ପାପଣ୍ଡଜନସଂସର୍ଗାତ୍ପାପଣ୍ଡଚରିତୋ ଽଭଵମ୍
ଦୁଷ୍ଟ ଅପସଂସ୍କାରୀମାନଙ୍କ ସଂଗରେ ରହି, ମୁଁ ତାଙ୍କ ପଥରେ ଚାଲିଥିଲି।
ପାପଣ୍ଡୈର୍ବାଧିତୋ ଽହଂ ତୁ ଵେଦମାର୍ଗଂ ସମତ୍ଯଜମ୍
ସେମାନେ ମୋତେ ଅନ୍ୟାୟରେ ଲଗି ରଖିଥିଲେ, ମୁଁ ବେଦର ପଥକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାଡ଼ିଦେଲି।
ଅଧର୍ମନିରତଂ ମାଂ ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହେଶଜାଃ
ମୁଁ ଅଧର୍ମରେ ଲିନ ଦେଖି, ମହେଶଙ୍କ ପୁଅମାନେ—
ଏଵଂ ପାପସମାଚାରୋ ଵ୍ଯସନାଭିରତଃ ସଦା
ଏଭଳି ଭାବରେ, ସଦା ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଆଦତରେ ଲଗି ରହିଥିଲି।
ସସୈନ୍ଯୋ ଽହଂ ଵନେ ତତ୍ର ହତ୍ଵା ବହୁଵିଧାନ୍ମୃଗାନ୍
ମୁଁ ନିଜ ସେନା ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲି, ଏଠାରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଜନ୍ତୁମାନେ ମାରିଦେଲି।
ରଵିତୀକ୍ଷ୍ଣାତପଲ୍କାନ୍ତୋ ରେଵାଯାଂ ସ୍ନାନମାଚରମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ତୀବ୍ର ତାପରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ମୁଁ ରେବା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲି।
ଅହଷ୍ଟସୈନ୍ଯ ଏକାକୀ ପୀଡ୍ଯମାନଃ କ୍ଷୁଧା ଭୃଶମ୍
ସେନାବଳି ବିନା, ଏକା ଅଛି, ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଭୋକରେ ବହୁତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଥିଲି।
ଏକାଦଶୀଵ୍ରତପରା ମଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନିଶାମୁଖେ
ରାତି ଆରମ୍ଭରେ, ମୁଁ ଏକ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠା ରହିଥିବା ଜଣେ ଜନନୀକୁ ଦେଖିଲି।
ଜାଗରଂ କୃତଵାଂଶ୍ଵାପି ସେନଯା ରହିତୋ ନିଶି
ସେନା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ରାତି ଭରି ଜାଗି ରହିଲି।
ତତ୍ରୈଵ ଜାଗରାନ୍ତେ ଽହଂ ତାତପଞ୍ଚତ୍ଵମାଗତଃ
ସେଠି, ଜାଗିବାର ଶେଷରେ, ମୁଁ ପ୍ରିୟ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲି।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଵଦନମପଶ୍ଯଂ ସମଵର୍ତିନମ୍
ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଓ ମୁହଁ ଥିବା ଜଣେ ପ୍ରାଣୀ ଆଗକୁ ଆସୁଛି।
ଅସ୍ଯ ଶିକ୍ଷାଵିଧାନଂ ଚ ଯଥାଵଦ୍ଵଦ ପଣ୍ଡିତଂ
ପଣ୍ଡିତ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥି ଶିକ୍ଷା ନିୟମ କ'ଣ, ମୋତେ କହ।
ଚିରଂ ଵିଚାରଯାମାସ ପୁନଶ୍ଚେଦମଭାପତ
ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବିଲେ, ପୁନି ଏହି ଭାବ ଆସିଲା।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରଃ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଜାଗରଂ ଚୋପଵାସଂ ଚ କୃତ୍ଵା ନିଷଅପାପତାଂ ଗତଃ
ଜାଗି ରହିବା ଓ ଉପବାସ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ମନୁଷ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ତାନି ସର୍ଵାଣି ନଷ୍ଟାନି ହ୍ଯୁପଵାସପ୍ରଭାଵତଃ
ଉପବାସର ଶକ୍ତିରେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ନାନାମ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୂମୌ ମମାଗ୍ରେ ସୋ ଽନୁକଂପିତଃ
ସେ, କରୁଣାରେ ଭରି, ମୋ ପାଖରେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ତତଶ୍ଚ ସ୍ଵଭଟାନ୍ସର୍ଵାନାହୂଯେଦମୁଵାଚ ହ
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେବକଙ୍କୁ ଡାକି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଧର୍ମମାର୍ଗରତା ନ୍ମର୍ତ୍ଯାନ୍ମାନଯଧ୍ଵଂ ମମାନ୍ତିକମ୍
ଧର୍ମ ପଥରେ ନିଷ୍ଠା ରହିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।
ନାରାଯଣାଚ୍ଯୁତହରେ ଶରଣଂ ଭଵେତି ଶାନ୍ତା ଵଦନ୍ତି ସତତଂ ତରସାତ୍ଯଜଧ୍ଵମ୍
ଯେମାନେ ସଦା 'ନାରାୟଣ, ଅଚ୍ୟୁତ, ହରି, ଆମେ ତୁମର ଶରଣ' ଭାବେ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଶାନ୍ତ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଏହି କଥା କହିଥାନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଛାଡିଦିଅ।
ନିତ୍ଯଂ ଵଦନ୍ତ୍ଯଖିଲଲୋକ ହିତାଃ ପ୍ରଶାନ୍ତା ଦୂରଦ୍ଭଟାସ୍ତ୍ଯଜତା ତାନ୍ନ ମମୈଷୁ ଶିକ୍ଷା
ଯେମାନେ ସଦା ଶାନ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହନ୍ତି, ମୋ ସେବକମାନେ ସେମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତୁ; ଏମାନେ ପାଇଁ ମୋର କୌଣସି ଶାସନ ନାହିଁ।
ସତ୍ପାତ୍ରଦାନ ନିରତାଂଶ୍ଚ ସୁଦୀନପାଲ୍ଲାନ୍ଦୂତାସ୍ତ୍ଯଜଧ୍ଵମନିଶଂ ହରିନାମସକ୍ତାନ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟ ଦୁଃଖୀ ଓ ହରି ନାମରେ ଲଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଛାଡିଦିଅ।
ଶଂଭୌ ହରୌ ଚ ସମବୁଦ୍ଧିମତସ୍ତଥୈଵ ଦୂତାସ୍ତ୍ଯଜଧ୍ଵମୁପକାରପରାଞ୍ଜନାନାମ୍
ଯେମାନେ ଶିବ ଓ ହରିଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଦିଅ।
ଵିର୍ପନ୍ଦ୍ରପାଦଜଲସେଚନତୋ ଽପ୍ରହୃଷ୍ଟାଂସ୍ତାନ୍ପାପିନୋ ମମ ଭଟା ଗୃହମାନଯଧ୍ଵମ୍
ଯେମାନେ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ପାଦ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ; ମୋ ସେବକମାନେ ସେମାନେକୁ ଘରକୁ ଆଣ।
ଦେଵସ୍ଵଲୋଭନିରତାଞ୍ଜନନାଶକର୍ତୃଆନତ୍ରାନଯଧ୍ଵମପରାଧପରାଂଶ୍ଚ ଦୂତାଃ
ଦୂତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଠକେଇବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଗ୍ରାମସ୍ଯ ନାଶକରମୁତ୍ତମଵୈରଯୁକ୍ତଂ ଦୂତାଃ ସମାନଯତ ଵିପ୍ରଧନେଷୁ ଲୁବ୍ଧମ୍
ଦୂତମାନେ, ଯିଏ ଗାଁକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଧନ ପାଇଁ ଲୋଭୀ, ସେଉଁଠିଏକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଵିଷ୍ଣଵାଲଯଂ ଚ ନହି ଯାନ୍ତି ନରାଃ ସୁମୂର୍ଖାସ୍ତାନାନଯଧ୍ଵମତିପାପରତାନ୍ପ୍ରସାହ୍ଯ
ଯେଉଁ ମୂର୍ଖ ମାନେ କେବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଜୋରକରି ଏଠାକୁ ଆଣ।
ମଯାନୁତାପଦଗ୍ଧେନ ସ୍ମୃତଂ ତତ୍କର୍ମ ନିନ୍ଦିତମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ କାମ କରିଥିଲି, ଯାହା ନିନ୍ଦାନୀୟ ଥିଲା, ମୋର ପଶ୍ଚାତ୍ତାପରେ ସେଠାରେ ସେ କାମ ପୁଣି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି ବୋଲି ମୁଁ ମନେ ପକାଏ।
ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵପାପାନି ନିଃଶେଷାଣି ଗତାନି ମେ
ସେଠାରେ, ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ, କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନଥିବାଭଳି, ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ସହସ୍ରସୂର୍ଯସଂକାଶଂ ପ୍ରଣନାମ ଯମଶ୍ଚ ତମ୍
ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯମ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।