ଯତ୍ର ଯତ୍ର ତୁ ଗଚ୍ଛାମି ତତ୍ର ତତ୍ର କ୍ଷିପନ୍ତି ମାମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଯାଏ, ସେଠି ସେମାନେ ମୋତେ ଚାଲିଦେଉଛନ୍ତି।
ଭଵଦାଜ୍ଞାଂ ସମାଦାଯ ଗତା ରୁକ୍ମଵିଭୂଷଣମ୍
ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ନେଇ, ମୁଁ ସୁନା ଗହଣା ପିନ୍ଧି ଚାଲିଗଲି।
କ୍ଲେଶଯିତ୍ଵା ତୁ ଭର୍ତାରଂ ପୁତ୍ରଂ ହତ୍ଵା ଵରାସିନା
ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲି, ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ପୁଅକୁ ମାରିଦେଲି।
ନ ଗତିର୍ଵିଦ୍ଯତେ ଦେଵ ପାପାଯା ମମ ସାଂପ୍ରତମ୍
ହେ ଦେବ, ଏବେ ମୋ ପାଇଁ, ପାପିନୀ ପାଇଁ, କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ।
ଵିପ୍ରଵାକ୍ଯହତାନା ଚ ଦଗ୍ଧାନାଂ ଚିତ୍ରଭାନୁନା
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥାରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତୀବ୍ର ତାପରେ ପୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଶତହ୍ରଦାଵିପନ୍ନାନାଂ ମୁକ୍ତିଦା ସ୍ଵର୍ଣଦୀ ପିତଃ
ଶତଶଃ ହ୍ରଦରେ ପଡ଼ିଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଦୀ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଓ ପିତା।
ପ୍ରସାଦଯସି ମତ୍ପ୍ରୀତ୍ଯା ତର୍ହି ମେ ଵିହିତା ଗତିଃ
ତୁମର ଭକ୍ତିରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛି, ଏହିପରି ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଥ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି।
ଶିଵେନ୍ଦ୍ରଧର୍ମସୂର୍ଯାଗ୍ନିଦେଵେଶୈର୍ମୁନିଭିର୍ଯୁତଃ
ଶିବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଆସପାସରେ ଥିବା,
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ମହୀପାଲ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵାଦିଭିର୍ଵୃତଃ
ସେଠାକୁ ପହଁଚି, ଓ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥାନ୍ତି।
ଭୂପ ରୁଦ୍ରାଦିଦେଵୈସ୍ତୁ ପୂଜ୍ଯୋ ମାନ୍ଯଃ ପିତାମହଃ
ଓ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ପିତାମହ, ସେ ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ।
କାର୍ଯେ ମହତି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହ୍ଯସାଧ୍ଯେ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ତିନି ଜଗତରେ ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ କାମ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଯାହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ,
ସ ଦ୍ଵିଜୋ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପରଗସ୍ତପସି ସ୍ଥିତଃ
ସେ ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି,
ସମୁତ୍ଥାଯ ନମଶ୍ଚକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତାନ୍ମୁନୀନ୍ସୁରାନ୍
ଉଠି, ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ଋଷିମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ ଲୋକକର୍ତ୍ତା ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ
ତାପରେ, ଭଗବାନ୍, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ତାତ ଵିପ୍ର ସଦାଚାର ପରଲୋକୋପକାରକ
ପ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଦାଚାର ପରଲୋକରେ ଉପକାର କରେ।
ମଯା ସଂପ୍ରେଷିତା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଵିମୋହନେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ପଠାଇଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କର ମୋହ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ସଂକୁଲଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଲୋକୈଃ ସର୍ଵୈର୍ନି ରାକୁଲୈଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ଦାନବମୁକ୍ତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଦେଖି,
ନିଶାମଯ ଧରାଦେଵ ଯଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତଵାଗ୍ରତଃ
ଓ ପୃଥିବୀର ନାଥ, ମୁଁ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଯାହା କହୁଛି, ତାହା ଶୁଣ।
ଅନଯା ନିକଷାଶ୍ଯାଙ୍ଗ୍ଯା ପରୀକ୍ଷ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଣଭୂଷଣଃ
ଏହି କସୋଟି ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଳଙ୍କାର ସତ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
ରାଜ୍ଞାପ୍ରହତଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ହରିଵାସରପାଲନାତ୍
ରାଜାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଓ ହରିବାସର ପାଳନ ଦ୍ୱାରା,
ଦେଵାପକାରୋ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ନ କ୍ଷମୋ ବାହୁଜନ୍ମନା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଋଷି, ଦେବତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା କେବେ ବହୁ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଭୂସୁରାଣାଂ ଵିଶେଷେଣଂ ଯାତାସ୍ତେ ତତ୍ସହାଯକାଃ
ବିଶେଷକରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ସେମାନେ ସହାୟକ।
ତତ୍ପ୍ରାପିତଂ ଭୂସୁର ଭୂପଭର୍ତୁର୍ନିଜସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ତଥା ସପତ୍ନ୍ଯାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁଥିରେ ଯାହା ମିଳିଥିଲା, ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ନିଜ ପୁଅକୁ ଏବଂ ସହପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ପାପଵେଗେନ ବଭୂଵ ଵିଦ୍ରୁତା ଭସ୍ମାଵଶେଷା ତଵ ଶାପଦଗ୍ଧା
ସେ ପାପର ପ୍ରଭାବରେ, ତୁମ ଶାପରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଛିତିକି ଛାର ହୋଇଗଲା।
ନ ସ୍ଵାର୍ଥକାମା ଲଭତେ ଽଵମାନଂ କଥଂ ଦ୍ଵିଜାତୋ ଽପକୃତିଂ କ୍ଷମସ୍ଵ
ଯିଏ କେବଳ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଚାହେ, ସେ କେବେ ମାନ୍ୟତା ପାଉନାହିଁ; ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଦୟାକରି ଏହି ଅପରାଧକୁ କ୍ଷମା କର।
ଯସ୍ମିନ୍କୃତେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋହିନୀଯଂ ବୁଦ୍ଧିଂ ତ୍ଯଜେତ୍କ୍ରୂରତରାଂ ତ୍ଵଯୀଜ୍ଯେ
ଯାହା ପାଇଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏମିତି ମୋହିତ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ, ଯାହା ତୁମ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ କଠୋର।
ଉଵାଚ ଦେଵଂ ତ୍ରିଦଶାଧିନାଥଂ ଵିମୋହିନୀଦେହକୃତଂ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ଯିଏ ମୋହିନୀ ଦେହ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ସେଠିକୁ କହିଲେ।
ନ ଲୋକେଷୁ ସ୍ଥିତିସ୍ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରାଣିଭିଃ ସଂକୁଲେଷୁ ଚ
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ କିମ୍ବା ଜନ୍ତୁମାନେ ଯେଉଁଠି ଭିଡିଛନ୍ତି, ସେଠି କେଉଁସି ଥିବା ନାହିଁ।
ତଦ୍ଦାସ୍ଯମି ତଵ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତ୍ଵଂ ହି ପୂଜ୍ଯତରୋ ମମ
ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରେମରେ ଏହା ଦେଇଦେବି, କାରଣ ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
ଦେଵକାର୍ଯଂ ଚ ଭଵିତା ମୋହିନୀକୃତତ୍ଯମେଵ ଚ
ଦେବମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ ହେବ, ଏବଂ ମୋହ ଦୂର ହେଇଯିବ।