ଯଯା ପୂତା ମହାପାପା ଗଚ୍ଛନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଁଚନ୍ତି,
ଵେଧୋ ନିଶୀଥେ ଦେଵାନାମୁପକାରାଯ ମୋହିନୀ
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ରାତିର ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ମୋହିନୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ,
ପାରଣଂ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାମୁପଵାସଵିନାଶନମ୍
ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉପବାସର ନିୟମକୁ ଶେଷ କରେ,
ତାସ୍ତୁ ହ୍ଯେକାଦଶୀଭିନ୍ନା ଉପୋଷ୍ଯନ୍ତେ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୈଃ
ଯେଉଁ ଏକାଦଶୀଗୁଡ଼ିକ ଅଲଗା ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଉପବାସ ରୂପେ ମାନନ୍ତି,
ନିତ୍ଯଂ ପକ୍ଷଦ୍ଵଯେ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵିଧିନା ତ୍ରିଦିନାତ୍ମକେ
ଏହି ଉପବାସ ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ ସବୁବେଳେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ତିନି ଦିନ ଧରି ମାନିବାକୁ କହାଯାଇଛି,
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ହି ଵ୍ରତଂ କାର୍ଯଂ ନିରଂବୁ ସମୁପୋଷଣମ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ପୁରା ଜଳ ତ୍ୟାଗ କରି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍,
ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵା ହରେଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସ୍ଵାହାରାତ୍ପାଦସଂମିତମ୍
ହରିଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରାଯିବା ଭୋଗ, ନିଜ ଖାଦ୍ୟର ପରିମାଣ ସମାନ ହେବା ଉଚିତ୍,
ନିଷ୍କାମା ମଧ୍ଯରାତ୍ରେ ଚ ଵିଦ୍ଧାଂ ମୁଞ୍ଚନ୍ତି ଯାମ୍ଯଯା
ଯେଉଁମାନେ କାମନାହୀନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ଯାମ୍ୟା ନିୟମରେ ବିଦ୍ଧା ଏକାଦଶୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି,
ଯମସ୍ଯ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରାନ୍ତି ତୁ ସ୍ଥିତିଃ କାର୍ଯା ତ୍ଵଯାନଘେ
ହେ ପାପହୀନ, ଯମଙ୍କର ସମୟ ଶେଷରେ, ସେହି ଉପବାସକୁ ତୁମେ ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ଉଚିତ୍,
ସୂର୍ଯେନ୍ଦୁଚାରା ତିଥ୍ଯାସ୍ତୁ ଦଶମ୍ଯାଃ ପ୍ରାନ୍ତଗାମିନୀ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗତି ଅନୁଯାୟୀ ତିଥି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ, ଦଶମୀ ତିଥି ଶେଷକୁ ପହଁଚେ,
ଅରୁଣୋଦଯମାରଭ୍ଯ ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯୋଦଯୋ ଭଵେତ୍
ଅରୁଣୋଦୟ ଆରମ୍ଭରୁ ନେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ଧରାଯିବ,
ଯଃ କଶ୍ଚିତ୍କୁରୁତେ ଵିଦ୍ଧଂ ତ୍ଵଯା ହ୍ଯେକାଦଶୀଵ୍ରତମ୍
ଯେ କେହି ତୁମେ କହିଥିବା ନିୟମରେ ବିଦ୍ଧା ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କରନ୍ତି,
ମୁହୂର୍ତଦ୍ଵଯମାତ୍ରଂ ତୁ ଜ୍ଞେଯଂ ଚାତ୍ରାରୁଣୋଦଯମ୍
ଏଠାରେ ଅରୁଣୋଦୟ ସମୟ ଦୁଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଯାଏଁ ଥାଏ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ୍,
ଜ୍ଞେଯାସ୍ତେ ହ୍ରସ୍ଵଦୀର୍ଘତ୍ଵେ ତ୍ରୈରାଶିକ ଵିଧାନତଃ
ତାହାର ଛୋଟ ବା ଲମ୍ବା ହେବା ତିନି ରାଶି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍,
ସବ୍ଧ୍ଵୋପଵାସିନାଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ଵସ୍ଥା ଭଵ ଶୁଚିସ୍ମିତେ
ହେ ଶୁଭ୍ରହାସିନୀ, ତୁମେ ସୁସ୍ଥ ରୁହ। ଉପବାସୀମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କର,
ପାଖଣ୍ଡାନାଂ ଵିଵୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ପାପସଂଚନାଯ ଚ
ପାଖଣ୍ଡମାନଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ଓ ପାପ ସଂଚୟ ପାଇଁ,
ଦତ୍ତଂ ତେ ମୋହିନି ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରତ୍ଯୂଷସମଯାଙ୍କିତମ୍
ହେ ମୋହିନୀ, ପ୍ରଭାତ ସମୟ ଚିହ୍ନିତ ଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନ ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଛି,
ତେଷାଂ ଭଵେଦ୍ଯତ୍ସୁକୃତଂ ଶୁଭେ ଫଲଂ ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ପ୍ରସନ୍ନା ଭଵ ଭୂସୁରେ ତ୍ଵମ୍
ସେମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସୁକୃତ କିମ୍ବା ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ, ସେଉଠାରେ ତୁମେ ଭୋଗ କର; ଦୟାଳୁ ହେଉ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମେନେ କୃତାର୍ଥଂ ନିଜଜୀଵିତଂ ଚ ସ୍ଵପାପତୀର୍ଥାଭିନିଷେଵଣେନ
ସେ ନିଜ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେବନ କରି, ନିଜ ଜୀବନକୁ ସଫଳ ବୋଲି ଭାବିଲେ।
ଚୈତନ୍ଯମାତ୍ରେ ପଵନାତ୍ମକେ ଽସ୍ମିନ୍ ସଂମାର୍ଜିତୋ ଭୂପକୃତସ୍ତୁ ପନ୍ଥାଃ
ଏହି ଜଗତରେ, ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ଚେତନା ଓ ପବନ ରହିଛି, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପଥକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭଳି ସଫା କରାଯାଇଥିଲା।
ଏଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯ କ୍ଷିପ୍ତିପାଲଦେ ଵାନ୍ପ୍ରଣମ୍ଯ ହୃଷ୍ଟା ଚ ପୁରୋଧସଂ ସ୍ଵମ୍
ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ସେ କ୍ଷିପ୍ତିପାଳଙ୍କୁ ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ନିଜ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
କୃଚ୍ଛ୍ରାନ୍ତରୂପା ଚ ଦିନଂ ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ପ୍ରକୃଷ୍ଟରୂପା ନରକାଯ ନୄଣାମ୍
କଷ୍ଟର ଆକାର ଧାରଣ କରି ସେ ଦିନଟି ଅତିବାହିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତମ ରୂପରେ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନରକର କାରଣ ହୁଏ।
ଵିଭୋଦିତୋ ରୁକ୍ମଵିଭୂଷଣସ୍ଯ ମତ୍ତେଭସଂସ୍ଥଃ ପଟହଃ ସୁଘୈଷଃ
ସୁନା ଭୂଷଣ ଲାଗିଥିବା ଏବଂ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଢୋଳକୁ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ବଜାଯାଇଥିଲା।
ଦୃଷ୍ଟେ କାର୍ଯେ ଜନଃ ସର୍ଵଃ ପ୍ରତ୍ଯଯଂ କୁରୁତେ ତ୍ଵିତି
କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେବାକୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏଥିରେ ଆସ୍ଥା ରଖିଲେ।
ଅସ୍ପୃଷ୍ଟମୁଦଯଂ ନୄଣାଂ ମୋହନାଯ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଉଦୟ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଭ୍ରମର କାରଣ ହେବ।
ସତ୍ଯଂ ହି ତେ ନାମ ଵିଶାଲନେତ୍ରେ ଯନ୍ମୋହିନୀତ୍ଯେଵ ଜନୋ ବ୍ରଵୀତି
ହେ ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ତୁମର ନାମ ସତ୍ୟରେ ଯଥାର୍ଥ, କାରଣ ଲୋକେ ତୁମକୁ 'ମୋହିନୀ' ବୋଲି ଡାକନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵ ମୁକ୍ତ୍ଵା ତନଯୋ ଵିଵସ୍ଵତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତାଂ ବ୍ରହ୍ମସୁତାଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଃ
ଏଭଳି କହି, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ପୁଅ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଗତେଷୁ ଦେଵେଷୁ ଵିମୋହିନୀ ସା ବ୍ରହ୍ମାଣମାସାଦ୍ଯ ସୁରାସୁରେଶମ୍
ଦେବମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେଇ ମୋହିନୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ଯିଏ ସୁର ଓ ଅସୁରଙ୍କ ଠାକୁର, ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ଦଗ୍ଧଂ ଶରୀରଂ ମମ ଲୋକନାଥ ପୁନଃ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯେ ଽଥ ତଥା କୁରୁଷ୍ଵ
ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ମୋର ଶରୀର ପୁଡ଼ିଗଲା; ମୁଁ ପୁଣି ଏହା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି—ଦୟାକରି ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ କର।
ଜିତୋ ହି ରାଜ୍ଞା ଶମନଃ ପୁରାଦ୍ଯ କୃତୋ ଜଯୀ ତାତ ତଵ ପ୍ରଭାଵାତ୍
ଆଜି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସହର ଜିତାଯାଇଛି, ଏବଂ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଶମନକୁ ବିଜୟୀ କରାଯାଇଛି, ହେ ପିତା।