ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାପାନି ହାହେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯଲମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ଦୁଃଖ କରି କହି ‘ହା’ ବୋଲି ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି ।
ଯଃ ପୁମାନ୍ସ ଵିମୁଚ୍ଯେତ ପାତକୈଃ ପୂର୍ଵସଂଚିତୈଃ
ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ଜଳର ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ।
ସ ଏଵ ଦେଵୈର୍ମର୍ତ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜନୀଯୋ ମହର୍ଷିଭିଃ
ସେ ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ।
ଵାସ ଏଵ ହି ଗଙ୍ଗାଯାଂ ସର୍ଵତୋ ଽପି ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ବାସ କରିବା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦା ଗଙ୍ଗା ସୁଖସେଵ୍ଯା ଯତଃ ସ୍ଥିତା
ଗଙ୍ଗା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ରହିଛନ୍ତି, ସେଠି ସେବା କରିବା ସହଜ ।
ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଗଙ୍ଗାଯାଂ ତଦ୍ଦିନେନ ଵୈ
ମଣିଷ ଗଙ୍ଗା ଉପରେ ଏକ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ—
ଗଙ୍ଗାତୀରେ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠେତ୍ସ ଵୈ ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ଭାଜନମ୍
ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ସୁଖରେ ବାସ କରେ, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା ପାତ୍ର ହୁଏ ।
ପ୍ରତିମାସଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାମଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଦା
ପ୍ରତି ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏବଂ ସବୁବେଳେ,
କୃଚ୍ଛ୍ରାଣି ସର୍ଵଦା କୃତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲଂ ସୁଖମଶ୍ନୁତେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କରି, ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ହେଉଛି ସୁଖ ।
ଗଙ୍ଗାସେଵାପରସ୍ଯେହ ଦିଵସାର୍ଦ୍ଧେନ ଯତ୍ଫଲମ୍
ଏଠାରେ ଗଙ୍ଗା ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ—
ସର୍ଵଯଜ୍ଞତପୋଦାନଯୋଗସ୍ଵାଧ୍ଯାଯକର୍ମଭିଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା, ଦାନ, ଯୋଗ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ କର୍ମରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସତ୍ଯଵଚନୈର୍ନୈଷ୍ଠିକବ୍ରହ୍ମଚାରିଣାମ୍
ସତ୍ୟ କଥା କହିବା ଓ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ସମାତୃପିତୃଦାରାଣାଂ କୁଲକୋଟିମନନ୍ତକମ୍
ମା, ବାପା ଓ ଜୀବନସଙ୍ଗୀନୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା, ଏବଂ ଅନେକ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିବାରର ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ହୁଏ—
ସଂତୋଷଃ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନଂ ସୁଖାତ୍ମନାମ୍
ସନ୍ତୋଷ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନ-ସମ୍ପଦ, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଆତ୍ମାର ସୁଖ—
କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ମର୍ତ୍ଯୋ ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରାପ୍ଯୈଵ କେଵଲମ୍
ମାନବ ମାତ୍ର ଗଙ୍ଗାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ସଫଳ କରିପାରେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ତଜ୍ଜଲସଂସ୍ପର୍ଶୀ ତଜ୍ଜଲଂ ପିବତେ ଚ ଯଃ
ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳକୁ ଛୁଏ କିମ୍ବା ପିଏ—
ଦୀକ୍ଷିତଃ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ସୋମପାନଂ ଦିନେ ଦିନେ
ସେ ମନେ ଦିନେ ଦିନେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦିକ୍ଷିତ ହେବା ଓ ସୋମପାନ କରିବା ସମାନ।
ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ନରାସ୍ତେ ତୁ ମୋଦନ୍ତେ ଶିଵସନ୍ନିଧୌ
ଏମିତି ଲୋକେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ, ଶିବଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଅମୃତାନ୍ଯୁପଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତଥା ଗଙ୍ଗାଜଲଂ ନରାଃ
ସେମାନେ ଅମୃତ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଗଙ୍ଗା ଜଳ ପିଏଥିବା ଲୋକ।
ଅନ୍ନଦାନୈଶ୍ଚ ଗୋଦାନୈଃ ସ୍ଵର୍ଣଦାନାଦିଭିସ୍ତଥା
ଅନ୍ନ ଦାନ, ଗାଈ ଦାନ, ସୁନା ଦାନ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନରେ—
ତତଃ ଶତଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଗଙ୍ଗାଂଭଶ୍ଚୁଲୁକାଶନାତ୍
ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଏକ ମୁଠି ମାତ୍ର ପିଇଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେଠାରେ ଉପରୋକ୍ତ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ।
ତତୋ ଽଧିକଫଲଂ ଗଙ୍ଗାତୋଯପାନାଦଵାପ୍ଯତେ
ଗଙ୍ଗା ଜଳ ପିଇଲେ ଏହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ।
ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଂ ଯଃ ପିବେଦଂଭସ୍ତସ୍ଯ ମୁକ୍ତିଃ କରେ ସ୍ଥିତା
ଯିଏ ଇଚ୍ଛାମତେ ଏହି ଜଳ ପିଏ, ସେଠାରେ ମୁକ୍ତି ତାଙ୍କର ହାତରେ ରହେ।
ନାର୍ମଦଂ ଦଶଭିର୍ମାସୈର୍ଗାଙ୍ଗଂ ଵର୍ଷେଣ ଜୀର୍ଯତି
ନର୍ମଦା ନଦୀର ଜଳ ଦଶ ମାସରେ ଶକ୍ତିହୀନ ହୁଏ, ଗଙ୍ଗା ଜଳ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ।
ତଦୁତ୍ତରଫଲାଵାପ୍ତିର୍ଗଙ୍ଗାଯାମସ୍ଥିଯୋଗତଃ
ତାପରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ହାଡ଼ ସହିତ ଥିଲେ ଫଳ ମିଳେ।
ଯଃ ପିବେତ୍ତୁ ଯଥେଷ୍ଠଂ ହି ଗଙ୍ଗାମ୍ଭଃ ସ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଯିଏ ଇଚ୍ଛାମତେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ପିଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ସ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଜ୍ଞାନମମଲଂ ଯୋଗଂ ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଵିନ୍ଦତି
ସେ ସ୍ୱର୍ଗ, ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଥାଏ।
ଗୋମୂତ୍ରଯାଵକାହାରାଦ୍ଗାଙ୍ଗପାନଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଗାଈର ମୁତ୍ର କିମ୍ବା ଯବର ଖିରା ଖାଇବାଠାରୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ପିଇବା ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଦୁକ୍ତଂ ହି ପୁରାଣେଷୁ ମୁନିଭିସ୍ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିଭିଃ
ଯେଉଁଠି ପୁରାଣରେ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବୁଝିଥିବା ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି,
ଗଙ୍ଗାସଂଦର୍ଶନାତ୍ତଦ୍ଵତ୍ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପରି ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ,