ଯେ ଽଭିଗଚ୍ଛନ୍ତି ସତତଂ ଗଙ୍ଗାମଭିମତାଂ ସୁରୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଦେବତାମାନେ ପ୍ରିୟ ଥିବା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ଯାଉଛନ୍ତି—
ଦେଵୈଃ ସେଂଦ୍ରୈର୍ମୁନିଭିର୍ମାନଵୈଶ୍ଚ ନିଷେଵିତା ସର୍ଵକାଲଂ ସମୃଦ୍ଧ୍ଯେ
—ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉପାସନା କରନ୍ତି—
ଯାଵତ୍ପୁଣ୍ଯା ହ୍ଯମାଵାସ୍ଯା ଦିନାନି ଦଶ ମୋହିନି
ଯେତେଦିନ ପବିତ୍ର ଅମାବାସ୍ୟା ରହିଥାଏ, ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ ମୋହିନୀ—
ପାତାଲେ ସନ୍ନିଧାନଂ ତୁ କୁରୁତେ ସ୍ଵଯମେଵ ହି
ସେ ନିଜେ ପାତାଳରେ ନିଜର ଉପସ୍ଥିତି ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ।
ପଞ୍ଚମ୍ଯଂ ତାନି ସା ସ୍ଵର୍ଗେ ଭଵେତ୍ସନ୍ନିହିତା ସଦା
ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ସେ ସଦା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି ।
ଦ୍ଵାପରେ ତୁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ କଲୌ ଗଙ୍ଗା ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସର୍ବୋତ୍ତମ, କଳିଯୁଗରେ ଗଙ୍ଗା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ଗଙ୍ଗାଯାଂ ପ୍ରତିମୁଞ୍ଚନ୍ତି ସା ତୁ ଦେଵୀ ନ କୁତ୍ରଚିତ୍
ଲୋକେ ଗଙ୍ଗାରେ ନିଜକୁ ବିଲିନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ଦେବୀ କେବେଠି ଅନୁପସ୍ଥିତ ନୁହଁନ୍ତି ।
ପାପଶୀଲା ଅପି ନରାଃ ପରାଂ ଗତିମଵାପ୍ନୁଯୁଃ
ପାପମୟ ଆଚରଣ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ।
ସ ଏଵ ଦ୍ରଵରୂପେଣ ଗଙ୍ଗାଂଭୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେଇ ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଆକାରରେ ଅଛନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଗଙ୍ଗାଂଭସା ଚ ପୂଯନ୍ତେ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ଆଲୋଚନା ଦରକାର ନାହିଁ ।
ଗାଙ୍ଗେଯଂ ତୁ ହରେତ୍ତୋଯଂ ପାପମାମରଣାନ୍ତିକମ୍
ଗଙ୍ଗାର ଜଳ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରିଦିଏ ।
ନ ଵର୍ଜ୍ଯଂ ଜାହ୍ନଵୀତୋଯଂ ନ ଵର୍ଜ୍ଯଂ ତୁଲସୀଦଲମ୍
ଜାହ୍ନବୀର ଜଳ କିମ୍ବା ତୁଳସୀ ଶାଖା କଦାପି ବର୍ଜନୀୟ ନୁହଁ ।
ଗଙ୍ଗାଜଲାନାଂ ନ ତୁ ଶକ୍ତିରସ୍ତି ଵକ୍ତୁଂ ଗୁଣାଖ୍ଯାପରିମାଣମତ୍ର
ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଗୁଣକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ କାହାର ପାଖରେ ଶକ୍ତି ନାହିଁ ।
ଗଙ୍ଗାତୋଯସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାତ୍ସୋ ଽପ୍ଯତ୍ର ଫଲଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ଗଙ୍ଗା ଜଳର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ସେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ପାଇଥାଏ ।
ଵିଶିଷ୍ଟା ଯତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଭକ୍ତେଭ୍ଯୋ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଫଲମ୍
ସେମାନେ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଫଳ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
କାମଧେନୁ ସ୍ତନୋଦ୍ଭୂତାନ୍ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଦିଵ୍ଯରସାନ୍ଦିଵି
ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ କାମଧେନୁ ଗାଈର ଦୁଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ରସ ଉପଭୋଗ କରେ ।
ଅପହତ୍ଯ ତମସ୍ତୀଵ୍ରଂ ଭାତି ସୂର୍ଯୋ ଯଥୋଦଯେ
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ ଘନ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ,
ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଗଙ୍ଗାଂ ଭଵେତ୍ପୂତଃ ପୁରୁଷୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେପରି ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ ପବିତ୍ର ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ସର୍ପଵତ୍କଞ୍ଚୁକଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ପାପହୀନୋ ଭଵେତ୍ସ ଵୈ
ସାପ ଯେପରି ତାହାର କାଞ୍ଚୁକ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେପରି ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ।
ଗଙ୍ଗାଂଭସା ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ୍ଯା ଯଥାପଦଃ
ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ୱାନ୍ତି, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହୁଏ ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାପାନି ହାହେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯଲମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ଦୁଃଖ କରି କହି ‘ହା’ ବୋଲି ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି ।
ଯଃ ପୁମାନ୍ସ ଵିମୁଚ୍ଯେତ ପାତକୈଃ ପୂର୍ଵସଂଚିତୈଃ
ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ଜଳର ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ।
ସ ଏଵ ଦେଵୈର୍ମର୍ତ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜନୀଯୋ ମହର୍ଷିଭିଃ
ସେ ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ।
ଵାସ ଏଵ ହି ଗଙ୍ଗାଯାଂ ସର୍ଵତୋ ଽପି ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ବାସ କରିବା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦା ଗଙ୍ଗା ସୁଖସେଵ୍ଯା ଯତଃ ସ୍ଥିତା
ଗଙ୍ଗା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ରହିଛନ୍ତି, ସେଠି ସେବା କରିବା ସହଜ ।
ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଗଙ୍ଗାଯାଂ ତଦ୍ଦିନେନ ଵୈ
ମଣିଷ ଗଙ୍ଗା ଉପରେ ଏକ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ—
ଗଙ୍ଗାତୀରେ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠେତ୍ସ ଵୈ ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ଭାଜନମ୍
ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ସୁଖରେ ବାସ କରେ, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା ପାତ୍ର ହୁଏ ।
ପ୍ରତିମାସଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାମଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଦା
ପ୍ରତି ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏବଂ ସବୁବେଳେ,
କୃଚ୍ଛ୍ରାଣି ସର୍ଵଦା କୃତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲଂ ସୁଖମଶ୍ନୁତେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କରି, ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ହେଉଛି ସୁଖ ।
ଗଙ୍ଗାସେଵାପରସ୍ଯେହ ଦିଵସାର୍ଦ୍ଧେନ ଯତ୍ଫଲମ୍
ଏଠାରେ ଗଙ୍ଗା ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ—