ନଯତି ଵିଷ୍ଣୁସଦନଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟା ଗାଙ୍ଗେନର ଵାରିଣା
ଯେଉଁ ଜଣେ ଗଙ୍ଗାର ଜଳରେ ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଏ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଏ।
ସ ସର୍ଵପାପନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯାତି ଭଵନଂ ହରେଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ହରିଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ତାନି କର୍ମାଣିର ନଶ୍ଯନ୍ତି ଗଙ୍ଗାବିନ୍ଦ୍ଵଭିଷେଚନାତ୍
ଗଙ୍ଗାର ଜଳବିନ୍ଦୁ ଛିଟିବାରେ ସେ କର୍ମଗୁଡିକ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଧର୍ମାତ୍ମାନଂ ଧର୍ମରାଜଃ ସଦ୍ଯଶ୍ଵାନ୍ତର୍ଦଧେତଦା
ତାପରେ, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଧର୍ମରାଜ ତୁରନ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଯାଏ।
ନିକ୍ଷିପ୍ଯ ପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ସଚିଵେଷୁ ଯଯୌ ଵନମ୍
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ତାଙ୍କ ସଚିବମାନଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇ, ସେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପଶ୍ଚିମେ ତୁହିନାକ୍ରାନ୍ତେ ଶୃଙ୍ଗେଷୋଡଶଯୋଜନେ
ସବୁଠୁ ଦୂର, ହିମରେ ଆଛାଦିତ ଶିଖର, ଯାହା ଷୋଡଶ ଯୋଜନ ଜମି ରହିଛି,
ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵାନଯାମାସ ଗଙ୍ଗାଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପାଵନୀମ୍
ସେ ତପସ୍ୟା କରି, ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଗଙ୍ଗାକୁ ନେଇଆସିଲେ।
କଥମାନୀତଵାନ୍ଗଙ୍ଗାମେତନ୍ମେ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଗଙ୍ଗାକୁ କିପରି ନେଇଆସାଗଲା, ଏହା ମୋତେ କହ। ତୁମେ ଏହା କହିବା ଉଚିତ।
ଗଚ୍ଛନ୍ହିମାଦ୍ରିଂ ତପସେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଗୋଦାଵରୀ ତଟମ୍
ହିମାଳୟକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଯାଇ, ସେ ଗୋଦାବରୀ ତଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
କୃଷ୍ଣସାରସମାକୀର୍ଣଂ ମାତଙ୍ଗଗଣସେଵିତମ୍
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣସାର ହରିଣ ଭରିଥିଲେ ଓ ହାତୀମାନେ ଗୋଟିଏ ଦଳରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ।
ଵ୍ରଜଦ୍ଵରାହନିକରଂ ଚମରୀପୁଚ୍ଛଵୀଚିତମ୍
ବନ୍ୟ ଶୁଆମାନେ ଦଳ ଦଳ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ, ଚମରୀର ପୁଛ ତାର ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥିଲା।
ପ୍ରଵର୍ଦ୍ଧିତମହାଵୃକ୍ଷଂ ମୁନିକନ୍ଯାଭିରାଦରାତ୍
ସେଠାରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛ ବଢ଼ିଥିଲେ, ମୁନିମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ସେଗୁଡିକୁ ଆଦରରେ ଦେଖିଥିଲେ।
ମାଲତୀଯୂଥିକାକୁନ୍ଦଚମ୍ପକାଶଅଵତ୍ଥଭୂଷିତମ୍
ମାଲତୀ, ଯୂଥିକା, କୁନ୍ଦ, ଚମ୍ପକ ଓ ଅଶୋକ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେଇଥିଲେ।
ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରମହାଘୋଷମାଶ୍ରମଂ ପ୍ରାଵିଶଦ୍ଭୁଗୋଃ
ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ମହାଧ୍ୱନିରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ଭୃଗୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ସେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତେଜସା ସୂର୍ଯସଦୃଶଂ ଭୃଗୁଂ ତତ୍ର ଦଦର୍ଶ ସଃ
ସେଠାରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଆତିଥ୍ଯଂ ଭୃଗୁରପ୍ଯସ୍ଯ ଚକ୍ରେ ସନ୍ମାନପୂର୍ଵକମ୍
ଭୃଗୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଲେ।
ଉଵାଚ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଭୂତ୍ଵା ଵିନଯାନ୍ମୁନିପୁଙ୍ଗଵମ୍
ହାତ ଜୋଡି ନମ୍ରତା ସହିତ ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପୃଚ୍ଛାମି ଭଵଭୀତୋ ଽହଂ ନୃଣାମୁଦ୍ଧାରକାରଣମ୍
ମୁଁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେବା ଉପାୟ ପଚାରୁଛି।
ତନ୍ମମାଖ୍ଯାହି ସର୍ଵଜ୍ଞ ଅନୁଗ୍ରାହ୍ଯୋ ଽସ୍ମି ତେ ଯତି
ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା ମହାପୁରୁଷ, ମୋତେ କୃପା କରି ଏହା କହିଦିଅ।
ଅନ୍ଯଥା ସ୍ଵକୁଲଂ ସର୍ଵଂ କଥମୁଦ୍ଧର୍ତ୍ତୁମର୍ହସି
ନହେଲେ, ଆପଣ କିପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ?
ଉଦ୍ଧର୍ତ୍ତକାମସ୍ତଂ ଵିଦ୍ଯାନ୍ନରରୁପଧରଂ ହରିମ୍
ଯିଏ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଜାଣିବା ଦରକାର।
ତତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶୃଣୁଷ୍ଵ ସୁସମାହିତଃ
ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏହା କହିବି, ଆପଣ ମନ ଲଗାଇ ସୁଣନ୍ତୁ।
ସର୍ଵଭୂତହିତୋ ନିତ୍ଯଂ ମାନୃତଂ ଵଦ ଵୈ କ୍ଵଚିତ୍
ସବୁ ସତ୍ତ୍ୱର ଭଲ ପାଇଁ ସଦା କାମ କର, କେବେଁ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନି।
କୁରୁ ପୁଣ୍ଯମହୋରାତ୍ରଂ ସ୍ମର ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍
ପୁଣ୍ୟ ଦିନ ଓ ରାତିର ବ୍ରତ କର, ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର।
ଦ୍ଵାଦଶାଷ୍ଟାକ୍ଷରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଜଯ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦ୍ୱାଦଶ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇବ।
ଅନୃତଂ କୀଦୃଶଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦୁର୍ଜନାଶ୍ଚାପି କୀଦୃଶାଃ
କେଉଁ ପ୍ରକାର ମିଥ୍ୟା କଥା କୁହାଯାଇଛି, ଏବଂ କେଉଁ ପ୍ରକାର ଲୋକ ଦୁଷ୍ଟ ବୋଲି ଗଣାଯାନ୍ତି?
ସ୍ମର୍ତଵ୍ଯଶ୍ଚ କଥଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତସ୍ଯ ପୂଜା ଚ କୀଦୃଶୀ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କିପରି ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କର ପୂଜା କିପରି ହୁଏ?
କୋ ଵା ଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଣଶ୍ଚ ମୁନେ ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥକୋଵିଦ
ହେ ମୁନି, ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର କଣ?
ସାଧୁ ସାଧୁମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ତଵ ବୁଦ୍ଧିରନୁତ୍ତମା
ଶାବାଶ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, ତୁମର ବୁଦ୍ଧି ଅପୂର୍ବ।
ଯଥାର୍ଥକଥନଂ ଯତ୍ତତ୍ସତ୍ଯମାହୁର୍ଵିପଶ୍ଚିତଃ
ଯାହା ସତ୍ୟ ଭାବେ କୁହାଯାଏ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାହାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି କହନ୍ତି।