାଂ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ କଣ୍ଡୂଯେଦାତ୍ମନଃ ଶିରଃ
ଉଭୟ ହାତ ଦେଇ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ କଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦେଵାର୍ଚାଚମନସ୍ନାନଵ୍ରତଶ୍ରାଦ୍ଧକ୍ରିଯାଦିଷୁ
ଦେବତା ପୂଜା, ଆଚମନ, ସ୍ନାନ, ବ୍ରତ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟାରେ—
ନାରୋହେଦୁଷ୍ଟ୍ରଯାନଂ ଚ ଶୁଷ୍କଵାଦଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଅସୁଠି ଯାନ ଚଢ଼ିବା ଓ ଅର୍ଥହୀନ ବିବାଦ କରିବାକୁ ଏଠାରେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ନାପସଵ୍ଯଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଵିପ୍ର ଗୋଶ୍ଚତ୍ଥାନଲପର୍ଵତାନ୍
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗାଈ, ହାଳ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ର ବାମପଟେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅସୂଯାଂ ମତ୍ସରତ୍ଵଂ ଚ ଦିଵାସ୍ଵାପଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଇର୍ଷ୍ୟା, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଦିନେ ଶୋଇବାକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵକଂ ନାମ ସ୍ଵନକ୍ଷତ୍ରଂ ମାନଂ ଚୈଵାତିଗୋପଯେତ୍
ନିଜ ନାମ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ସାବଧାନରେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆସଵଦ୍ଯୂତଗୀତେଷୁ ଦ୍ଵିଜସ୍ତୁ ନ ରର୍ତିଂ ଚରେତ୍
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଦ୍ୟପାନ, ଜୁଆ ଓ ଗୀତରେ ଆସକ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସର୍ପଂ ଚ ଭଷଣଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଚୈଲଂ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ସାପ କିମ୍ବା ମୃତଦେହ ଛୁଇଁଲେ, ପୋଶାକ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଲକଂ ଚୈଵ ସଵାସା ଜଲମାଵିଶେତ୍
ମନ୍ଦିର ଛୁଇଁଲେ, ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବାବେଳେ ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଜାମାର୍ଜଂନିମାର୍ଜାରରେଣୁର୍ଦ୍ଦୈଵଂ ଶୁଭଂ ହରେତ୍
ଛାଗ, ବିଲାଇ କିମ୍ବା ଗଧାର ଧୂଳି ଭାଗ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵୃଷଲୀପତିସଙ୍ଗଂ ଚ ଦୂରତଃ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
ନିମ୍ନଜାତି ଜନାନୀର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ମିଶିବାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ତଥୈଵ ନଗ୍ନଶଯନଂ ସର୍ଵଦା ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ସଦା ନଗ୍ନ ହୋଇ ଶୋଇବାକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ତାଂବୂଲମଶୁଚିଂ ନାଦ୍ଯାତ୍ତଥା ସୁପ୍ତଂ ନ ବୋଧଯେତ୍
ଅଶୁଚି ତାମ୍ବୁଳ ଖାଇବା ଓ ଶୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଗେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵାମହସ୍ତେନୈକେନ ପିବେଦ୍ଵକ୍ରେଣ ଵା ଜଲମ୍
କେବଳ ବାମହାତ କିମ୍ବା ବାଙ୍କା ହାତରେ ଜଳ ପିଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ନିନ୍ଦେଦ୍ଯୋଗିନୋ ଵିପ୍ରାନ୍ଵ୍ରତିନୋ ଽପି ଯତୀଂସ୍ତଥା
ଯୋଗୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରତୀ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦର୍ଶେ ଚ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଚ ଯାଗଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥାଵିଧି
ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।
ଉପାସନପରିତ୍ଯାଗୀ ସୁରାପୀତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ ବୁଧୈଃ
ଯିଏ ପୂଜାକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପରି ଭାବନ୍ତି।
ଦର୍ଶେ ଚ ପ୍ରେତପକ୍ଷେ ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୃହୀ ଦ୍ଵିଜଃ
ଏକ ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପିତୃପକ୍ଷରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଵଧାନ୍ଯେ ସମାଯାତେ ଗୃହୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାଚରେତ୍
ଧାନ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ନଥିଲେ, ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଗୃହୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାଚରେତ୍
ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଓ ତୀର୍ଥରେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃଥା ଭଵତି ତତ୍ସର୍ଵମୂର୍ଦ୍ଧପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଵିନା କୃତମ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ତିଳକ ନ ଲଗାଇ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
ଵୃଥାଚାରଃ ପରିତ୍ଯାଜ୍ଯସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛ୍ରେଯୋ ଽର୍ଥିଭିର୍ଦ୍ଵିଜୈଃ
ଫଳ ନ ମିଳୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆଶା କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
କାର୍ଯା ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ ସମ୍ଯକ୍ସର୍ଵକର୍ମଫଲପ୍ରଦାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୌ ପ୍ରସନ୍ନତାଂ ଯାତେ କିମସାଧ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସି ହେଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।