ତୁଭ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷଂ ପରଶ୍ଚେତି ତମୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ଦଧେ ଶିଵଃ
ତୁମକୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଲି, କହି ଶିବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ପାଵଯନ୍ତୀ ଜଗତ୍ସର୍ଵମନ୍ଵଗଚ୍ଛଦ୍ଭଗୀରଥମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଗଙ୍ଗା ଭାଗୀରଥଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଭାଗୀରଥୀତି ଵିଖ୍ଯାତା ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷ୍ଵଭୂନ୍ମୁନେ
ମୁନି, ସେ ତିନି ଲୋକରେ 'ଭାଗୀରଥୀ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ତଂ ଦେଶଂ ପ୍ଲାଵଯାମାସ ଗଙ୍ଗା ସର୍ଵସରିଦ୍ଵରା
ସେ ମହାନଦୀ ଗଙ୍ଗା ସେଇ ଦେଶକୁ ବନ୍ୟା ଦେଲେ।
ତଦୈଵ ନରକେ ମଗ୍ନା ଉଦ୍ଧୃତାଶ୍ଚ ଗତୈନସଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ନରକରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ ଉଦ୍ଧାର ହେଲେ।
ତ ଏଵ ପୂଚିତାସ୍ତେନ ଗଙ୍ଗାଜଲପରିପ୍ଲୁତାଃ
ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ପ୍ରାହ ତାନ୍ପ୍ରୀତମାନସଃ
ଯଥାବିଧିରେ ପ୍ରଣାମ ଓ ପୂଜା କରି, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମୁକ୍ତା ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରମ୍
ତୁମେ ମୁକ୍ତ ହେଲ, ଏବେ ଦେବ ରଥରେ ଚଢ଼ି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଅ।
ଦିଵ୍ଯଦେହଧରା ଭୂତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ପ୍ରପେଦିରେ
ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତା ମହାପାତକନାଶିନୀ
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ମହାପାପ ନାଶିନୀ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ପଠେଚ୍ଚ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେ କେହି ଏହିକୁ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଭଵନଂ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଵର୍ଜିତମ୍
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିବା ନାହିଁ।
ଶ୍ରାଵିତଂ ସର୍ଵପାପନ୍ଘଂ ଗଙ୍ଗାମାହାତ୍ମ୍ଯ ମୁତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଗଙ୍ଗାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା କୁହାଯାଇଛି।
କିଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ପୁନଃ ସୂତ ସନକଂ ମୁନିସତ୍ତମମ୍
ହେ ସୂତ, ପରେ ତୁମେ ସେ ମହାମୁନି ସନକଙ୍କୁ କଣ ପଚାରିଲେ?
ପୃଷ୍ଟଂ ପୁନର୍ଯଥା ପ୍ରାହ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଥୈଵ ତତ୍
ଯାହା ପୁଣି ପଚାରାଯାଇଥିଲା, ମୁଁ ଏବେ ସେଠିକି ଯେପରି ହେଉଛି, କହିବି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମସୁତୋ ଭୂଯଃ ପୃଷ୍ଟଵାନିଦମାଦରାତ୍
ଶୁଣିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ପୁଣି ସମ୍ମାନ ସହିତ ଏପରି ପଚାରିଲେ।
ଗାଙ୍ଗେଯମାହାତ୍ମ୍ଯମଘପ୍ରଣାଶି ତ୍ଵତ୍ତୋ ମୁନେ କାରୁଣିକାଦଭୀଷ୍ଟମ୍
ହେ କରୁଣାମୟ ମୁନି, ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଗଙ୍ଗାର ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ନାନୋପଦେଶୈଃ ସୁଵିମୁଗ୍ଧଚିତ୍ତଂ ପ୍ରବୋଧଯନ୍ତି ପ୍ରସଭଂ ପ୍ରସନ୍ନମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ସଫା ଏବଂ ଶାନ୍ତ ମନକୁ ଜୋରକରି ଜାଗ୍ରତ କରାଯାଏ ନାହିଁ।
ଦଦାତି ଭକ୍ତିଂ ଭଜତାଂ ଦଯାଲୁର୍ମୁକ୍ତିସ୍ତୁ ତସ୍ଯା ଵିଦିତା ହି ଦାସୀ
ଦୟାଳୁ ଭଗବାନ ଯେଉଁମାନେ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି; ମୁକ୍ତି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେବକୀ ଭାବରେ ଅଛି।
ଭକ୍ତାନୁସେଵାସୁ ମହାପ୍ରଯାସଂ ଵିମୃଶ୍ଯ କସ୍ଯାପି ନ ଭକ୍ତିଯୋଗମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କ ସେବାରେ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ ଥିବାକୁ ଭାବି, କେହି କମ୍ ଲୋକ ଭକ୍ତିର ଯୋଗ ପାଆନ୍ତି।
ତଦା ଖ୍ଯାହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତୋ ଽସି ମାନଦ
ତେଣୁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ, ମାନ୍ୟତା ଦେଉଥିବା, ଏହିକଥା ଏବେ କହନ୍ତୁ।
ଭୂଯୋ ଭୂଯୋ ଯତଃ ପୁଚ୍ଛେଶ୍ଚରିତ୍ରଂ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ଵନଃ
ମୁଁ ପୁନିପୁନି ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱୀଙ୍କର କାହାଣୀ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛି।
ପ୍ରସୀଦତି ହରିର୍ଯୈସ୍ତୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛତ୍ଯଭଯଂ ତଥା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ଭୟରହିତତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇହାମୁତ୍ର ସୁଖଂ ତସ୍ଯ ତପୋଵୃଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଜାଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସୁଖ ମିଳେ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ବଢ଼ିଯାଏ।
ପ୍ରଯାନ୍ତି ପରମଂ ସ୍ଥାନମିତି ପ୍ରାହୁର୍ମହର୍ଷଯଃ
ମହାର୍ଷିମାନେ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଉପୋଷିତୋ ଽଡର୍ଚଯେତ୍ସମ୍ଯଙ୍ ନରଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଏକ ନର ଉପବାସ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତୈର୍ଧୂପୈର୍ ଦୀପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯପୂର୍ଵକୈଃ
ସେ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଅକ୍ଷତ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଉଚିତ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କେଶଵାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମିତି ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍
ସେ 'କେଶବ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛାଲଗ୍ରାମସମୀପତଃ
ରାତିରେ ମନ୍ଦିର ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ଗୀତୈର୍ଵାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଭୋଜ୍ଯୈଶ୍ଚ କେଶଵମ୍
ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନିବେଦନ, ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜନ ସହିତ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।