ଆଦ୍ଵାଵିଂଶାବ୍ଦପର୍ଯନ୍ତଂ କାଲମାହୁର୍ଵିପଶ୍ଚିତଃ
ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ବାଇଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଳକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଛନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଵିଂଶାବ୍ଦପର୍ଯନ୍ତଂ ଗୌଣମାହୁର୍ମନୀଷିଣଃ
ପଣ୍ଡିତମାନେ ଚବିଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳ ଥିବାକୁ କହିଛନ୍ତି।
ସାଵିତ୍ରୀପତିତଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ତଂ ତୁ ନୈଵାଲପେତ୍କଦା
ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ହରାଇଯାଇଛି ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଏ ସମୟରେ କେବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାଂତପନଦ୍ଵଯଂ ଚୈଵ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସମାଚରେତ୍
ଦୁଇଟି ସାଂତପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରି ତାପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ର୍ମୌଞ୍ଜୀ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞେଯା ଧନୁର୍ଜ୍ଯା କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯସ୍ଯ ତୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ମୌଞ୍ଜୀ ଉପବୀତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଧନୁର ତାର।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଚୋକ୍ତମୈଣେଯଂ ରୌରଵଂ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ ତୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ରୁରୁ ମୃଗ ଚର୍ମ।
ପାଲାଶଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯୋକ୍ତଂ ନୃପସ୍ଯୌଦୁମ୍ବରଂ ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ପାଳାଶ କାଠ ଓ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦୁମ୍ବର କାଠ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ କେଶମାନଂ ସ୍ଯାଦାଲଲାଟଂ ନୃପସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କେଶ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଳାଟରେ ଚିହ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ତଥା ଵାସାଂସି ଵକ୍ଷଘ୍ଯାମି ଵିପ୍ରାଦୀନାଂ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଶ୍ରେଣୀଅନୁଯାୟୀ ଜାମା ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ପିନ୍ଧିବେ।
ଉପନୀତୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଵିପ୍ର ପରିଚର୍ଯାପରୋ ଗୁରୋଃ
ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ପରେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମା, ଗୁରୁଙ୍କର ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଉଚିତ୍, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାଯୀ ଭଵେଦ୍ଵର୍ଣୀ ସମିତ୍କୁଶଫଲାଦିକାନ୍
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜାତି, ସେ ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ସମିଦ୍, କୁଶ, ଫଳ ଓ ଏହାଭଳି ଜମା କରିବେ।
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତମଜିନଂ ଦଣ୍ଡଂ ଚ ମୁନିସତ୍ତମ
ତାଙ୍କଠାରେ ଉପବୀତ, କୃଷ୍ଣାଜିନ ଓ ଦଣ୍ଡ ରହିବା ଦରକାର, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵର୍ଣିନୋ ଵର୍ତ୍ତନଂ ପ୍ରାହୁର୍ଭିକ୍ଷାନ୍ନେନୈଵ କେଵଲମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ।
ଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଭଵନ୍ମଧ୍ଯଂ ନୃପସ୍ଯ ଚ
ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମ ସମ୍ନିଧିରେ ରାଜା।
ସାଂଯପ୍ରାତର୍ଵହ୍ନିକାର୍ଯଂ ଯଥାଚାରଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସେ ନିୟମିତ ଭାବେ ସକାଳ ଓ ସଂଧ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ସହିତ ଓ ଆଚାର ଅନୁଯାୟୀ।
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯପରିତ୍ଯାଗୀ ପତିତଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ବୁଧୈଃ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ସେକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ପତିତ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଦେଵତାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛୁଶ୍ରୂଷାନୁପଦଂ ଗୁରୋଃ
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସଦା ସେବା କରିବେ।
ଆନୀଯାନିନ୍ଦ୍ଯଵିପ୍ରାଣାଂ ଗୃହାଦ୍ଭିକ୍ଷାଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସେ ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରୁ ଭିକ୍ଷା ଆଣିବେ।
ମଧୁସ୍ତ୍ରୀମାଂସଲଵଣଂ ତାମ୍ବୂଲଂ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍
ମଧୁ, ମଦ୍ୟ, ମାଂସ, ଲୁଣ, ପାନ ଓ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ଦଣ୍ଡ—
ଛାତ୍ରଘପାଦୁକ ଗନ୍ଧାଂଶ୍ଚ ତଥା ମାଲ୍ଯାନୁଲେପନମ୍
ଛତା, ଘଡ଼ି, ପାଉଁଜୁତା, ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ—
ପରିଵାଦଂ ଚୋପତାପଂ ଵିପ୍ରଲାପଂ ତଥାଞ୍ଜନମ୍
ଅପବାଦ, ଦୁଃଖ, ଅନାବଶ୍ୟକ କଥା ଓ ଅଞ୍ଜନ—
ଅଭିଵାଦନଶୀଲଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଵୃଦ୍ଧେଷୁ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ସେ ବଡ଼ମାନେ ଅନୁସାରେ ଶିଷ୍ଟାଚାର ଭାବେ ନମସ୍କାର କରିବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହେବା ଉଚିତ୍।
ଆଧ୍ଯାତ୍ମିକା ଦିଦୁଃଖାନି ନିଵାରଯତି ଯୋ ଗୁରୁଃ
ଯେ ଗୁରୁ ଆତ୍ମିକ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି—
ଅସାଵହମିତି ବ୍ରୂଯାଦ୍ଦିଜୋ ଵୈ ହ୍ଯଭିଵାଦନେ
ନମସ୍କାର ସମୟରେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମା କହିବେ, 'ମୁଁ ଅଛି'।
ନାସ୍ତିକଂ ଭିନ୍ନମର୍ଯାଦଂ କୃତନ୍ଘଂ ଗ୍ରାମଯାଜକମ୍
ଅନ୍ୟମତୀ, ଯେଉଁଠି ନୀତି ଭଙ୍ଗ କରିଛି, ପାପ କରିଥିବା, ଗ୍ରାମର ପୁଜାରି—ଏମାନେ।
ପାଷଣ୍ଡଂ ପତିତଂ ଵ୍ରାତ୍ଯଂ ତଥା ନକ୍ଷଘତ୍ରଜୀଵିନମ୍
ଅବିଶ୍ୱାସୀ, ପତିତ, ଅବର୍ଣ୍ଣ, ତାରାକୁ କ୍ଷତି କରି ଜୀବିକା ଚାଲାଉଥିବା—ଏମାନେ।
ଉନ୍ମତ୍ତଂ ଚ ଶଠଂ ଧୂର୍ତ୍ତଂ ଧାଵନ୍ତମଶୁଚିଂ ତଥା
ପାଗଳ, ଚତୁର, ଠକ, ଦୌଡ଼ିବା, ଅପବିତ୍ର—ଏମାନେ।
ଵିଵାଦଶୀଲିନଂ ଚଞ୍ଜଂ ଵମନ୍ତଂ ଜଲମଧ୍ଯଗମ୍
ବିବାଦରେ ରୁଚି ଥିବା, ଜୁଆଖେଳିବା, ବମି କରିବା, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା—ଏମାନେ।
ଭର୍ତୃନ୍ଘୀଂ ପୁଷ୍ପିଣୀଂ ଜାରାଂ ସୂତିକାଂ ଗର୍ଭପାତିନୀମ୍
ପତିଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ଜନାନୀ, ଫୁଲ ଧରିଥିବା ନାରୀ, ପରପୁରୁଷ ସହ ମିଶିଥିବା, ପ୍ରସବ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା, ଗର୍ଭପାତ କରିଥିବା—ଏମାନେ।
ସଭାଯାଂ ଯଜ୍ଞଶାଲାଯାଂ ଦେଵତାଯତନେଷ୍ଵପି
ସଭାରେ, ଯଜ୍ଞଶାଳାରେ, ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ।