ଗାଙ୍ଗେଯଂ ତୁ ହରେତ୍ତୋଯଂ ପାପମାମରଣାନ୍ତିକମ୍
ଗଙ୍ଗାର ଜଳ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରିଦିଏ ।
ନ ଵର୍ଜ୍ଯଂ ଜାହ୍ନଵୀତୋଯଂ ନ ଵର୍ଜ୍ଯଂ ତୁଲସୀଦଲମ୍
ଜାହ୍ନବୀର ଜଳ କିମ୍ବା ତୁଳସୀ ଶାଖା କଦାପି ବର୍ଜନୀୟ ନୁହଁ ।
ଗଙ୍ଗାଜଲାନାଂ ନ ତୁ ଶକ୍ତିରସ୍ତି ଵକ୍ତୁଂ ଗୁଣାଖ୍ଯାପରିମାଣମତ୍ର
ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଗୁଣକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ କାହାର ପାଖରେ ଶକ୍ତି ନାହିଁ ।
ଗଙ୍ଗାତୋଯସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାତ୍ସୋ ଽପ୍ଯତ୍ର ଫଲଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ଗଙ୍ଗା ଜଳର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ସେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ପାଇଥାଏ ।
ଵିଶିଷ୍ଟା ଯତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଭକ୍ତେଭ୍ଯୋ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଫଲମ୍
ସେମାନେ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଫଳ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
କାମଧେନୁ ସ୍ତନୋଦ୍ଭୂତାନ୍ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଦିଵ୍ଯରସାନ୍ଦିଵି
ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ କାମଧେନୁ ଗାଈର ଦୁଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ରସ ଉପଭୋଗ କରେ ।
ଅପହତ୍ଯ ତମସ୍ତୀଵ୍ରଂ ଭାତି ସୂର୍ଯୋ ଯଥୋଦଯେ
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ ଘନ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ,
ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଗଙ୍ଗାଂ ଭଵେତ୍ପୂତଃ ପୁରୁଷୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେପରି ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ ପବିତ୍ର ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ସର୍ପଵତ୍କଞ୍ଚୁକଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ପାପହୀନୋ ଭଵେତ୍ସ ଵୈ
ସାପ ଯେପରି ତାହାର କାଞ୍ଚୁକ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେପରି ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ।
ଗଙ୍ଗାଂଭସା ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ୍ଯା ଯଥାପଦଃ
ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ୱାନ୍ତି, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହୁଏ ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାପାନି ହାହେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯଲମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ଦୁଃଖ କରି କହି ‘ହା’ ବୋଲି ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି ।
ଯଃ ପୁମାନ୍ସ ଵିମୁଚ୍ଯେତ ପାତକୈଃ ପୂର୍ଵସଂଚିତୈଃ
ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ଜଳର ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ।
ସ ଏଵ ଦେଵୈର୍ମର୍ତ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜନୀଯୋ ମହର୍ଷିଭିଃ
ସେ ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ।
ଵାସ ଏଵ ହି ଗଙ୍ଗାଯାଂ ସର୍ଵତୋ ଽପି ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ବାସ କରିବା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦା ଗଙ୍ଗା ସୁଖସେଵ୍ଯା ଯତଃ ସ୍ଥିତା
ଗଙ୍ଗା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ରହିଛନ୍ତି, ସେଠି ସେବା କରିବା ସହଜ ।
ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଗଙ୍ଗାଯାଂ ତଦ୍ଦିନେନ ଵୈ
ମଣିଷ ଗଙ୍ଗା ଉପରେ ଏକ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ—
ଗଙ୍ଗାତୀରେ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠେତ୍ସ ଵୈ ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ଭାଜନମ୍
ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ସୁଖରେ ବାସ କରେ, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା ପାତ୍ର ହୁଏ ।
ପ୍ରତିମାସଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାମଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଦା
ପ୍ରତି ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏବଂ ସବୁବେଳେ,
କୃଚ୍ଛ୍ରାଣି ସର୍ଵଦା କୃତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲଂ ସୁଖମଶ୍ନୁତେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କରି, ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ହେଉଛି ସୁଖ ।
ଗଙ୍ଗାସେଵାପରସ୍ଯେହ ଦିଵସାର୍ଦ୍ଧେନ ଯତ୍ଫଲମ୍
ଏଠାରେ ଗଙ୍ଗା ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ—
ସର୍ଵଯଜ୍ଞତପୋଦାନଯୋଗସ୍ଵାଧ୍ଯାଯକର୍ମଭିଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା, ଦାନ, ଯୋଗ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ କର୍ମରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସତ୍ଯଵଚନୈର୍ନୈଷ୍ଠିକବ୍ରହ୍ମଚାରିଣାମ୍
ସତ୍ୟ କଥା କହିବା ଓ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ସମାତୃପିତୃଦାରାଣାଂ କୁଲକୋଟିମନନ୍ତକମ୍
ମା, ବାପା ଓ ଜୀବନସଙ୍ଗୀନୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା, ଏବଂ ଅନେକ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିବାରର ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ହୁଏ—
ସଂତୋଷଃ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନଂ ସୁଖାତ୍ମନାମ୍
ସନ୍ତୋଷ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନ-ସମ୍ପଦ, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଆତ୍ମାର ସୁଖ—
କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ମର୍ତ୍ଯୋ ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରାପ୍ଯୈଵ କେଵଲମ୍
ମାନବ ମାତ୍ର ଗଙ୍ଗାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ସଫଳ କରିପାରେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ତଜ୍ଜଲସଂସ୍ପର୍ଶୀ ତଜ୍ଜଲଂ ପିବତେ ଚ ଯଃ
ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳକୁ ଛୁଏ କିମ୍ବା ପିଏ—
ଦୀକ୍ଷିତଃ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ସୋମପାନଂ ଦିନେ ଦିନେ
ସେ ମନେ ଦିନେ ଦିନେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦିକ୍ଷିତ ହେବା ଓ ସୋମପାନ କରିବା ସମାନ।
ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ନରାସ୍ତେ ତୁ ମୋଦନ୍ତେ ଶିଵସନ୍ନିଧୌ
ଏମିତି ଲୋକେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ, ଶିବଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଅମୃତାନ୍ଯୁପଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତଥା ଗଙ୍ଗାଜଲଂ ନରାଃ
ସେମାନେ ଅମୃତ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଗଙ୍ଗା ଜଳ ପିଏଥିବା ଲୋକ।
ଅନ୍ନଦାନୈଶ୍ଚ ଗୋଦାନୈଃ ସ୍ଵର୍ଣଦାନାଦିଭିସ୍ତଥା
ଅନ୍ନ ଦାନ, ଗାଈ ଦାନ, ସୁନା ଦାନ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନରେ—