ଦେଵତାରାଧନଂ ବ୍ରୂହି ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ହ୍ଯଘାତ୍
ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା ବିଷୟରେ କହ, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସଭାଜ୍ଯ ମୋହିନୀଂ ଭୂପ ପ୍ରାହ ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ
ମୋହିନୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି କଥା କହିଲେ।
ସାଧୁ ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ଦେବୀ, ତୁମେ ଲୋକଙ୍କର ଭଲର ଆଶାରେ ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ।
ଵୃଷଧ୍ଵଜେନ କଥିତଂ ଶିଵେନ ଦଯଯା ପୁରା
ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ବୃଷଧ୍ୱଜୀ ଶିବ ଦୟାରେ କହିଥିଲେ।
ଦେଵୈସ୍ତୁ ଭୁକ୍ତଂ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଋଷିଭିସ୍ତଥା
ପ୍ରଭାତରେ ଦେବତାମାନେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଋଷିମାନେ ଏହାର ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵା ଵେଲା ଅତିକ୍ରମ୍ଯ ନକ୍ତଭୋଜନମୁତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ସମୟ ବିତିଗଲା ପରେ, ରାତିରେ ଖାଇବା ଉତ୍ତମ।
ଅଯାଚିତାଦ୍ଵାରଂ ନକ୍ତଂ ତସ୍ମାନ୍ନକ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍
ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନାଗ୍ରହ କରି ଦ୍ୱାରରେ ଖାଦ୍ୟ ମିଳେ।
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ଯମଧଃଶଯ୍ଯାଂ ନକ୍ତାଶୀ ଷଟ୍ ସମାଚରେତ୍
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା, ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଏବଂ ରାତିରେ ଖାଇବା ଛଅ ଦିନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶିଵାଯତନପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ କୃଶରଂ ଘୃତସଂଯୁତମ୍
ଶିବ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଘିଅ ମିଶା ଚାଉଳ ଖାଇବା ଉଚିତ।
କାଷ୍ଠମୌନେନ ଭୁଞ୍ଜାନୋ ଜିହ୍ଵାଲୌଲ୍ଯଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
କାଠ ଧରି ମୌନ ରହି ଖାଇବା, ଜିହ୍ୱାର ଲୋଭ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚ ପୃଥକ୍ପିଣ୍ଡଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ଧର୍ମରାଜ ଓ ତାଙ୍କର ଦେବୀଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ଭାଗ ଦେବା ଉଚିତ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ତୁ ଗନ୍ଧୈଶ୍ଚ ଗଙ୍ଗାଯାଃ ସଲିଲୈସ୍ତଥା
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ ସୁଗନ୍ଧ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ସହିତ...
ତଥୈଵ ହେମପୁଷ୍ପଂ ଚ ଲିଙ୍ଗମୂର୍ଧ୍ନି ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍
ସେହିପରି ଏକ ସୁନା ଫୁଲ ଶିବଲିଙ୍ଗର ଶିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତିଲାଢକଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯାଥ ଶିଵଲିଙ୍ଗୋପରି କ୍ଷିପେତ୍
ତିଳର ଏକ ମାପ ନେଇ, ଶିବଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ଭଲି ଦେବା ଉଚିତ।
ତଦଲାଭେ ତୁ ସୌଵର୍ଣୈଃ ପଙ୍କଜୈଃ ପୂଜଯେଦ୍ଧରମ୍
ଯଦି ଏହା ମିଳିନାହିଁ, ତେବେ ସୁନା ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଘୃତଦୀପଂ ତଥା ଚୈଵ ଚନ୍ଦନାଦ୍ଯୈର୍ଵିଲେପନମ୍
ଘୀର ଦୀପ ଦେବା ସହିତ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଲେପ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣଗୋମିଥୁନଂ ଚୈଵ ସରୂପଂ ଚ ନିଵେଦଯେତ୍
କଳା ଗାଈର ଏକ ଜୋଡି, ଦୁଇଟି ଏକ ରୂପର, ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଜଯେନ୍ମଧୁ ମାଂସଂ ଚ ତଂ ମାସଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଵାନ୍
ଏହି ମାସ ଦିନ, ନିଷ୍ଠାରେ ରହି, ମଧ ଓ ମାଂସ ଖାଇବାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଯମୈଶ୍ଚ ନିଯମୈର୍ଯୁକ୍ତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତିପରାଯଣଃ
ନିୟମ ଓ ନିର୍ୟମରେ ଲଗି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ଏକାଗ୍ର ହେବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲପ୍ରତୀକାଶୈର୍ଵିମାନୈଃ ଶିଖିସଂଯୁକ୍ତୈଃ
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ପଥର ଭଳି ନୀଳ ରଙ୍ଗର ମହାରଥ, ମୟୂର ଦ୍ୱାରା ସଜିତ,
ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ସର୍ଵସ୍ଵକୁଲସଂଯୁତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପରିବାର ସହିତ ଶିବଙ୍କର ମନୋହର ପୁରକୁ ଯାଉଛି।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନଶେଷାଂଶ୍ଚ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗତର ନାଶ ହୁଏ।
ତତ୍ର ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସମସ୍ତାଂଶ୍ଚ ଭୋଗାନ୍ଵିଗତକଲ୍ମଷଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ।
ସର୍ଵରୋଗଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସୋ ଽପ୍ଯେତତ୍ଫଲଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଶାଲ୍ଯନ୍ନଂ କ୍ଷୀରସଂଯୁକ୍ତଂ ଯଃ କୁର୍ଯାନ୍ନକ୍ତଭୋଜନମ୍
ଯେଉଁଠି ଦୁଧ ସହିତ ଚାଉଳ ରାତିରେ ଖାଏ,
କାଷ୍ଠମୌନେନ ଭୁଞ୍ଜାନୋ ଵଟକାଷ୍ଟେନ ଵୈ ତଥା
କାଠର ଛଡ଼ି କିମ୍ବା ବଟ ଗଛର ଛଡ଼ି ଦେଇ, ଚୁପଚାପ ଭୋଜନ କରେ,
ଶିଵଲିଙ୍ଗସମୀପେ ତୁ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ନିଶି ସ୍ଵପେତ୍
ଶିବଲିଙ୍ଗ ନିକଟରେ, ଗଙ୍ଗା ତୀରରେ, ରାତିରେ ଶୁଇବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାତ୍ଵୋପଵାସଂ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ କୁର୍ଯ୍ଯାଜ୍ଜାଗରଣଂ ନିଶି
ସ୍ନାନ କରି, ଉପବାସର ନିଶ୍ଚୟ କରି, ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ନୈଵେଦ୍ଯଧୂପଦୀପୈଶ୍ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵୃଷଭଂ ଶୁଭମ୍
ନୈବେଦ୍ୟ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ, ଶୁଭ ବୃଷଭକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଅଲଙ୍କୃତ୍ଯ ଵିଧାନେନ ଶିଵାଯ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ଯଥାବିଧି ଶୁଭ ଭାବେ ସଜାଇ, ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।