ଵସୁଧାଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ରାଜଂସ୍ତ୍ଵଂ ଶାଧି ବହୁଵତ୍ସରମ୍
ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ବର୍ଷ ରାଜା ଭାବେ ଶାସନ କର।
ମମ ଭୂମିପତେ କାର୍ଯଂ ନ ପୁତ୍ରନିଧନେ ତଵ
ହେ ଭୂମିପତି, ତୁମ ପୁଅର ମୃତ୍ୟୁରେ ମୋର କୌଣସି କାମ ନାହିଁ।
କିଂ ଵିଲାପୈର୍ମହୀପାଲ ଏତୈର୍ଦ୍ଧର୍ମବହିଷ୍କୃତୈଃ
ହେ ମହୀପତି, ଏହି ଧର୍ମ ବାହାର ଶୋକର କଣ ଉପକାର?
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵାଣାଂ ତାଂ ରାଜନ୍ମୋହିନୀଂ ତନୁମଧ୍ଯମାମ୍
ହେ ରାଜା, ଯେତେବେଳେ ସେ ମୋହନୀ ରୂପ ଓ ସୁନ୍ଦର କଟି ଥିବା ନାରୀ ଏପରି କଥା କହୁଥିଲେ—
ଏତଦେଵ ଗୃହାଣ ତ୍ଵଂ ମା ଶଙ୍କାଂ କୁରୁ ଭାମିନି
ଏହି କଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରଖନି।
ଆତ୍ମାନଂ ଚ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ସତ୍ଯଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ଯିଏ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ସେ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମନ୍ମାତୁର୍ଵଚନଂ ସତ୍ଯଂ କୁରୁ ଭୂପ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତମ୍
ମୋ ମାଆଙ୍କ କଥାକୁ ସତ୍ୟ କର, ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଦିଆଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କର।
ଅପତ୍ଯଂ ଧର୍ମକାମାର୍ଥଂ ଶ୍ରେଯସ୍କାମସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ସନ୍ତାନ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ପାଇଁ, ଏବଂ ଶ୍ରେୟସ୍ ଚାହିଁଥିବା ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ।
ତଵାପି ନିର୍ମନା ଲୋକାଃ ସ୍ଵଵାକ୍ଯପରିପାଲନାତ୍
ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ନିଜ କଥା ପାଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୁଦ୍ଧ ଅଛନ୍ତି।
ଦେହତ୍ଯାଗେ ମମାରଂଭୋ ନରଦେହେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋ ପାଇଁ, ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରରେ ହେବ।
ପିତୁରର୍ଥେ ହତା ଯେ ତୁ ମାତୁରର୍ଥେ ହତାସ୍ତଥା
ଯେମାନେ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ବା କିମ୍ବା ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ଦେଇଛନ୍ତି,
ଭୂମ୍ଯର୍ଥେ ପାର୍ଥିଵାର୍ଥେ ଵା ଦେଵତାର୍ଥେ ତଥୈଵ ଚ
ଭୂମିର ପାଇଁ, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେମାନେ ପ୍ରାଣ ଦେଇଛନ୍ତି,
ତଦଲଂ ପରିତାପେନ ଜହି ମାଂ ତ୍ଵଂ ଵରାସିନା
ଏପରି ଦୁଃଖ କରିବାର କିଛି ଦରକାର ନାହିଁ; ତୁମେ ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ମାରିଦିଅ।
ଧର୍ମାର୍ଥେ ତନଯଂ ହନ୍ଯାଦ୍ଭାର୍ଯାଂ ଵାପି ମହୀପତେ
ଧର୍ମର ପାଇଁ ରାଜା ନିଜ ପୁଅ କିମ୍ବା ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମାରିପାରନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵମେଘେ ମଖଵରେ ନ ଦୋଷୋ ଜାଯତେ ନୃପ
ଏହି ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ, ରାଜା, କୌଣସି ଦୋଷ ହୁଏ ନାହିଁ।
ତତ୍ତ୍ଵଯା ହ୍ଯଵିଚାରେଣ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଵଚନଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତେଣୁ ତୁମେ ଚିନ୍ତା ନ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ଆଦେଶ ପାଳନ କର।
ଵିମୋଚଯେଥା ନୃପତେ ସୁଘୋରାଦ୍ଵାକ୍ଯାନୃତାନ୍ମୋହିନିହସ୍ତଯୋଗାତ୍
ରାଜା, ମୋହିନୀଙ୍କ ମାୟାରେ ପଡିଥିବା ଭୟଙ୍କର ମିଥ୍ୟା କଥାର ଜାଲରୁ ତୁମେ ମୁକ୍ତ କର।
ଯଶଃ ପ୍କାଶାଦ୍ଭଵିତା ହି କୀର୍ତିସ୍ତଥାକ୍ଷଯା ତାତ ନ ସଂଶଯୋ ଽତ୍ର
ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଚମକିଉଠିବ, ଏବଂ ତୁମର ଯଶ ଅମର ହେବ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସଂଧ୍ଯାଵଲୀମୁଖଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରହୃଷ୍ଟକମଲୋପମମ୍
ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଖୁସି ହୋଇଥିବା ପଦ୍ମ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ମା ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ତନଯଂ ହିଂସ ଚେତ୍ଯାଗ୍ରହସମନ୍ଵିତମ୍
ପୁଅକୁ କିଛି କଷ୍ଟ ଦିଅନି—ଏଭଳି ଜୋରଦାର ଅନୁରୋଧ ସହିତ ସେ କହିଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଗତସ୍ତସ୍ଥୌ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଧୈର୍ଯାଵଲୋକକଃ
ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଆକାଶରେ ଦୃଢ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ତସ୍ଯ ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦସ୍ଯ ତୁ
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ, ସେ ଶୂରବୀର, ଏବଂ ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ବିଷୟରେ,
ଵଚନେ ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵେତି ମୋହିନ୍ଯା ଵ୍ଯାହୃତେ ତଦା
ସେଇ ସମୟରେ, ମୋହିନୀ ତାଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ 'ଖାଅ, ଖାଅ' ବୋଲି କହିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଖଙ୍ଗହସ୍ତଂ ତୁ ପିତରଂ ଧର୍ମ୍ମଂଭୂଷଣଃ
ତଳୱାର ହାତରେ ନେଇଥିବା ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଧର୍ମର ଭୂଷଣ,
ଵଦନଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଚାଦୀନଂ ଜନନ୍ଯା ନୃପପୁଙ୍ଗଵଃ
ଏବଂ ମାଆଙ୍କ ଦୁଃଖିତ ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ,
କଂବୁଗ୍ରୀଵାଂ ସମାନାଂ ତୁ ସୁଵର୍ଣା ସୁକୋମଲାମ୍
ଶଂଖ ପରି ଗଳା, ସମାନ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ସୁନାପରି ରଙ୍ଗ ଏବଂ ବହୁତ କମଳା।
ପିତୃଭକ୍ତ୍ଯା ଯୁତେନୈଵ ମାତୃଭକ୍ତ୍ଯାଧିକେନ ଵୈ
ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଏବଂ ମାଆଙ୍କ ପ୍ରତି ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଭକ୍ତି ସହିତ,
ଗୃହୀତଖଙ୍ଗେ ଜଗଦୀଶନାଥେ ଚଚାଲ ପୃଥ୍ଵୀଂ ସନଗା ସମଗ୍ରା
ଜଗତ୍ର ନାଥ ତଳୱାର ଧରିଲେବେଳେ, ପୃଥିବୀ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ସହିତ କମ୍ପିଉଠିଲା।
ନିପେତୁରୁଲ୍କାଃ ଶତଶୋ ଧରାଯାଂ ନିର୍ଘାତଯୁକ୍ତାଃ ସତଡିତ୍ଖମଧ୍ଯାତ୍
ସେ ଖଣ୍ଡେ ଖଣ୍ଡେ ଉଲ୍କାମାନେ ବଜ୍ରପାତ ଓ ବିଜୁଳି ସହିତ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଝରିପଡ଼ିଲେ।
ନିରର୍ଥକଂ ଜନ୍ମ ମମାଧୁନାଭୂତ୍କୃତଂ ତୁ ଦୈଵେନ ଦଜଗଦ୍ଵିଧାଯିନା
ଏବେ ମୋ ଜୀବନ ଅର୍ଥହୀନ ହୋଇଗଲା, ଯାହା ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଲା।