ପୁମାଂସ୍ତାରଯତେ ଗଙ୍ଗାଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵାଵଗାହ୍ଯ ଚ
ମଣିଷ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ, ଛୁଇଁଲେ କିମ୍ବା ସ୍ନାନ କଲେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ,
ପୁମାନ୍ପୁନାତି ପୁରୁଷାଞ୍ଛତଶୋ ଽଥ ସହସ୍ରଶଃ
ଏହିପରି ଜଣେ ଲୋକ ଶତଶଃ, ସହସ୍ରଶଃ ଲୋକଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିପାରେ,
ଶୁଭାନାମାଶ୍ରମାଣାଂ ଚ ଗଙ୍ଗାଦର୍ଶନଜଂ ଫଲମ୍
ଶୁଭ ଆଶ୍ରମରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ,
ନିର୍ଘୃଣତ୍ଵଂ ଚ ନଶ୍ଯନ୍ତି ଗଙ୍ଗାଦର୍ଶନ ମାତ୍ରତଃ
ଗଙ୍ଗାକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ କଠୋରତା ନଶ୍ଟ ହୁଏ,
ଦାଂଭିକତ୍ଵଂ ନୃଣାଂ ଗଙ୍ଗାଦର୍ଶନାଦେଵ ନଶ୍ଯତି
ଲୋକଙ୍କ ମନର ଢୋଙ୍ଗ କେବଳ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ,
ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଦିଚ୍ଛତି ନରଃ ଶାଶ୍ଵତଂ ପଦମଵ୍ଯଯମ୍
ଯଦି କେହି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଚିରନ୍ତନ ଅବିନାଶୀ ପଦକୁ ଆଶା କରନ୍ତି,
ଅନ୍ଯତ୍ର ଯଦ୍ଭଵେତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦ୍ଗଙ୍ଗାଦର୍ଶନାଦ୍ଭଵେତ୍
ଅନ୍ୟଠାରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେହି ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ ମିଳିଯାଏ,
ତଦ୍ଭଵେଦେଵ ଗଙ୍ଗାଯା ଦର୍ଶନାଦ୍ଭକ୍ତିଭାଵତଃ
ସେହି ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଭକ୍ତିସହିତ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ ମିଳେ,
ସ୍ନାନାତ୍ସଂସ୍ପର୍ଶନା ସେଵ୍ଯ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନରଃ
ସ୍ନାନ, ସ୍ପର୍ଶ କିମ୍ବା ସେବା କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମଣିଷ ପାଏ,
ଅଥ ତେ ସ୍ମରଣସ୍ଯାପି ଗଙ୍ଗାଯା ଭୂପଭାମିନି
ହେ ରାଜ୍ନୀ, ଗଙ୍ଗାକୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଫଳ ମିଳେ,
ଅଶୁଭୈଃ କର୍ମଭିର୍ଯୁକ୍ତାନ୍ମଜ୍ଜମାନାନ୍ଭଵାର୍ଣଵେ
ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବନ୍ଧା, ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ଗଙ୍ଗାଂ ସ୍ମରତି ଯୋ ନରଃ
ଯିଏ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାକୁ ସ୍ମରଣ କରେ,
ସ୍ମରଣାଦେଵ ଗଙ୍ଗାଯାଃ ପାପସଂଘାତପଞ୍ଜରମ୍
ଗଙ୍ଗାକୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ପାପର ଜାଲ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ,
ଗଚ୍ଛଂସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ସ୍ଵପନ୍ଧ୍ଯାଯଞ୍ଜାଗ୍ରଦ୍ଭୁଞ୍ଜନ୍ ହସନ୍ ରୁଦନ୍
ଚାଲିବା, ଦଢ଼ିବା, ଶୁଅ, ଧ୍ୟାନ କର, ଜାଗି, ଖାଅ, ହସ, କାନ୍ଦ—
ସହସ୍ରଯୋଜନସ୍ଥାଶ୍ଚ ଗଙ୍ଗାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ମରନ୍ତି ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି,
ଯେ ଚ ସ୍ମରନ୍ତି ଵୈ ଗଙ୍ଗାଂ ଗଙ୍ଗାଭକ୍ତିପରାଶ୍ଚ ଯେ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗାକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗାଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି,
ଭଵନାନି ଵିଚିତ୍ରାଣି ଵିଚିତ୍ରାଭରଣାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଅନେକ ରଙ୍ଗର ଭବନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି।
ମନସା ସଂସ୍ମରେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଗଙ୍ଗାଂ ଦୂରସ୍ଥିତୋ ନରଃ
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଦୂରରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମନରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି—
ଗଙ୍ଗା ଗଙ୍ଗା ଜପନ୍ନାମ ଯୋଜନାନାଂ ଶତେ ସ୍ଥିତଃ
କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ହେଉନ୍ତୁ, ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, 'ଗଙ୍ଗା, ଗଙ୍ଗା' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି—
କୀର୍ତନାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ପାପାଦ୍ଦର୍ଶନାନ୍ମଙ୍ଗଲଂ ଲଭେତ୍
ତାଙ୍କର କୀର୍ତି କରିଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଦର୍ଶନ କରିଲେ ଶୁଭ ଲାଭ ହୁଏ।
ସପ୍ତାଵପରାନ୍ପରାନ୍ସପ୍ତ ସପ୍ତାଥ ପରତଃ ପରାନ୍
ସାତ ପୂର୍ବଜ ଓ ସାତ ପରଜନ୍ମ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପରେ ଆଉ ସାତ ଜଣ—
ଅଶ୍ରଦ୍ଧଯାପି ଗଙ୍ଗାଯା ଯତ୍ତୁ ନାମାନୁକୀର୍ତନମ୍
ଯଦି ଅନ୍ତରରେ ଆସ୍ଥା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ—
ସର୍ଵାଵସ୍ଥାଂ ଗତୋ ଵାପି ସର୍ଵଧର୍ମଵିଵର୍ଜିତଃ
ଯେ କୌଣସି ଅବସ୍ଥାରେ ରୁହନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରୁ ବିଞ୍ଜିତ ହେଉନ୍ତୁ—
ବ୍ରହ୍ମହା ଗୁରୁହାଗୋଘ୍ନଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଵା ସର୍ଵପାତକୈଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଥିବା, ଗୁରୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା, ଗାଈ ମାରିଥିବା କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
କଦା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି ତାଂ ଗଙ୍ଗାଂ କଦା ସ୍ନାନଂ ଲଭେ ହ୍ଯହମ୍
କେବେ ମୁଁ ସେଇ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବି? କେବେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ସ୍ନାନ ଲାଭ କରିପାରିବି?
ଅଥ ସ୍ନାନଫଲଂ ଦେଵି ଗଙ୍ଗାଯାଃ ପ୍ରଵଦାମି ତେ
ଏବେ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ଫଳ କହିବି।
ସ୍ନାତସ୍ଯ ଗଙ୍ଗାସଲିଲେ ସଦ୍ଯଃ ପାପଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ସ୍ନାତାନାଂ ଶୁଚିଭିସ୍ତୋଯୈର୍ଗାଙ୍ଗେଯୈଃ ପ୍ରଯତାତ୍ମନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
ଅପହତ୍ଯ ତମସ୍ତୀଵ୍ରଂ ଯଥା ଭାତ୍ଯୁଦଯେ ରଵିଃ
ସେମାନଙ୍କର ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାର ଦୂରିଯାଏ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ କଲେ ଆଲୋକ ହୁଏ।
ଏକେନୈଵାପି ଵିଧିନା ସ୍ନାନେନ ନୃପସୁନ୍ଦରି
ଏକଥର ନିୟମ ମାନି ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ ରାଜକୁମାରୀ—