ତେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସ୍ତୂଯମାନା ଦିଵିସ୍ଥିତୈଃ
ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଦେବମାନେ ସେମାନେ ଉପରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ସ ଯାତି ନ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ବ୍ରହ୍ମସାଯୁଜ୍ଯମେତି ଚ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ସହ ଏକତ୍ୱ ପାଇଥାଏ ଏବଂ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ସା ଗେତିସ୍ତ୍ଯଜତଃ ପ୍ରାଣାନ୍ ଗଙ୍ଗାଯାଂ ତୁ ଶରୀରିଣଃ
ଏହି ମାର୍ଗ ଗଙ୍ଗାରେ ଦେହ ରହିବା ସମୟରେ ପ୍ରାଣ ଛାଡିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ।
ସତ୍ଯମେଵ ପରଂ ଲୋକମାପ୍ନୋତି ପିତୃଭିଃ ସହ
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କ ପିତୃମାନେ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଗତାନି ବହୁଜନ୍ମାନି ଯତ୍ର ଯତ୍ର ମୃତାନି ଚ
ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଜନ୍ମ ହୋଇଛି ଏବଂ ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଛି,
ଅତ୍ରଦୂରେ ସମୀପେ ଚ ସଦୃଶଂ ଯୋଜନଦ୍ଵଯମ୍
ଏଠି ଦୂର କିମ୍ବା ସମୀପ, ଦୁଇ ଯୋଜନା ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ଅଛି,
ଜ୍ଞାନତୋ ଽଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି କାମତୋ ଽପି ଵା
ଜାଣିକି, ଅଜାଣି, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାରେ ମଧ୍ୟ,
ପ୍ରାଣେଷୂତ୍ସୃଜ୍ଯମାନେଷୁ ଯୋ ଗଙ୍ଗାଂ ସଂସ୍ମରେନ୍ନରଃ
ପ୍ରାଣ ଛାଡିବା ବେଳେ ଯେଉଁ ନର ଗଙ୍ଗାକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି,
ସ୍ପୃଶେଦ୍ଵା ପାପଶୀଲୋ ଽପି ସ ଵୈ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
କିମ୍ବା ଅପରାଧୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ପାଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସୁର୍ଵାନ୍ପ୍ରୋହ୍ଯ ମୁକ୍ତିପ୍ରଦାନ୍ଵୈ ସେଵେଦ୍ଗଙ୍ଗାମା ଶରୀରସ୍ଯ ପାତମ୍
ସେହିପରି ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଛାଡି, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେହ ପଡିଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵୈଃ ପୂଜ୍ଯଂ ପଦମକ୍ଷଯ୍ଯମଶ୍ନୁତେ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଅକ୍ଷୟ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଚିନ୍ତଯେନ୍ମନସା ଗଙ୍ଗାଂ ସ ଗତିଂ ପରମାଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ମନରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ପାଇଥାଏ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଗଙ୍ଗାଂ ସ୍ମରନ୍ଯାତି ଶୈଵଂ ଵା ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପୁରମ୍
ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗଙ୍ଗାକୁ କିମ୍ବା ଶିବ ଓ ବିଷ୍ଣୁର ସହରକୁ ଯେ ଜଣେ ସ୍ମରଣ କରେ,
ପ୍ଲାଵଯିତ୍ଵା ଦିଵଂ ନିନ୍ଯେ ଯା ପାପାନ୍ଯଗରାତ୍ମଜାନ୍
ସେ ଜଣେ ଦୁଷ୍କର୍ମର ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କର ପାପକୁ ଧୋଇ ଦେଇ, ସେମାନେକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ ।
ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେ ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗରେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ମାନ୍ୟତା ପାଇଥାନ୍ତି ।
ତତ୍କାଲମାଦିତଃ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ଭଵେତ୍ସ୍ଥିତିଃ
ସେ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ସ୍ଥିତି ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି ।
ନ ତସ୍ଯ ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକାତ୍କଥଞ୍ଚନ
ବ୍ରହ୍ମଲୋକରୁ ସେ ଲୋକ ପୁନର୍ବାର କେବେ ଫେରି ଆସିନାହାନ୍ତି ।
ଗଙ୍ଗାଯାଂ ମରଣେ ଯାଦୃକ୍ତାଦୃକ୍ଫଲମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଗଙ୍ଗାରେ ଯେମିତି ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେହିପରି ଫଳ ଲୋକ ପାଇଥାନ୍ତି ।
ତଦସ୍ଥିପିଣ୍ଡଂ ପୁଟକେ ନିଧାଯ ପଶ୍ଯନ୍ ଦିଶଂ ପ୍ରେତଗଣୋପଗୂଢାମ୍
ଅସ୍ଥିଗୁଡିକୁ ଏକ କପଡ଼ାରେ ରଖି, ପ୍ରେତମାନେ ଘେରିଥିବା ଦିଶାକୁ ଦେଖି,
ସ୍ନାତ୍ଵା ତତସ୍ତୀର୍ଥଵଟାକ୍ଷଯଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦଥ ଦକ୍ଷିଣାଂ ତୁ
ସ୍ନାନ କରି, ତୀରର ବଟବୃକ୍ଷକୁ ଦେଖି, ପରେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରେତପୁରେ ସ୍ଥିତସ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗେ ଗତିଃ ସ୍ଯାତ୍ତ ମହେନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ଯା
ଏଭଳି କରି, ପ୍ରେତପୁରରେ ରହୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ହୁଏ ।
ତତ୍ର ନାରାଯଣଃ ସ୍ଵାମୀ ନାନ୍ଯଃ ସ୍ଵାମୀ କଦାଚନ
ସେଠାରେ ନାରାୟଣ ହିଁ ସ୍ୱାମୀ; ଅନ୍ୟ କେହି ସ୍ୱାମୀ କେବେ ନୁହେଁ ।
ଭାଦ୍ରଶୁକ୍ଲଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯାଵଦାକ୍ରମତେ ଜଲମ୍
ଭାଦ୍ର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦଶୀରେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳ ବ୍ୟାପିଛି,
ସାର୍ଦ୍ଧହସ୍ତଶତଂ ଯାଵଦ୍ଗର୍ଭସ୍ତୀରଂ ତତଃ ପରମ୍
ଏକ ଶତ ହସ୍ତ ଓ ଅଧିକ ଦୂର, ଗର୍ଭତୀର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ତୀରାଦ୍ଗଵ୍ଯୂତିମାତ୍ରଂ ତୁ ପରିତଃ କ୍ଷେତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ତୀରରୁ ଗଂଗାର ଚାରିପାଖରେ ଗଂଗା ଶବ୍ଦର ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଗଣାଯାଏ ।
ଏକଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା କ୍ଷେତ୍ରସୀମା ତଟଦ୍ଵଯାତ୍
ତଟ ଦୁଇଟିରୁ ଏକ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ହେଉଛି କ୍ଷେତ୍ରର ସୀମା ।
ତାଂ ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପଲାଯନ୍ତେ ଯଥା ସିଂହଂ ଵନୌକସଃ
ଏହାକୁ ଦେଖି, ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ସିଂହକୁ ଦେଖିଥିବା ପରି ପଳାଇଯାନ୍ତି ।
ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରଂ ତୁ ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ ସମନ୍ତାତ୍ତୁ ତ୍ରିଯୋଜନମ୍
ଏହାକୁ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଚାରିପାଖରେ ତିନି ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ।
ନିମିତ୍ତେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ତନ୍ନିଵୃତ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ସମସ୍ତ ନିମିତ୍ତରେ, ଏହାରୁ ମନୁଷ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ ।
ନିଷ୍ଫଲଂ ତସ୍ଯ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ଯାଵତ୍ତଦ୍ଧନମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଧନର କଥା ହେଉଛି, ସେଠାର ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଫଳଦାୟକ ହୁଏନାହିଁ ।