ସେଯଂ ପାପଶରୀରା ହି ହତ୍ଯାଯୁତସମନ୍ଵିତା
ଏହି ଜଣେ ନାରୀ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ଅନେକ ହତ୍ୟାର ଭାର ବହିଥିଲେ।
ପ୍ରଜାରଞ୍ଜନଶୀଲଂ ଚ ହରିଵାସରସେଵିନମ୍
ସେ ରାଜା ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ହରିବାସର ଉପବାସରେ ନିୟମିତ ଥିଲେ।
ପରାର୍ଥତ୍ଯକ୍ତକାମଂ ଚ ସଦା ମଖନିଷେଵିଣମ୍
ସେ ସଦା ପରଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ବିସର୍ଜନ କରି, ଯଜ୍ଞାଦି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିରନ୍ତର ଲିନ ଥିଲେ।
ଵ୍ଯସନୈଃ ସପ୍ତଭିର୍ଘୋରୈରନାକ୍ରାନ୍ତଂ ମହୀପତିମ୍
ସେ ମହାରାଜା ସାତଟି ଭୟଙ୍କର ବିପଦରେ କେବେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଲେ ନାହିଁ।
ଯୋ ଽସ୍ଯାଃ ପକ୍ଷେତୁ ଵର୍ତେତ ଦେଵୋ ଵା ଦାନଵୋ ଽପି ଵା
ଯେ କେହି ଏହି ନାରୀଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ରହିବେ, ସେ ଦେବତା ହେଉନ୍ କି ଦାନବ ହେଉନ୍,
ମୋହିନ୍ଯା ରକ୍ଷଣେ ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଯତ୍ନଂ କୁରୁତେ ସୁରାଃ
ଯେ କେହି ଦେବତା ଏହି ମୋହିନୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ,
ତସ୍ଯ ତଜ୍ଜାଯତେ ପାପଂ ଯନ୍ମୋହିନ୍ଯାଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ସେ ମୋହିନୀ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ପାପ ଅଛି, ସେଇ ପାପ ସେ ଲୋକଙ୍କୁ ଲାଗିଯିବ।
କ୍ରୋଧେନ ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଧିପ୍ରସୂତାଂ ଚିକ୍ଷେପ ତନ୍ମୂର୍ଘ୍ନ୍ଯନଲପ୍ରକାଶମ୍
ଭାଗ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରେ ପକାଇ ଆଗ ଭଳି ତ୍ୟାଗିଦେଲେ।
ସଂପଶ୍ଯତାଂ ନାକନିଵାସିନାଂ ତୁ ତୃଣ୍ଯା ଯଥା ଵହ୍ନିଶିଖାଵଲୀଢା
ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ତିନି ଘାସକୁ ଅଗ୍ନି ଶିଖା ଭଳି ଜଳାଇଦେଲା।
ତାଵତ୍ସ ଵହ୍ନିର୍ଦ୍ଵିଜଵାକ୍ଯମୃଷ୍ଟୋ ଭସ୍ମାଵଶେଷାଂ ପ୍ରମଦାଂ ଚକାର
ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଶାପରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ସେ ନାରୀକୁ ଖାଲି ରାଖରେ ପରିଣତ କଲା।
ଭର୍ତ୍ସିତା ଦେଵଦୂତେନ ସ୍ଥିତିସ୍ତେ ଽତ୍ର ନ ପାପିନୀ
ଦେବଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭର୍ତ୍ସିତ ହେଲେ, ଏଠାରେ ତୁମର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ପାପିନୀ ନୁହଁ।
ହରିଵାସରଲୋପିନ୍ଯାଂ ଵାସସ୍ତେ ନ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ହରିବାସର ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତାଂ ଵାଯୁଃ କ୍ରୂରଂ ଵଚନପଦ୍ଭୁତମ୍
ଏପରି କହି ବାୟୁ ତାଙ୍କୁ କଠୋର ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ଏଵଂ ସଂତାଡିତା ରାଜନ୍ ଦେଵଦୂତେନ ମୋହିନୀ
ହେ ରାଜନ୍, ଏପରିଭାବେ ମୋହିନୀ ଦେବଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିଟାଯାଇଲେ।
ତତ୍ର ଧର୍ମାଜ୍ଞଯା ସା ତୁ ଦୂତୈଃ ସଂତାଡିତା ଚିରମ୍
ସେଠାରେ ଧର୍ମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲେ।
ପାପେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଃ ପୁତ୍ରୋ ଘାତିତଃ ପତିପାଣିନା
ପାପ କାରଣରେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ନାମକ ପୁଅ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ହାତରେ ହତ୍ୟା ହେଲେ।
ପ୍ରଜାହିତଂ ସ୍ଥିରପ୍ରଜ୍ଞଂ ମହେନ୍ଦ୍ରଵରୁଣୋପମମ୍
ସେ ଜଣେ ଦୃଢ଼ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଜନମଙ୍ଗଳରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ, ମହାଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ସମାନ ମହାନ୍ ଥିଲେ।
ପ୍ରାକୃତସ୍ଯାପି ପୁତ୍ରସ୍ଯ ହିଂସାଯାଂ ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍
ସାଧାରଣ ପୁଅକୁ ମଧ୍ୟ ମାରିଦେଲେ, ସେ ମନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପରି ଭୟଙ୍କର ପାପ ହୁଏ।
ଏଵଂ ନିର୍ଭତ୍ସିତା ଦୂତୈର୍ଯମସ୍ଯ ନୃପସତ୍ତମ
ହେ ରାଜା, ଯମର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଖରାପ ଭାବରେ ତିରସ୍କାର କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡହତାଯାସ୍ତୁ ଦେହସ୍ପର୍ଶେନ ଯାତନାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଲାଗିବାରୁ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଆସିଗଲା।
ତତସ୍ତେ ନରକା ରାଜନ୍ ଧର୍ମରାଜମୁପାଗତାଃ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦେଵଦେଵ ଜଗନ୍ନାଥ ଧର୍ମରାଜ ଦଯାଂ କୁରୁ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବ, ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ହେ ଧର୍ମରାଜ, ଦୟା କର।
ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ପର୍ଶନତୋ ନାଥ ଭସ୍ମଭୂତାଃ କ୍ଷଣାଦହୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ ସେମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲେ—ହାୟ! କେତେ ଦୁଃଖ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତେଷାଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଽତିଵିସ୍ମିତଃ
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡନିର୍ଦଗ୍ଧଃ ପୁମାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ଵା ଚ ତସ୍କରଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ, ନାରୀ କିମ୍ବା ଚୋର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡରେ ପିଡ଼ିତ, ସେମାନେ...
ତସ୍ମାଦିମାଂ ମହାପାପାଂ ଭର୍ତୁର୍ଵଚନଲୋପିନୀମ୍
ସେଠୁ, ଏହି ମହାପାପିନୀ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ବାହାର କର।
ନିଃସାରଯତ ମେ ବାପି ଦେହୋ ଜ୍ଵଲତି ଦର୍ଶଂନାତ୍
ମୋ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବାହାର କର, କାରଣ ତାଙ୍କ ଦେହ ଦେଖିବାକୁ ଜ୍ୱଳିଉଛି।
ପ୍ରହରନ୍ତୋ ଽସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ବହିଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ଯମକ୍ଷଯାତ୍
ଯମର ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ବାହାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ପାତାଲଂ ପ୍ରଯଯୌ ତତ୍ର ପାତାଲସ୍ଥୈର୍ନିଵାରିତା
ସେ ପାତାଳକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଦେଲେ।
ଜନକସ୍ଯାନ୍ତିକଂ ଗତ୍ଵା ଦୁଃଖଂ ସ୍ଵଂ ସଂନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ନିଜ ଦୁଃଖ କହିଲେ।