ସାଵଧାନା ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରି ନୃପପ୍ରିଯେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କନ୍ୟା, ରାଜାମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ତୁମେ ସାବଧାନ ହୋଇ ଶୁଣ।
ତେଷାଂ କୁଲାନାଂ ଲକ୍ଷଂ ତୁ ଭଵାତ୍ତାରଯତେ ଶିଵା
ସେଇ ଶୁଭା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପରିବାରକୁ ତାରିଦେଇଥାନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯଂ ଲକ୍ଷଗୁଣଂ କର୍ତୁଂ ସମର୍ଥା ଦ୍ଵିଜପାଵନୀ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯାହାଠାରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ଲକ୍ଷ ଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ।
ଅକ୍ଷଯାଂ ତୁ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତି ତୃପ୍ତିଂ ମୋହିନି ଦୁର୍ଲଭାମ୍
ସେମାନେ ଅକ୍ଷୟ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ମୋହିନୀ, ଯାହା ପାଇବା ଦୁର୍ଲଭ।
ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ପିତରଃ ସ୍ଵର୍ଗଵାସିନଃ
ଏଭଳି ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତୃମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ତର୍ପ୍ଯମାଣାଃ ପରାଂ ତୃପ୍ତିଂ ଯାନ୍ତି ଗଙ୍ଗାଜଲୈଃ ଶୁଭୈଃ
ଶୁଭ ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତୃପ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସ ପିତୄଂସ୍ତର୍ପଯେଦ୍ଗଙ୍ଗାମଭିଗମ୍ଯ ସୁରାଂସ୍ତଥା
ସେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ପୂର୍ବଜମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଶୈସ୍ତିଲୈର୍ଗାଙ୍ଗଜଲୈସ୍ତେ ପ୍ରଯାନ୍ତି ହରେଃ ପଦମ୍
କୁଶ ଗଛ, ତିଳ ଓ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତେ ତର୍ପିତା ଗାଙ୍ଗଜଲୈର୍ମୋକ୍ଷେ ଯାନ୍ତି ଵିଧେର୍ଵଚଃ
ଯେ ପୂର୍ବଜମାନେ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।
ଗଙ୍ଗାଯାଂ ପିତରଃ ସର୍ଵେ ସୁପ୍ରୀତାଃ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସଃ
ଗଙ୍ଗା ତୀରରେ ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ମୁକ୍ତାଜାଲପରିଚ୍ଛନ୍ନାନ୍ଵେଣୁଵୀଣାନିନାଦିତାନ୍
ମୁକ୍ତା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ବାଂଶୀ ଓ ବୀଣାର ସ୍ୱରରେ ଗଞ୍ଜିଥିବା,
ଗନ୍ଧର୍ଵଦେହରୁଚିରାନ୍ଦିଵ୍ଯଭୋଗସମନ୍ଵିତାନ୍
ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦେହ ପରି ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି ଓ ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଗଙ୍ଗାଯାଂ ତୁ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ଲିଙ୍ଗମର୍ଚଯେତ୍
କିନ୍ତୁ ଯେ ମଣିଷ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି ନିତ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରେ—
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରାଣି ଵେଦାଶ୍ଚ ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ବହୁଦକ୍ଷିଣାଃ
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର, ବେଦ ଓ ବହୁ ଦାନ ସହିତ ଯଜ୍ଞ—
ପିତୄନୁଦିଶ୍ଯ ଵା ଦେଵାନ୍ଗଙ୍ଗାଂଭିଭିଃ ପ୍ରସିଂଚଯେତ୍
ସେ ପୂର୍ବଜମାନେ କିମ୍ବା ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ।
ମୃତ୍କୁଂଭାତ୍ତାମ୍ରକୁଂଭୈସ୍ତୁ ସ୍ନାନଂ ଦଶଗୁଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ମାଟି କିମ୍ବା ତାମ୍ବାର କୁଁଭରେ ଜଳ ନେଇ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଦଶଗୁଣ ଫଳ ମିଳେ।
ଏଵମର୍ଘେ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯେ ବଲିପୂଜାଦିଷୁ କ୍ରମାତ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ଅର୍ଘ୍ୟ, ନୈବେଦ୍ୟ, ବଳି, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରମରେ—
ଵିଭଵେ ସତି ଯୋ ମୋହାନ୍ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଧିଵିସ୍ତରମ୍
ଯଦି କାହାରି ସାମର୍ଥ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୂଢ଼ତାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ ନ କରେ—
ଦେଵାନାଂ ଦର୍ଶନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନଂ ଵରମ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପୁଣ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦେଖିବାଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ପ୍ରାହୁର୍ଗଙ୍ଗାଜଲୈଃ ସ୍ନାନଂ ଘୃତସ୍ନାନସମଂ ବୁଧାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି ଯେ, ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଘୃତ ସ୍ନାନ ସମାନ।
ମାଗଧପ୍ରସ୍ଥମାତ୍ରେଣ ତାମ୍ରପାତ୍ରସ୍ଥିତେନ ଚ
ମାଗଧ ପ୍ରସ୍ଥ ପରିମାଣରେ ଏବଂ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ରଖି,
ଆପଃ କ୍ଷୀରଂ କୁଶାଗ୍ରାଣି ଘୃତଂ ଦଧି ତଥା ମଧୁ
ଜଳ, ଖୀର, କୁଶ ଶିରା, ଘୃତ, ଦହି ଓ ମଧୁ—
ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗୈରେଷ ଯୁକ୍ତୋର୍ଽଘୋ ଭାନଵେ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଏହି ଅଷ୍ଟ ଉପାଦାନର ମିଶ୍ରଣ ଭାବରେ ଭାନୁଦେବ ପାଇଁ ଅର୍ଘ୍ୟ କହାଯାଇଛି।
ଗଙ୍ଗାତୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ତୁ ଯଃ କରୋତି ନରୋତ୍ତମଃ
ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ତୀରେ ନିଜ ଘର ବନାଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ—
ଅନ୍ଯତୀର୍ଥେଷୁ କରଣାତ୍କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍
ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ କୃତ୍ୟ କରିଲେ, ତାହାର ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ବଢ଼ିଯାଏ।
ସଲକ୍ଷଣାନି କୃତ୍ଵା ତୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଦିନେ ଦିନେ
ନିୟମିତ ନିୟମ ମାନି, ପ୍ରତିଦିନ ଏହାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ।
ଗଙ୍ଗାଯାଂ ନିକ୍ଷିପେନ୍ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ପୁପଯମନନ୍ତକମ୍
ଗଙ୍ଗାରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଦା ଦେଇଲେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଅନନ୍ତ ହୁଏ।
ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରଂ ଜପେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯ ମୁକ୍ତିସ୍ତସ୍ଯ କରେ ସ୍ଥିତା
ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜପ କଲେ, ମୋକ୍ଷ ତାଙ୍କର ହାତରେ ରହେ।
ଷଣ୍ମାସଂ ଜପତଃ ସର୍ଵା ହ୍ଯୁପତିଷ୍ଠନ୍ତି ସିଦ୍ଧଯଃ
ଛଅ ମାସ ଯଦି ଜପ କରିବେ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ତାଙ୍କୁ ମିଳିଯାଏ।
ଚତୁର୍ଵିଶତିଲକ୍ଷଂ ଵୈ ଜପେତ୍ସାକ୍ଷାତ୍ସଶଙ୍କରଃ
ଚବିଶି ଲକ୍ଷ ଥର ଯଦି ଜପ କରିବେ, ସେ ନିଜେ ଶଙ୍କର ସହିତ ତାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।