ଧମମାଗପ୍ରଵକ୍ତାରୋ ମୁକ୍ତା ଏଵ ନ ସଶଂଯଃ
ଏହି ଧର୍ମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମାସୋପଵାସଃ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ଵନସ୍ଥୈଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ
ବନରେ ରହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଏକ ମାସ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ମୋକ୍ଷମଵାନ୍ପୋତି ଯୋଗିନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ଏହା କରିଲେ ମୁକ୍ତି ଲଭିବେ, ଯାହା ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତି କଷ୍ଟରେ ପାଇପାରନ୍ତି।
ମୂର୍ଖୋ ଵା ପଣ୍ଡିତୋ ଵାପି ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତନ୍ମୋକ୍ଷଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ମୂର୍ଖ କିମ୍ବା ପଣ୍ଡିତ, ଏହା ଶୁଣିଲେ ମୁକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ହେବେ।
ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵାଚଯେଦ୍ଵାପି ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଏହା ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଯିବେ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ମୋକ୍ଷଦଂ କୁର୍ଵତାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରିଯତରଂ ଦ୍ଵିଜ
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାନ୍ତି ଏବଂ ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ପ୍ରିୟ, ଓ ଦ୍ୱିଜ।
କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଥା ଵିପ୍ରଵିଷ୍ଣୁପ୍ରୀତିକରଂ ଯତଃ
ଏହା ସଦା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ।
ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସୋ ଽତ୍ର ପାପୀଯାନ୍ପରତ୍ର ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏଠାରେ ଭୋଗ କରେ, ସେ ଅଧିକ ପାପୀ ହେବେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ନରକକୁ ଯିବେ।
ପୂର୍ଵାପରଦିନେ ଗତ୍ରାଵହୋରାତ୍ରଂ ତୁ ମଧ୍ଯମେ
ପୂର୍ବ ଓ ପର ଦିନରେ ଖାଇପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସ ଭୋକ୍ତୁଂ ସର୍ଵଲପାପାନି ସ୍ପୃହଯାଲୁର୍ନସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ସେ ଦିନରେ ଖାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସମସ୍ତ ପାପରେ ଆସକ୍ତ ହେବେ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରୋ ଯଦି ମୁକ୍ତିମଭୀପ୍ସତି
ଏକାଦଶୀରେ ଯଦି କେହି ମୁକ୍ତି ଚାହେ, ସେ ନିରାହାର ରହିବା ଉଚିତ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରୋ ଯଦି ମୁକ୍ତିମଭୀପ୍ସତି ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରୋ ଯଦି ମୁକ୍ତିମଭୀପ୍ସତି
ଯଦି କେହି ମୁକ୍ତି ଚାହେ, ସେ ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଟନ୍ତି ତାନି ଵିପ୍ର ହରେର୍ଦିନେ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ତସ୍ଯ ନୈଵାସ୍ତି ନିଷ୍କୃତିଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହରିଙ୍କର ଦିନରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି; ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଯିଏ ଖାଏ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ପରିହାର ନାହିଁ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କଲେ, ଲୋକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ।
ସଂସେଵ୍ଯା ସର୍ଵଥା ଵିପ୍ରୈଃ ସଂସାରଚ୍ଛେ ଦଲିପ୍ସୁଭିଃ
ଏହି ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବା ଉଚିତ, ଯେଉଁମାନେ ସଂସାର ଛାଡିବାକୁ ଚାହନ୍ତି।
ସ୍ନାପଯେଦ୍ଵିଧିଵଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୂଜଯେତ୍ପ୍ରଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଯଥାବିଧି ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଶୁଧ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶଯୀତ ସନ୍ନିଧୌ ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାରାଯଣପରାଯଣଃ
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସାମ୍ନାରେ ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦିଭିଃ ସମ୍ଯକ୍ ତତସ୍ତ୍ଵେ ଵସୁଦୀରଯେତ୍
ତାପରେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୋକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଶରଣଂ ମେ ଭଵାଚ୍ଯୁତ
ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ମୁଁ ଖାଇବି; ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
ଭକ୍ତିଭାଵେନ ତୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଉପଵାସଂ ସମର୍ପଯେତ୍
ଭକ୍ତି ଭାବରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଦ୍ୱାରା ଉପବାସକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୀତୈର୍ଵାଦ୍ଯୈଶଅଚ ନୃତ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୁରାଣଶ୍ରଵଣାଦିଭିଃ
ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ ଓ ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣ ଓ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଵିଧିଵଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୂଜଯତ୍ପ୍ରଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଯଥାବିଧି ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଧ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପଯସା ଵିପ୍ର ହରିସାରୁପପ୍ଯମଷଶ୍ନୁତେ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୁଧ ପିଇ ହରିଙ୍କ ସଦୃଶ ଗତି ପାଇଥାଏ।
ପ୍ରସୀଦ ସୁମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ଜ୍ଞାନଦୃଷ୍ଟିପ୍ରଦୋ ଭଵ
ସୁମୁଖ ହୋଇ, କୃପା କର; ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ।
ବ୍ରହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଦକ୍ଷିଣାଂ ତଥା
ଏକାଦଶୀ ପରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
କୃତପଞ୍ଚମହାଯଜ୍ଞଃ ସ୍ଵଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ପଞ୍ଚ ମହାଯଜ୍ଞ କରି, ନିଜେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଭଵନଂ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।
ଚାଣ୍ଡାଲାନ୍ପତକିତାଂଶ୍ଚୈଵ ନେକ୍ଷେଦପି କଦାଚନ
ଚାଣ୍ଡାଳ ଓ ପାପୀମାନେ ଦିଗରେ କେବେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉପଵାସ ଵ୍ରତପରୋ ନାଲପେଚ୍ଚ କଦାଚନ
ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକ କେବେ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।