ପାଷଣ୍ଡଃ ସ ହି ଵିଜ୍ଞେଯଃ ସର୍ଵଧର୍ମବହିଷ୍କୃତଃ
ସେ ପାଷଣ୍ଡୀ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ ହେବା ଉଚିତ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ବାହାର କରାଯାଇଛି।
ସ୍ତ୍ରୀଣାମମନ୍ତ୍ରତଃ କାର୍ଯା ଯଥାକାଲଂ ଯଥାଵିଧି
ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ମନ୍ତ୍ର ବିନା, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ଷଷ୍ଟେ ଵା ସତ୍ପମେ ଵାପି ଅଷ୍ଟମେ ଵାପି କାରଯେତ୍
ଏହା ଛଅ, ସାତ କିମ୍ବା ଅଠ ବର୍ଷରେ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
କୁର୍ଯ୍ଯାଚ୍ଚ ନାନ୍ଦୀଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚ ସ୍ଵସ୍ତିଵାଚନପୂର୍ଵକମ୍
ସୁଭ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ ପୂର୍ବକ ନାନ୍ଦୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନେନ କାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ ଚଣ୍ଡାଲ ସମୋ ଭଵେତ୍
ଯିଏ କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରେ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ ହେବ।
କୁର୍ଵୀତ ନାମନିର୍ଦ୍ଦେଶଂ ସୂତକାନ୍ତେ ଯଥାଵିଧି
ସୂତକ ଶେଷରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ନାମକରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନ ଦଦ୍ଯାନ୍ନାମ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ ତଥା ଚ ଵିଷଥମାକ୍ଷରମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅସୁଭ କିମ୍ବା କଠୋର ଅକ୍ଷର ଦେଇ ନାମ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସତ୍ପମେ ଚାଷ୍ଟମେ ଵାପି କୁର୍ଯାଦ୍ ଗୃହ୍ଯୋକ୍ତମାର୍ଗତଃ
ସାତ କିମ୍ବା ଅଠ ମାସରେ ଗୃହ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଏହା କରିବା ଉଚିତ।
କର୍ତଵ୍ଯଃ ପାଦକୃଚ୍ଛ୍ରୋ ଵୈ ଚୌଲେ ତ୍ଵର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ପାଦ ମୁଣ୍ଡନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଚୂଡା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଆଷୋଡଶାବ୍ଦପର୍ଯନ୍ତଂ ଗୌଣଂ କାଲମୁଶନ୍ତି ଚ
ଷୋଡଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଏ।
ଆଦ୍ଵାଵିଂଶାବ୍ଦପର୍ଯନ୍ତଂ କାଲମାହୁର୍ଵିପଶ୍ଚିତଃ
ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ବାଇଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଳକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଛନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଵିଂଶାବ୍ଦପର୍ଯନ୍ତଂ ଗୌଣମାହୁର୍ମନୀଷିଣଃ
ପଣ୍ଡିତମାନେ ଚବିଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳ ଥିବାକୁ କହିଛନ୍ତି।
ସାଵିତ୍ରୀପତିତଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ତଂ ତୁ ନୈଵାଲପେତ୍କଦା
ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ହରାଇଯାଇଛି ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଏ ସମୟରେ କେବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାଂତପନଦ୍ଵଯଂ ଚୈଵ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସମାଚରେତ୍
ଦୁଇଟି ସାଂତପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରି ତାପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ର୍ମୌଞ୍ଜୀ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞେଯା ଧନୁର୍ଜ୍ଯା କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯସ୍ଯ ତୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ମୌଞ୍ଜୀ ଉପବୀତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଧନୁର ତାର।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଚୋକ୍ତମୈଣେଯଂ ରୌରଵଂ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ ତୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ରୁରୁ ମୃଗ ଚର୍ମ।
ପାଲାଶଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯୋକ୍ତଂ ନୃପସ୍ଯୌଦୁମ୍ବରଂ ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ପାଳାଶ କାଠ ଓ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦୁମ୍ବର କାଠ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ କେଶମାନଂ ସ୍ଯାଦାଲଲାଟଂ ନୃପସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କେଶ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଳାଟରେ ଚିହ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ତଥା ଵାସାଂସି ଵକ୍ଷଘ୍ଯାମି ଵିପ୍ରାଦୀନାଂ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଶ୍ରେଣୀଅନୁଯାୟୀ ଜାମା ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ପିନ୍ଧିବେ।
ଉପନୀତୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଵିପ୍ର ପରିଚର୍ଯାପରୋ ଗୁରୋଃ
ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ପରେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମା, ଗୁରୁଙ୍କର ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଉଚିତ୍, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାଯୀ ଭଵେଦ୍ଵର୍ଣୀ ସମିତ୍କୁଶଫଲାଦିକାନ୍
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜାତି, ସେ ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ସମିଦ୍, କୁଶ, ଫଳ ଓ ଏହାଭଳି ଜମା କରିବେ।
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତମଜିନଂ ଦଣ୍ଡଂ ଚ ମୁନିସତ୍ତମ
ତାଙ୍କଠାରେ ଉପବୀତ, କୃଷ୍ଣାଜିନ ଓ ଦଣ୍ଡ ରହିବା ଦରକାର, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵର୍ଣିନୋ ଵର୍ତ୍ତନଂ ପ୍ରାହୁର୍ଭିକ୍ଷାନ୍ନେନୈଵ କେଵଲମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ।
ଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଭଵନ୍ମଧ୍ଯଂ ନୃପସ୍ଯ ଚ
ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମ ସମ୍ନିଧିରେ ରାଜା।
ସାଂଯପ୍ରାତର୍ଵହ୍ନିକାର୍ଯଂ ଯଥାଚାରଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସେ ନିୟମିତ ଭାବେ ସକାଳ ଓ ସଂଧ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ସହିତ ଓ ଆଚାର ଅନୁଯାୟୀ।
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯପରିତ୍ଯାଗୀ ପତିତଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ବୁଧୈଃ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ସେକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ପତିତ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଦେଵତାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛୁଶ୍ରୂଷାନୁପଦଂ ଗୁରୋଃ
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସଦା ସେବା କରିବେ।
ଆନୀଯାନିନ୍ଦ୍ଯଵିପ୍ରାଣାଂ ଗୃହାଦ୍ଭିକ୍ଷାଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସେ ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରୁ ଭିକ୍ଷା ଆଣିବେ।
ମଧୁସ୍ତ୍ରୀମାଂସଲଵଣଂ ତାମ୍ବୂଲଂ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍
ମଧୁ, ମଦ୍ୟ, ମାଂସ, ଲୁଣ, ପାନ ଓ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ଦଣ୍ଡ—
ଛାତ୍ରଘପାଦୁକ ଗନ୍ଧାଂଶ୍ଚ ତଥା ମାଲ୍ଯାନୁଲେପନମ୍
ଛତା, ଘଡ଼ି, ପାଉଁଜୁତା, ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ—