ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରେତପୁରେ ସ୍ଥିତସ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗେ ଗତିଃ ସ୍ଯାତ୍ତ ମହେନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ଯା
ଏଭଳି କରି, ପ୍ରେତପୁରରେ ରହୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ହୁଏ ।
ତତ୍ର ନାରାଯଣଃ ସ୍ଵାମୀ ନାନ୍ଯଃ ସ୍ଵାମୀ କଦାଚନ
ସେଠାରେ ନାରାୟଣ ହିଁ ସ୍ୱାମୀ; ଅନ୍ୟ କେହି ସ୍ୱାମୀ କେବେ ନୁହେଁ ।
ଭାଦ୍ରଶୁକ୍ଲଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯାଵଦାକ୍ରମତେ ଜଲମ୍
ଭାଦ୍ର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦଶୀରେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳ ବ୍ୟାପିଛି,
ସାର୍ଦ୍ଧହସ୍ତଶତଂ ଯାଵଦ୍ଗର୍ଭସ୍ତୀରଂ ତତଃ ପରମ୍
ଏକ ଶତ ହସ୍ତ ଓ ଅଧିକ ଦୂର, ଗର୍ଭତୀର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ତୀରାଦ୍ଗଵ୍ଯୂତିମାତ୍ରଂ ତୁ ପରିତଃ କ୍ଷେତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ତୀରରୁ ଗଂଗାର ଚାରିପାଖରେ ଗଂଗା ଶବ୍ଦର ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଗଣାଯାଏ ।
ଏକଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା କ୍ଷେତ୍ରସୀମା ତଟଦ୍ଵଯାତ୍
ତଟ ଦୁଇଟିରୁ ଏକ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ହେଉଛି କ୍ଷେତ୍ରର ସୀମା ।
ତାଂ ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପଲାଯନ୍ତେ ଯଥା ସିଂହଂ ଵନୌକସଃ
ଏହାକୁ ଦେଖି, ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ସିଂହକୁ ଦେଖିଥିବା ପରି ପଳାଇଯାନ୍ତି ।
ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରଂ ତୁ ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ ସମନ୍ତାତ୍ତୁ ତ୍ରିଯୋଜନମ୍
ଏହାକୁ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଚାରିପାଖରେ ତିନି ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ।
ନିମିତ୍ତେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ତନ୍ନିଵୃତ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ସମସ୍ତ ନିମିତ୍ତରେ, ଏହାରୁ ମନୁଷ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ ।
ନିଷ୍ଫଲଂ ତସ୍ଯ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ଯାଵତ୍ତଦ୍ଧନମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଧନର କଥା ହେଉଛି, ସେଠାର ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଫଳଦାୟକ ହୁଏନାହିଁ ।
ଜନାର୍ଦନେ ତୁ ଵିକ୍ରୀତେ ଵିକ୍ରୀତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ବେଚିଦିଆଯାଇଲେ, ସମସ୍ତ ତିନି ଜଗତ ମଧ୍ୟ ବେଚିଦିଆଯାଏ।
ବିଭର୍ତି ରୂପଂ ସୋର୍ଽକସ୍ଯ ତମୋନାଶାଯ କେଵଲମ୍
ତିନିଁ ଅନ୍ଧକାର ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ କେବଳ ସୂର୍ଯ୍ୟର ରୂପ ଧରନ୍ତି।
ପ୍ରୀଣଯନ୍ଯୋ ନରଃ ପିଣ୍ଡାନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ତାନ୍ ସ୍ଵର୍ନଯେଦପି
ଯେଉଁ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ଅଳ୍ପ ଯେତେ ହେଉ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ଏବଂ ଦାନ ଦେଇବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା ଉଚିତ।
ପଠନ୍ ଶୃଣ୍ଵନ୍ନରୋ ହ୍ଯେତି ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା, ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଗତିମିଚ୍ଛଦ୍ଭିଃ ଶୈଵୀଂ ଵା ଵିଧିନନ୍ଦିନି
ଯେଉଁମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ମାର୍ଗ କିମ୍ବା ଶୈବ ମାର୍ଗ ଅଭିଲାଷା କରନ୍ତି, ହେ ଶୁଭେ, ...