ପଠେଚ୍ଚ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେ କେହି ଏହିକୁ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଭଵନଂ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଵର୍ଜିତମ୍
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିବା ନାହିଁ।
ଶ୍ରାଵିତଂ ସର୍ଵପାପନ୍ଘଂ ଗଙ୍ଗାମାହାତ୍ମ୍ଯ ମୁତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଗଙ୍ଗାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା କୁହାଯାଇଛି।
କିଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ପୁନଃ ସୂତ ସନକଂ ମୁନିସତ୍ତମମ୍
ହେ ସୂତ, ପରେ ତୁମେ ସେ ମହାମୁନି ସନକଙ୍କୁ କଣ ପଚାରିଲେ?
ପୃଷ୍ଟଂ ପୁନର୍ଯଥା ପ୍ରାହ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଥୈଵ ତତ୍
ଯାହା ପୁଣି ପଚାରାଯାଇଥିଲା, ମୁଁ ଏବେ ସେଠିକି ଯେପରି ହେଉଛି, କହିବି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମସୁତୋ ଭୂଯଃ ପୃଷ୍ଟଵାନିଦମାଦରାତ୍
ଶୁଣିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ପୁଣି ସମ୍ମାନ ସହିତ ଏପରି ପଚାରିଲେ।
ଗାଙ୍ଗେଯମାହାତ୍ମ୍ଯମଘପ୍ରଣାଶି ତ୍ଵତ୍ତୋ ମୁନେ କାରୁଣିକାଦଭୀଷ୍ଟମ୍
ହେ କରୁଣାମୟ ମୁନି, ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଗଙ୍ଗାର ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ନାନୋପଦେଶୈଃ ସୁଵିମୁଗ୍ଧଚିତ୍ତଂ ପ୍ରବୋଧଯନ୍ତି ପ୍ରସଭଂ ପ୍ରସନ୍ନମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ସଫା ଏବଂ ଶାନ୍ତ ମନକୁ ଜୋରକରି ଜାଗ୍ରତ କରାଯାଏ ନାହିଁ।
ଦଦାତି ଭକ୍ତିଂ ଭଜତାଂ ଦଯାଲୁର୍ମୁକ୍ତିସ୍ତୁ ତସ୍ଯା ଵିଦିତା ହି ଦାସୀ
ଦୟାଳୁ ଭଗବାନ ଯେଉଁମାନେ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି; ମୁକ୍ତି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେବକୀ ଭାବରେ ଅଛି।
ଭକ୍ତାନୁସେଵାସୁ ମହାପ୍ରଯାସଂ ଵିମୃଶ୍ଯ କସ୍ଯାପି ନ ଭକ୍ତିଯୋଗମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କ ସେବାରେ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ ଥିବାକୁ ଭାବି, କେହି କମ୍ ଲୋକ ଭକ୍ତିର ଯୋଗ ପାଆନ୍ତି।
ତଦା ଖ୍ଯାହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତୋ ଽସି ମାନଦ
ତେଣୁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ, ମାନ୍ୟତା ଦେଉଥିବା, ଏହିକଥା ଏବେ କହନ୍ତୁ।
ଭୂଯୋ ଭୂଯୋ ଯତଃ ପୁଚ୍ଛେଶ୍ଚରିତ୍ରଂ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ଵନଃ
ମୁଁ ପୁନିପୁନି ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱୀଙ୍କର କାହାଣୀ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛି।
ପ୍ରସୀଦତି ହରିର୍ଯୈସ୍ତୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛତ୍ଯଭଯଂ ତଥା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ଭୟରହିତତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇହାମୁତ୍ର ସୁଖଂ ତସ୍ଯ ତପୋଵୃଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଜାଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସୁଖ ମିଳେ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ବଢ଼ିଯାଏ।
ପ୍ରଯାନ୍ତି ପରମଂ ସ୍ଥାନମିତି ପ୍ରାହୁର୍ମହର୍ଷଯଃ
ମହାର୍ଷିମାନେ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଉପୋଷିତୋ ଽଡର୍ଚଯେତ୍ସମ୍ଯଙ୍ ନରଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଏକ ନର ଉପବାସ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତୈର୍ଧୂପୈର୍ ଦୀପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯପୂର୍ଵକୈଃ
ସେ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଅକ୍ଷତ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଉଚିତ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କେଶଵାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମିତି ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍
ସେ 'କେଶବ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛାଲଗ୍ରାମସମୀପତଃ
ରାତିରେ ମନ୍ଦିର ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ଗୀତୈର୍ଵାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଭୋଜ୍ଯୈଶ୍ଚ କେଶଵମ୍
ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନିବେଦନ, ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜନ ସହିତ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୁନଃ କଲ୍ଯେ ସମୁତ୍ଥାଯ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ଯଥୋଚିତମ୍
ପୁଣି ସକାଳେ ଉଠି, ଯଥାଯଥ ଦାୟିତ୍ୱ ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଯସଂ ଘୃତସଂମିଶ୍ରଂ ନାଲିକେରଫଲାନ୍ଵିତମ୍
ଘିଅ ମିଶା ଖିର ଓ ନାଡ଼ିଆ ଫଳ ସହିତ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ।
କେଶଵଃ କେଶିହା ଦେଵଃ ସର୍ଵସଂପତ୍ପ୍ରଦାଯକଃ
କେଶବ, କେଶୀ ନାଶକ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେତ୍ପଶ୍ଚାଚ୍ଛକ୍ତିତୋ ବନ୍ଧୁଭିଃ ସହ
ପରେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପରିବାର ସହ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ଇତି ଯଃ କୁରୁତେ ଭକ୍ତ୍ଯା କେଶଵାର୍ଚନମୁତ୍ତମମ୍
ଏପରି ଭାବେ କେହି ଯେ କେଶବଙ୍କର ଉତ୍ତମ ପୂଜା ଭକ୍ତି ସହ କରନ୍ତି—
ପୌଷମାସେ ସିତେ ପକ୍ଷେ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ସମୁପୋଷିତଃ
ପୌଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରି—
ପଯସା ସ୍ନାପ୍ଯ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ପାଯସଂ ଚ ସମର୍ପଯେତ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ଖୀର ଦେଇ ସ୍ନାନ କରାଇ ଏବଂ ନିବେଦନ ଭାବେ ଖିର ଦେବା ଉଚିତ।
ଧୂପୈର୍ଦୀପୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଗନ୍ଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ମନୋରମୈଃ
ଧୂପ, ଦୀପ, ନିବେଦନ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମନୋହର ଫୁଲ ସହିତ—
କୃଶରାନ୍ନଂ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦଦ୍ଯାତ୍ସଘୃତଦକ୍ଷିଣମ୍
ଘିଅ ମିଶା ପକା ଚାଉଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନାରାଯଣଃ ପ୍ରସନ୍ନଃ ସ୍ଯାତ୍କୃଶରାନ୍ନପ୍ରଦାନତଃ
କୃଶର ଅନ୍ନ ଦାନ କଲେ ନାରାୟଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।