କାର୍ଯେ ମହତି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହ୍ଯସାଧ୍ଯେ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ତିନି ଜଗତରେ ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ କାମ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଯାହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ,
ସ ଦ୍ଵିଜୋ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପରଗସ୍ତପସି ସ୍ଥିତଃ
ସେ ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି,
ସମୁତ୍ଥାଯ ନମଶ୍ଚକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତାନ୍ମୁନୀନ୍ସୁରାନ୍
ଉଠି, ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ଋଷିମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ ଲୋକକର୍ତ୍ତା ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ
ତାପରେ, ଭଗବାନ୍, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ତାତ ଵିପ୍ର ସଦାଚାର ପରଲୋକୋପକାରକ
ପ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଦାଚାର ପରଲୋକରେ ଉପକାର କରେ।
ମଯା ସଂପ୍ରେଷିତା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଵିମୋହନେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ପଠାଇଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କର ମୋହ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ସଂକୁଲଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଲୋକୈଃ ସର୍ଵୈର୍ନି ରାକୁଲୈଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ଦାନବମୁକ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଦେଖି,
ନିଶାମଯ ଧରାଦେଵ ଯଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତଵାଗ୍ରତଃ
ଓ ପୃଥିବୀର ନାଥ, ମୁଁ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଯାହା କହୁଛି, ତାହା ଶୁଣ।
ଅନଯା ନିକଷାଶ୍ଯାଙ୍ଗ୍ଯା ପରୀକ୍ଷ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଣଭୂଷଣଃ
ଏହି କସୋଟି ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଳଙ୍କାର ସତ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
ରାଜ୍ଞାପ୍ରହତଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ହରିଵାସରପାଲନାତ୍
ରାଜାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଓ ହରିବାସର ପାଳନ ଦ୍ୱାରା,
ଦେଵାପକାରୋ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ନ କ୍ଷମୋ ବାହୁଜନ୍ମନା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଋଷି, ଦେବତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା କେବେ ବହୁ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଭୂସୁରାଣାଂ ଵିଶେଷେଣଂ ଯାତାସ୍ତେ ତତ୍ସହାଯକାଃ
ବିଶେଷକରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ସେମାନେ ସହାୟକ।
ତତ୍ପ୍ରାପିତଂ ଭୂସୁର ଭୂପଭର୍ତୁର୍ନିଜସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ତଥା ସପତ୍ନ୍ଯାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁଥିରେ ଯାହା ମିଳିଥିଲା, ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ନିଜ ପୁଅକୁ ଏବଂ ସହପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ପାପଵେଗେନ ବଭୂଵ ଵିଦ୍ରୁତା ଭସ୍ମାଵଶେଷା ତଵ ଶାପଦଗ୍ଧା
ସେ ପାପର ପ୍ରଭାବରେ, ତୁମ ଶାପରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଛିତିକି ଛାର ହୋଇଗଲା।
ନ ସ୍ଵାର୍ଥକାମା ଲଭତେ ଽଵମାନଂ କଥଂ ଦ୍ଵିଜାତୋ ଽପକୃତିଂ କ୍ଷମସ୍ଵ
ଯିଏ କେବଳ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଚାହେ, ସେ କେବେ ମାନ୍ୟତା ପାଉନାହିଁ; ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଦୟାକରି ଏହି ଅପରାଧକୁ କ୍ଷମା କର।
ଯସ୍ମିନ୍କୃତେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋହିନୀଯଂ ବୁଦ୍ଧିଂ ତ୍ଯଜେତ୍କ୍ରୂରତରାଂ ତ୍ଵଯୀଜ୍ଯେ
ଯାହା ପାଇଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏମିତି ମୋହିତ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ, ଯାହା ତୁମ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ କଠୋର।
ଉଵାଚ ଦେଵଂ ତ୍ରିଦଶାଧିନାଥଂ ଵିମୋହିନୀଦେହକୃତଂ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ଯିଏ ମୋହିନୀ ଦେହ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ସେଠିକୁ କହିଲେ।
ନ ଲୋକେଷୁ ସ୍ଥିତିସ୍ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରାଣିଭିଃ ସଂକୁଲେଷୁ ଚ
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ କିମ୍ବା ଜନ୍ତୁମାନେ ଯେଉଁଠି ଭିଡିଛନ୍ତି, ସେଠି କେଉଁସି ଥିବା ନାହିଁ।
ତଦ୍ଦାସ୍ଯମି ତଵ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତ୍ଵଂ ହି ପୂଜ୍ଯତରୋ ମମ
ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରେମରେ ଏହା ଦେଇଦେବି, କାରଣ ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
ଦେଵକାର୍ଯଂ ଚ ଭଵିତା ମୋହିନୀକୃତତ୍ଯମେଵ ଚ
ଦେବମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ ହେବ, ଏବଂ ମୋହ ଦୂର ହେଇଯିବ।
ଜଙ୍ଗମାଜଙ୍ଗମୈର୍ଭୂମିର୍ଵ୍ଯାପ୍ତା ଦ୍ଵୀପଵତୀ ସଦା
ଦ୍ୱୀପସହିତ ପୃଥିବୀ ସଦା ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଛି।
ନାକଃ ସୁକୃତିଭିର୍ଜୀଵୈର୍ନରକାଃ ପାପକର୍ମଭିଃ
ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ପାପ କରୁଥିବାମାନେ ନରକକୁ ପଡନ୍ତି।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସୁରୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ନୃପସତ୍ତମ
ତାପରେ, ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆଲୋଚନା କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମୋହିନୀ ଵାକ୍ଯଂ ପିତୁରାଜ୍ଞାଵିଧାଯିନୀ
ସେ କଥା ଶୁଣି, ମୋହିନୀ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନିଲେ।
ପୁରୋଧସା ସମେତାନୋ ଦେଵାନାଂ ଲୋକସାକ୍ଷିଣାମ୍
ଦେବମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସାକ୍ଷୀ ପୁରୋହିତମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ପ୍ରଣିପାତଶତେନାପି ପ୍ରସନ୍ନେନ ହୃଦା ସୁରାଃ
ଶତ ଶତ ପ୍ରଣାମ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେବମାନେ ଖୁସି ହୃଦୟରେ ଥିଲେ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵେଣ ସର୍ଵେଷାଂ ପାପିନାଂ ଗତିଃ
ଏକାଦଶୀ ତିଥିର ଶକ୍ତିରେ, ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କର ଗତି ବଦଳିଯାଏ।
ପତିଃ ସପତ୍ନୀ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ମଯା ଵୈକୁଣ୍ଠଗାଃ କୃତାଃ
ମୋ ଦ୍ୱାରା, ମୋର ସ୍ୱାମୀ, ସହପତ୍ନୀ ଓ ପୁଅ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯିବାକୁ ପାଇଛନ୍ତି।
ଯଥା ହରିଦିନଂ ଦୁଷ୍ଟଂ ଜାଯତେ ମମ ମାନଦାଃ
ଯେପରି ହରିଙ୍କ ଦିନ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବେ ଆସେ, ସେପରି ମୋତେ ମାନ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଏତତ୍ପ୍ରଯାଚେ ଦଦତ ସ୍ଵାର୍ଥାର୍ଥଂ ତଦ୍ଧି ନାନ୍ଯଥା
ମୁଁ ଏହି ଅନୁରୋଧ କରୁଛି, ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଦେଉଛି; କାରଣ ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।