ନିତ୍ଯଂ ଵଦନ୍ତ୍ଯଖିଲଲୋକ ହିତାଃ ପ୍ରଶାନ୍ତା ଦୂରଦ୍ଭଟାସ୍ତ୍ଯଜତା ତାନ୍ନ ମମୈଷୁ ଶିକ୍ଷା
ଯେମାନେ ସଦା ଶାନ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହନ୍ତି, ମୋ ସେବକମାନେ ସେମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତୁ; ଏମାନେ ପାଇଁ ମୋର କୌଣସି ଶାସନ ନାହିଁ।
ସତ୍ପାତ୍ରଦାନ ନିରତାଂଶ୍ଚ ସୁଦୀନପାଲ୍ଲାନ୍ଦୂତାସ୍ତ୍ଯଜଧ୍ଵମନିଶଂ ହରିନାମସକ୍ତାନ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟ ଦୁଃଖୀ ଓ ହରି ନାମରେ ଲଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଛାଡିଦିଅ।
ଶଂଭୌ ହରୌ ଚ ସମବୁଦ୍ଧିମତସ୍ତଥୈଵ ଦୂତାସ୍ତ୍ଯଜଧ୍ଵମୁପକାରପରାଞ୍ଜନାନାମ୍
ଯେମାନେ ଶିବ ଓ ହରିଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଦିଅ।
ଵିର୍ପନ୍ଦ୍ରପାଦଜଲସେଚନତୋ ଽପ୍ରହୃଷ୍ଟାଂସ୍ତାନ୍ପାପିନୋ ମମ ଭଟା ଗୃହମାନଯଧ୍ଵମ୍
ଯେମାନେ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ପାଦ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ; ମୋ ସେବକମାନେ ସେମାନେକୁ ଘରକୁ ଆଣ।
ଦେଵସ୍ଵଲୋଭନିରତାଞ୍ଜନନାଶକର୍ତୃଆନତ୍ରାନଯଧ୍ଵମପରାଧପରାଂଶ୍ଚ ଦୂତାଃ
ଦୂତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଠକେଇବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଗ୍ରାମସ୍ଯ ନାଶକରମୁତ୍ତମଵୈରଯୁକ୍ତଂ ଦୂତାଃ ସମାନଯତ ଵିପ୍ରଧନେଷୁ ଲୁବ୍ଧମ୍
ଦୂତମାନେ, ଯିଏ ଗାଁକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଧନ ପାଇଁ ଲୋଭୀ, ସେଉଁଠିଏକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଵିଷ୍ଣଵାଲଯଂ ଚ ନହି ଯାନ୍ତି ନରାଃ ସୁମୂର୍ଖାସ୍ତାନାନଯଧ୍ଵମତିପାପରତାନ୍ପ୍ରସାହ୍ଯ
ଯେଉଁ ମୂର୍ଖ ମାନେ କେବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଜୋରକରି ଏଠାକୁ ଆଣ।
ମଯାନୁତାପଦଗ୍ଧେନ ସ୍ମୃତଂ ତତ୍କର୍ମ ନିନ୍ଦିତମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ କାମ କରିଥିଲି, ଯାହା ନିନ୍ଦାନୀୟ ଥିଲା, ମୋର ପଶ୍ଚାତ୍ତାପରେ ସେଠାରେ ସେ କାମ ପୁଣି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି ବୋଲି ମୁଁ ମନେ ପକାଏ।
ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵପାପାନି ନିଃଶେଷାଣି ଗତାନି ମେ
ସେଠାରେ, ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ, କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନଥିବାଭଳି, ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ସହସ୍ରସୂର୍ଯସଂକାଶଂ ପ୍ରଣନାମ ଯମଶ୍ଚ ତମ୍
ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯମ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଵିଶ୍ଵାସଂ ପରମଂ ଚକ୍ରୁର୍ଯମେନ ପରିଭାଷିତେ
ଯମ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭରସା ରଖିଲେ।
ସଦ୍ଯଃ ସଂପ୍ରେଷଯାମାସ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମକୁ ତାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
କର୍ମଣା ତେନ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମଯୋଷିତମ୍
ହେ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ବାସ କରିଥିଲି।
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ପଶ୍ଚାଦିନ୍ଦ୍ରଲୋକମୁପଗମମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦରେ ରହି ସେପରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଗଲି।
ତାଵତ୍କାଲଂ ଦିଵିସ୍ଥିତ୍ଵା ତତୋ ଭୂମିମୁପାଗତଃ
ସେଇ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହି, ତାପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲି।
ଜାତିସ୍ମରତ୍ଵାଡଜ୍ଜାନାମି ସର୍ଵମେତନ୍ମୁନୀଶଅଵର
ମୋ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ଥିବାରୁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏସବୁ କଥା ଜାଣିଛି।
ଏକାଦଶୀଵ୍ରତମିଦମିତି ନ ଜ୍ଞାତଵାନ୍ପୁରା
ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଏହା ଜାଣିନଥିଲି ଯେ, ଏହିଟି ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ।
ଅତ୍ର ସ୍ଵେନାପି ଯତ୍କର୍ମ କୃତଂ ତସ୍ଯ ଫଲଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ଏଠାରେ, ନିଜେ କରାଯାଇଥିବା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଏହି ହେଉଛି।
ତସ୍ମାଚ୍ଚରିଷ୍ଯେ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଶୁଭମେକାଦଶୀଵ୍ରତମ୍
ତେଣୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବି।
ଏକାଦଶୀଵ୍ରତଂ ଯତ୍ତୁ କୁର୍ଵନ୍ତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ନରାଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ କରନ୍ତି—
ଏଵଂ ପୁତ୍ରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଂତୁଷ୍ଟୋ ଗାଲଵୋ ମୁନିଃ
ପୁଅର କଥା ଏପରି ଶୁଣି, ମୁନି ଗାଲଭ ଖୁସି ହେଲେ।
ମଜ୍ଜନ୍ମ ସଫଲଂ ଜାତଂ ମଦ୍ଧଂଶଃ ପାଵନୀକୃତଃ
ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ ହେଲା, ମୋର ବଂଶ ପବିତ୍ର ହେଲା।
ଇତି ସଂତୁଷ୍ଟଚିତ୍ତସ୍ତୁ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ଯ କର୍ମଣା
ଏଭଳି, ପୁଅଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ମନ ଖୁସିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ସଂକୋଚଵିସ୍ତରାଭ୍ଯାଂ ଚ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ସଂୟମ ଓ ଖୋଲାମନେ ଦୁହିଁ ଭାବରେ, ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ପାପୌଘଶାନ୍ତିକରଣଂ ଵ୍ରତସାରମେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମଜଃ ପୁନରଭାଷତ ହର୍ଷଯୁକ୍ତଃ
ପାପର ଭାର କମାଇଦେଇଥିବା ବ୍ରତର ମୂଳ ଅର୍ଥକୁ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ପୁଣିଥରେ କହିଲେ।
ଵ୍ରତାଖ୍ଯାନଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ଯଥାଵଦ୍ଧରିଭକ୍ତିଦମ୍
ବ୍ରତର କଥା ଯଥାଯଥ ଭାବେ କହିଲେ, ଏହା ଅତି ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ତଥା ସର୍ଵାଶ୍ରମାଚାରଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଵିଧିଂ ତଥା
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମର ଆଚରଣ ଓ ପାପମୁଚ୍ଛାର ନିୟମ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।
କୃପଯା ପରଯା ମହ୍ଯଂ ଯଥାଵଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଦୟାରେ ଆମକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ଉଚିତ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଚାରପରୈଃ ପୂଜ୍ଯତେ ହରିରଵ୍ଯଯଃ
ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅବିନାଶୀ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ତତ୍ତେ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିଧିଵଦ୍ଭକ୍ତୋ ଽସି ତ୍ଵମଧୋକ୍ଷଜେ
ତୁମେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଛ, ତେଣୁ ମୁଁ ଏହି କଥା ନିୟମ ଅନୁସାରେ କହିବି।