ଭୂଯାମହଂ ଜଗନ୍ନାଥ ବ୍ରହ୍ମଣଂ ସାଂତ୍ଯଯସ୍ଵ ଭୋଃ
ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ମୁଁ ପୁଣି ହେବାକୁ ଚାହେଁ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କର, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ସାଂତ୍ଵଯାମାସ ପୁନରେଵ ସୁତାକୃତେ
ସେ ପୁଣିଥରେ ନିଜ କନ୍ୟା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ତଵ ଚାସ୍ଯା ମହାଭାଗ ସର୍ଵଲୋକହିତାଯ ଚ
ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।
ପୁନଃ ଶରୀରଂ ଯାଚେତ ତଦାଜ୍ଞାଂ ଦେହି ମାନଦ
ସେ ପୁଣି ଶରୀର ଚାହିଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁନ୍ତୁ; ହେ ମାନ୍ୟତାଦାତା, ଏହାର ଅନୁମତି ଦିଅ।
ତ୍ଵଯା ମଯା ଚ ସପାଲ୍ଯା କୃତକାର୍ଯା ତପସ୍ଵିନୀ
ତୁମେ ଓ ମୁଁ, ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଅଛି, ସେ ତାଙ୍କର କାମ୍ୟ ସାଧନ କରିଛନ୍ତି।
ତାତୋ ଽହମସ୍ଯା ଭୂଯୋ ଽପି ଦେହମୁତ୍ପାଦଯାମ୍ଯହମ୍
ହେ ପିତା, ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେହ ଦେବି।
ଯଥା ଶୁଦ୍ଧ୍ଯେତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତଥୈଵାଶୁ ଵିଧୀଯତାମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେପରି ଶୁଦ୍ଧି କରାଯିବା ଉଚିତ, ସେହିପରି ଶୀଘ୍ର ଭାବେ କରାଯାଉ।
ଯାଜ୍ଯାଯା ଦେହଯୋଗାର୍ଥମାଦିଦେଶ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଦେହ ସଂଯୋଗ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ।
କମଣ୍ଡଲୁଜଲେନୌକ୍ଷନ୍ମୋହିନ୍ଯା ଦେହଭସ୍ମ ତତ୍
ସେ କମଣ୍ଡଳୁର ପାଣି ନେଇ ମୋହିନୀଙ୍କ ଦେହର ଅସ୍ଥି ଉପରେ ଛିଟିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ତାତଂ ଚ ଵସୋଃ ପୁରୋଧସୋ ଜଗ୍ରାହ ପାଦୌ ଵିନଯେନ ନତ୍ଵା
ସେ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ବାପାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ, ତାପରେ ପୁରୋହିତଙ୍କ ପାଦ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଧରି ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵିମୋହିନୀଂ ସ୍ଵାମିସୁତୋଞ୍ଜ୍ଝିତାଂ ଚ ଜଗାଦ ଵାକ୍ଯଂ ଵିଦୁତାମଵୀରାମ୍
ସେ ମୋହିନୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ, ଜ୍ଞାନର କଥା କହିଲେ।
ଗତିଂ ତେ କାରଯିଷ୍ଯାମି ତୀର୍ଥସ୍ନାନାଦିକର୍ମଣା
ମୁଁ ତୁମର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ କର୍ମ କରାଇବି।
ଵିସସର୍ଜ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମୋହିନୀପିତରଂ ମୁଦା
ମୋହିନୀଙ୍କ ବାପାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନମସ୍କାର କରି ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଜଗାମ ଲୋକଂ ତମସଃ ପରମଵ୍ଯକ୍ତଵର୍ତ୍ମନା
ସେ ଅଜ୍ଞାନର ଅତିତ, ଅଦୃଶ୍ୟ ପଥରେ ଥିବା ସେଇ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ମୋହିନୀଂ ସମନୁଗ୍ରାହ୍ଯାଂ ମତ୍ଵା ହୃଦି ଵିଚାରଯନ୍
ମନରେ ଭାବିଲେ ଯେ ମୋହିନୀ ଉଦ୍ଧାର ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ମୁହୂର୍ତ୍ତଂ ଧ୍ଯାନମାପନ୍ନୋ ବୁବୁଧେ କାରଣଂ ଗତେଃ
କିଛି ଖଣ୍ଡ ଧ୍ୟାନରେ ବସି ସେ ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରାର କାରଣ ବୁଝିପାରିଲେ।
ଉଵାଚ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଵାଚା ସର୍ଵଲୋକହିତେ ରତଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଲାଗିଥିବା ସେ ମୃଦୁ ଭାଷାରେ କହିଲେ।
ଯେନ ଵିଜ୍ଞାତମାତ୍ରେଣ ପାପିନାଂ ଗତିରୁତ୍ତମା
ଏହା କେବଳ ଜାଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଇଥାନ୍ତି।
ନ ତସ୍ଯା ସଦୃଶଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ଵିଦ୍ଯତେ ପାପନାଶନମ୍
ପାପ ନାଶ କରିବାରେ ଏହା ସମାନ କିଛି ନାହିଁ।
ପ୍ରଣତା ମୋହିନୀ ପ୍ରାହ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନକୃତାଦରା
ମୋହିନୀ ନମସ୍କାର କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କରି, କହିଲେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ପୁରାଣାନାଂ ସଂମତଂ ଵଦ ସାଂପ୍ରତମ୍
ସମସ୍ତ ପୁରାଣରେ ଯାହା ସ୍ୱୀକୃତ, ଏବେ ତାହା କହ।
ପଶ୍ଚାତ୍ପାପଵିନାଶିନ୍ଯାଂ ସ୍ନାତୁଂ ଯାସ୍ଯେ ତ୍ଵଯା ସହ
ପରେ, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯିବି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କଥଯାମାସ ଗଙ୍ଗାଯାଃ ପାପନାଶନମ୍
ସେ ଗଙ୍ଗାର ମହିମା, ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା କଥା କହିଲେ।
ଯେଷାଂ ଭାଗୀରଥୀ ପୁଣ୍ଯା ସମୀପେ ଵର୍ତତେ ସଦା
ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ପବିତ୍ର ଭାଗୀରଥୀ ସଦା ରହନ୍ତି—
ତାଂ ଗତିଂ ନ ଲଭେଜ୍ଜନ୍ତୁର୍ଗଙ୍ଗାଂ ସଂସେଵ୍ଯ ଯାଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁ ଗତିକୁ ମାନବ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ପାଇପାରେ ନାହିଁ, ସେଇ ଗତିକୁ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ସେବା କଲେ ମିଳେ ।
ଶେଷେ ଗଙ୍ଗାଂ ନିଷେଵନ୍ତେ ତେ ଽପି ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍ ନ ତତ୍ଫଲମଵାପ୍ରୋତି ଗଙ୍ଗାଂ ସେଵ୍ଯ ଯଦାପ୍ନୁଯାତ୍
ଜୀବନର ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ସେବା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ ।
ମାସମେକଂ ତୁ ଗଙ୍ଗାଯାଂ ସ୍ନାତସ୍ତୁଲ୍ଯଫଲାଵୁଭୌ
ଗଙ୍ଗାରେ ଏକ ମାସ ସ୍ନାନ କଲେ, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସମାନ ଫଳ ମିଳେ ।
ତିଷ୍ଠେଦ୍ଯଥେଷ୍ଟଂ ଯଶ୍ଚାପି ଗଙ୍ଗାଯାଂ ସ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଯେତେ ଦିନ ଇଚ୍ଛା କରି ଗଙ୍ଗାରେ ରହେ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ ।
ଗତିମନ୍ଵେଷମାଣାନାଂ ନ ଗଙ୍ଗାସଦୃଶୀ ଗତିଃ
ମୁକ୍ତି ଖୋଜୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଗଙ୍ଗା ପରି ଉତ୍ତମ ଗତି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ ।
ପ୍ରସହ୍ଯ ତାରଯେଦ୍ଗୁଙ୍ଗା ଗଚ୍ଛତୋ ନିରଯେ ଽଶୁଚୌ
ଯେଉଁମାନେ ଅଶୁଚି ନରକକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କୁ ବଳେଇ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି ।