ଭର୍ତ୍ସିତା ଦେଵଦୂତେନ ସ୍ଥିତିସ୍ତେ ଽତ୍ର ନ ପାପିନୀ
ଦେବଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭର୍ତ୍ସିତ ହେଲେ, ଏଠାରେ ତୁମର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ପାପିନୀ ନୁହଁ।
ହରିଵାସରଲୋପିନ୍ଯାଂ ଵାସସ୍ତେ ନ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ହରିବାସର ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତାଂ ଵାଯୁଃ କ୍ରୂରଂ ଵଚନପଦ୍ଭୁତମ୍
ଏପରି କହି ବାୟୁ ତାଙ୍କୁ କଠୋର ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ଏଵଂ ସଂତାଡିତା ରାଜନ୍ ଦେଵଦୂତେନ ମୋହିନୀ
ହେ ରାଜନ୍, ଏପରିଭାବେ ମୋହିନୀ ଦେବଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିଟାଯାଇଲେ।
ତତ୍ର ଧର୍ମାଜ୍ଞଯା ସା ତୁ ଦୂତୈଃ ସଂତାଡିତା ଚିରମ୍
ସେଠାରେ ଧର୍ମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲେ।
ପାପେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଃ ପୁତ୍ରୋ ଘାତିତଃ ପତିପାଣିନା
ପାପ କାରଣରେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ନାମକ ପୁଅ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ହାତରେ ହତ୍ୟା ହେଲେ।
ପ୍ରଜାହିତଂ ସ୍ଥିରପ୍ରଜ୍ଞଂ ମହେନ୍ଦ୍ରଵରୁଣୋପମମ୍
ସେ ଜଣେ ଦୃଢ଼ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଜନମଙ୍ଗଳରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ, ମହାଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ସମାନ ମହାନ୍ ଥିଲେ।
ପ୍ରାକୃତସ୍ଯାପି ପୁତ୍ରସ୍ଯ ହିଂସାଯାଂ ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍
ସାଧାରଣ ପୁଅକୁ ମଧ୍ୟ ମାରିଦେଲେ, ସେ ମନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପରି ଭୟଙ୍କର ପାପ ହୁଏ।
ଏଵଂ ନିର୍ଭତ୍ସିତା ଦୂତୈର୍ଯମସ୍ଯ ନୃପସତ୍ତମ
ହେ ରାଜା, ଯମର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଖରାପ ଭାବରେ ତିରସ୍କାର କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡହତାଯାସ୍ତୁ ଦେହସ୍ପର୍ଶେନ ଯାତନାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଲାଗିବାରୁ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଆସିଗଲା।
ତତସ୍ତେ ନରକା ରାଜନ୍ ଧର୍ମରାଜମୁପାଗତାଃ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦେଵଦେଵ ଜଗନ୍ନାଥ ଧର୍ମରାଜ ଦଯାଂ କୁରୁ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବ, ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ହେ ଧର୍ମରାଜ, ଦୟା କର।
ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ପର୍ଶନତୋ ନାଥ ଭସ୍ମଭୂତାଃ କ୍ଷଣାଦହୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ ସେମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲେ—ହାୟ! କେତେ ଦୁଃଖ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତେଷାଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଽତିଵିସ୍ମିତଃ
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡନିର୍ଦଗ୍ଧଃ ପୁମାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ଵା ଚ ତସ୍କରଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ, ନାରୀ କିମ୍ବା ଚୋର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡରେ ପିଡ଼ିତ, ସେମାନେ...
ତସ୍ମାଦିମାଂ ମହାପାପାଂ ଭର୍ତୁର୍ଵଚନଲୋପିନୀମ୍
ସେଠୁ, ଏହି ମହାପାପିନୀ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ବାହାର କର।
ନିଃସାରଯତ ମେ ବାପି ଦେହୋ ଜ୍ଵଲତି ଦର୍ଶଂନାତ୍
ମୋ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବାହାର କର, କାରଣ ତାଙ୍କ ଦେହ ଦେଖିବାକୁ ଜ୍ୱଳିଉଛି।
ପ୍ରହରନ୍ତୋ ଽସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ବହିଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ଯମକ୍ଷଯାତ୍
ଯମର ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ବାହାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ପାତାଲଂ ପ୍ରଯଯୌ ତତ୍ର ପାତାଲସ୍ଥୈର୍ନିଵାରିତା
ସେ ପାତାଳକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଦେଲେ।
ଜନକସ୍ଯାନ୍ତିକଂ ଗତ୍ଵା ଦୁଃଖଂ ସ୍ଵଂ ସଂନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ନିଜ ଦୁଃଖ କହିଲେ।
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ତୁ ଗଚ୍ଛାମି ତତ୍ର ତତ୍ର କ୍ଷିପନ୍ତି ମାମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଯାଏ, ସେଠି ସେମାନେ ମୋତେ ଚାଲିଦେଉଛନ୍ତି।
ଭଵଦାଜ୍ଞାଂ ସମାଦାଯ ଗତା ରୁକ୍ମଵିଭୂଷଣମ୍
ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ନେଇ, ମୁଁ ସୁନା ଗହଣା ପିନ୍ଧି ଚାଲିଗଲି।
କ୍ଲେଶଯିତ୍ଵା ତୁ ଭର୍ତାରଂ ପୁତ୍ରଂ ହତ୍ଵା ଵରାସିନା
ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲି, ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ପୁଅକୁ ମାରିଦେଲି।
ନ ଗତିର୍ଵିଦ୍ଯତେ ଦେଵ ପାପାଯା ମମ ସାଂପ୍ରତମ୍
ହେ ଦେବ, ଏବେ ମୋ ପାଇଁ, ପାପିନୀ ପାଇଁ, କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ।
ଵିପ୍ରଵାକ୍ଯହତାନା ଚ ଦଗ୍ଧାନାଂ ଚିତ୍ରଭାନୁନା
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥାରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତୀବ୍ର ତାପରେ ପୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଶତହ୍ରଦାଵିପନ୍ନାନାଂ ମୁକ୍ତିଦା ସ୍ଵର୍ଣଦୀ ପିତଃ
ଶତଶଃ ହ୍ରଦରେ ପଡ଼ିଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଦୀ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଓ ପିତା।
ପ୍ରସାଦଯସି ମତ୍ପ୍ରୀତ୍ଯା ତର୍ହି ମେ ଵିହିତା ଗତିଃ
ତୁମର ଭକ୍ତିରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛି, ଏହିପରି ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଥ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି।
ଶିଵେନ୍ଦ୍ରଧର୍ମସୂର୍ଯାଗ୍ନିଦେଵେଶୈର୍ମୁନିଭିର୍ଯୁତଃ
ଶିବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଆସପାସରେ ଥିବା,
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ମହୀପାଲ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵାଦିଭିର୍ଵୃତଃ
ସେଠାକୁ ପହଁଚି, ଓ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥାନ୍ତି।
ଭୂପ ରୁଦ୍ରାଦିଦେଵୈସ୍ତୁ ପୂଜ୍ଯୋ ମାନ୍ଯଃ ପିତାମହଃ
ଓ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ପିତାମହ, ସେ ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ।