ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାଯୀ ଭଵେଦ୍ଵର୍ଣୀ ସମିତ୍କୁଶଫଲାଦିକାନ୍
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜାତି, ସେ ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ସମିଦ୍, କୁଶ, ଫଳ ଓ ଏହାଭଳି ଜମା କରିବେ।
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତମଜିନଂ ଦଣ୍ଡଂ ଚ ମୁନିସତ୍ତମ
ତାଙ୍କଠାରେ ଉପବୀତ, କୃଷ୍ଣାଜିନ ଓ ଦଣ୍ଡ ରହିବା ଦରକାର, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵର୍ଣିନୋ ଵର୍ତ୍ତନଂ ପ୍ରାହୁର୍ଭିକ୍ଷାନ୍ନେନୈଵ କେଵଲମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ।
ଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଭଵନ୍ମଧ୍ଯଂ ନୃପସ୍ଯ ଚ
ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମ ସମ୍ନିଧିରେ ରାଜା।
ସାଂଯପ୍ରାତର୍ଵହ୍ନିକାର୍ଯଂ ଯଥାଚାରଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସେ ନିୟମିତ ଭାବେ ସକାଳ ଓ ସଂଧ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ସହିତ ଓ ଆଚାର ଅନୁଯାୟୀ।
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯପରିତ୍ଯାଗୀ ପତିତଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ବୁଧୈଃ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ସେକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ପତିତ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଦେଵତାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛୁଶ୍ରୂଷାନୁପଦଂ ଗୁରୋଃ
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସଦା ସେବା କରିବେ।
ଆନୀଯାନିନ୍ଦ୍ଯଵିପ୍ରାଣାଂ ଗୃହାଦ୍ଭିକ୍ଷାଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସେ ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରୁ ଭିକ୍ଷା ଆଣିବେ।
ମଧୁସ୍ତ୍ରୀମାଂସଲଵଣଂ ତାମ୍ବୂଲଂ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍
ମଧୁ, ମଦ୍ୟ, ମାଂସ, ଲୁଣ, ପାନ ଓ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ଦଣ୍ଡ—
ଛାତ୍ରଘପାଦୁକ ଗନ୍ଧାଂଶ୍ଚ ତଥା ମାଲ୍ଯାନୁଲେପନମ୍
ଛତା, ଘଡ଼ି, ପାଉଁଜୁତା, ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ—
ପରିଵାଦଂ ଚୋପତାପଂ ଵିପ୍ରଲାପଂ ତଥାଞ୍ଜନମ୍
ଅପବାଦ, ଦୁଃଖ, ଅନାବଶ୍ୟକ କଥା ଓ ଅଞ୍ଜନ—
ଅଭିଵାଦନଶୀଲଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଵୃଦ୍ଧେଷୁ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ସେ ବଡ଼ମାନେ ଅନୁସାରେ ଶିଷ୍ଟାଚାର ଭାବେ ନମସ୍କାର କରିବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହେବା ଉଚିତ୍।
ଆଧ୍ଯାତ୍ମିକା ଦିଦୁଃଖାନି ନିଵାରଯତି ଯୋ ଗୁରୁଃ
ଯେ ଗୁରୁ ଆତ୍ମିକ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି—
ଅସାଵହମିତି ବ୍ରୂଯାଦ୍ଦିଜୋ ଵୈ ହ୍ଯଭିଵାଦନେ
ନମସ୍କାର ସମୟରେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମା କହିବେ, 'ମୁଁ ଅଛି'।
ନାସ୍ତିକଂ ଭିନ୍ନମର୍ଯାଦଂ କୃତନ୍ଘଂ ଗ୍ରାମଯାଜକମ୍
ଅନ୍ୟମତୀ, ଯେଉଁଠି ନୀତି ଭଙ୍ଗ କରିଛି, ପାପ କରିଥିବା, ଗ୍ରାମର ପୁଜାରି—ଏମାନେ।
ପାଷଣ୍ଡଂ ପତିତଂ ଵ୍ରାତ୍ଯଂ ତଥା ନକ୍ଷଘତ୍ରଜୀଵିନମ୍
ଅବିଶ୍ୱାସୀ, ପତିତ, ଅବର୍ଣ୍ଣ, ତାରାକୁ କ୍ଷତି କରି ଜୀବିକା ଚାଲାଉଥିବା—ଏମାନେ।
ଉନ୍ମତ୍ତଂ ଚ ଶଠଂ ଧୂର୍ତ୍ତଂ ଧାଵନ୍ତମଶୁଚିଂ ତଥା
ପାଗଳ, ଚତୁର, ଠକ, ଦୌଡ଼ିବା, ଅପବିତ୍ର—ଏମାନେ।
ଵିଵାଦଶୀଲିନଂ ଚଞ୍ଜଂ ଵମନ୍ତଂ ଜଲମଧ୍ଯଗମ୍
ବିବାଦରେ ରୁଚି ଥିବା, ଜୁଆଖେଳିବା, ବମି କରିବା, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା—ଏମାନେ।
ଭର୍ତୃନ୍ଘୀଂ ପୁଷ୍ପିଣୀଂ ଜାରାଂ ସୂତିକାଂ ଗର୍ଭପାତିନୀମ୍
ପତିଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ଜନାନୀ, ଫୁଲ ଧରିଥିବା ନାରୀ, ପରପୁରୁଷ ସହ ମିଶିଥିବା, ପ୍ରସବ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା, ଗର୍ଭପାତ କରିଥିବା—ଏମାନେ।
ସଭାଯାଂ ଯଜ୍ଞଶାଲାଯାଂ ଦେଵତାଯତନେଷ୍ଵପି
ସଭାରେ, ଯଜ୍ଞଶାଳାରେ, ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵ୍ରତଂ ତଥା ଦାନଂ ଦେଵତାଭ୍ଯାର୍ଚନଂ ତଥା
ପିତୃପୂଜା, ବ୍ରତ, ଦାନ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା—ଏମାନେ।
କୃତେ ଽଭିଵାଦନେ ଯସ୍ତୁ ନ କୁର୍ଯା ତ୍ପ୍ରତିଵାଦନମ୍
ଯେତେବେଳେ ନମସ୍କାର କରାଯାଏ, ଯିଏ ପ୍ରତିନମସ୍କାର ଦେଇନାହିଁ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ପାଦାଵାଚମ୍ଯ ଗୁରୋରଭିମୁଖଃ ସଦା
ପାଦ ଓ ମୁଁହ ଧୁଇଁ, ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଇ।
ଅଷ୍ଟକାସୁ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ପ୍ରତିପତ୍ପର୍ଵଣୋସ୍ତଥା
ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ପର୍ବର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ।
ଭାଦ୍ରପଦାପରପକ୍ଷେ ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଭାଦ୍ରପଦ ଅପରପକ୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ।
ପରିଵେଷଂ ଗତେ ସୂର୍ଯେ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯେ ଗୃହମାଗତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଲାପରେ, ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘରକୁ ଆସିଲେ।
ସଂଧ୍ଯାଯାଂ ଗର୍ଜିତେ ମେଘେ ହ୍ଯକାଲେ ପରିଵର୍ଷଣେ
ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ବଦଳ ଗର୍ଜିଲେ, ଅସମୟରେ ବର୍ଷା ହେଲେ।
ମନ୍ଵାଦିଷୁ ଚ ଦେଵର୍ଷେ ଯୁଗାଦିଷୁ ଚତୁର୍ଷ୍ଵପି
ମନୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଆରମ୍ଭରେ, ଚାରି ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ।
ତୃତୀଯା ପ୍ରାଧଵେ ଶୁକ୍ଲା ଭାଦ୍ରେ କୃଷ୍ଣା ତ୍ରଘଯୋଦଶୀ
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ତୃତୀୟ ଦିନ, ଭାଦ୍ର, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀ।
ଏତା ଯୁଗାଦ୍ଯାଃ କଥିତା ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯକାରିକାଃ
ଏହି ଯୁଗ ଆରମ୍ଭଗୁଡିକ ଦାନକୁ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।