ସଂଧ୍ଯାଵଲୀମୁଵାଚେଦଂ ମୋହିନ୍ଯାଃ ସନ୍ନିଧୌ ନୃପ
ମୋହିନୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରାଜା ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ଘାତଯିତ୍ଵା ସୁତଂ ଲୋକେ କା ଗତିର୍ମ୍ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଲୋକରେ ମୁଁ ମୋ ପୁଅକୁ ମାରିଦେଲେ, ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ କଣ ହେବ?
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଵିନାଶାଯ ଦେଵି କାଲପ୍ରିଯା ତ୍ଵିଯମ୍
ଦେବୀ, ଏହା ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଏବଂ ସେ କାଳଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଅପ୍ରଜଂ ଚ ସୁତଂ ହତ୍ଵା କା ଗତିର୍ମେ ଭଵିଷ୍ଯାତି
ଯଦି ମୁଁ ନିଜ ପୁଅ, ଯିଏ ସନ୍ତାନହୀନ, ତାକୁ ମାରିଦେଉଛି, ତେବେ ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ କଣ ହେବ?
କୁପୁତ୍ରସ୍ଯାପି ହନନାଦ୍ଦେଵି ଦୁଃଖଂ ଭଵେତ୍ପିତୁଃ
ହେ ଦେବୀ, ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ମରିଗଲେ, ବାପାଙ୍କ ମନରେ ଦୁଃଖ ହୁଏ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପମିଦଂ ଭୁକ୍ତଂ ମଯା ତୁ ଵରଵର୍ଣିନି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ଏହି ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପକୁ ଉପଭୋଗ କରିଛି।
ଵିଷ୍ଣୋରଂଶୋ ଵରାରୋହେ ପିତୁରପ୍ଯଧିକୋ ଭଵେତ୍
ହେ ରୂପବତୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁଅ ବାପାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ।
ଯୋ ଽଯମତ୍ଯଧିକଃ ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ଇତି କ୍ଷିତୌ
ଏହି ପୁଅ, ଯିଏ ଧରାପରେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ନିଜେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଅହୋ ଦୁଃଖମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ ପୁତ୍ରାଦପ୍ଯଧିକଂ ମଯା
ହାୟ, ମୁଁ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ମିଳୁଥିବା ଦୁଃଖଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବେଶି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛି।
ମୋହିନୀଂ ମୋହସଂପ୍ରାପ୍ତାଂ ମମ ଦୁଃଖପ୍ରଦାଯିନୀମ୍
ମୁଁ ମୋହିନୀଙ୍କ ମୋହରେ ପଡ଼ିଛି, ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି।
ସମୀପମାଗତ୍ଯ ନୃପୋ ମୋହିନୀକ୍ଷିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ରାଜା ନିକଟକୁ ଆସି, ମୋହିନୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଆତ୍ମାନଂ ଦାରଯିଷ୍ଯାମି ଦେଵୀଂ ସନ୍ଧ୍ଯାଵଲୀଂ ତଥା
ମୁଁ ନିଜକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବି, ଏବଂ ରାନୀ ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଦୁଷ୍ଟାଗ୍ରହମିମଂ ସୁଭ୍ରୁ ପରିତ୍ଯଜ ସୁତଂ ପ୍ରତି
ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃକ୍ତିବତୀ, ପୁଅ ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦିନେ ଵିଷ୍ଣୋଃ କୋ ଲାଭୋ ଭଵିତା ଵଦ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକ ଦିନ ଭୋଜନ କରାଇଲେ କଣ ଲାଭ ହେବ, ମତେ କୁହ।
ଅନ୍ଯଂ ଯାଚସ୍ଵ ସୁଭଗେ ଵରଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଅନ୍ୟ କିଛି ଦାନ ମାଗ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଅନ୍ଯତ୍ପ୍ରଯୋଜନଂ କିଞ୍ଚିତ୍କର୍ତ୍ତାସ୍ମି ଵଶଗସ୍ତଵ
ଯଦି ଅନ୍ୟ କିଛି କାମ ଅଛି, ମୁଁ ସେଥିରେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ କରିଦେବି।
ଦୁର୍ଲଭୋ ଗୁଣଵାନ୍ପୁତ୍ରୋ ଦୁର୍ଲଭୋ ହରିଵାସରଃ
ଗୁଣବାନ ପୁଅ ଦୁର୍ଲଭ, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦିନ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦୁର୍ଲଭଂ ହି କୁଲେ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭା ଵଂଶଜା ପ୍ରିଯା
ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ, ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦୁର୍ଲଭା ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଦୀକ୍ଷା ଦୁର୍ଲଭଃ ସ୍ମୃତିସଂଗ୍ରହଃ
ବୈଷ୍ଣବ ଦୀକ୍ଷା ଦୁର୍ଲଭ, ପବିତ୍ର ସ୍ମୃତି ସଂଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦୁର୍ଲଭୋ ଜାଗରୋ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଦୁର୍ଲଭା ହ୍ଯାତ୍ମସତ୍କ୍ରିଯା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗରଣ କରିବା ଦୁର୍ଲଭ, ନିଜକୁ ଶୁଭ କାମରେ ଲାଗିରଖିବା ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦୁର୍ଲଭଃ ଶିଷ୍ଟସଂସର୍ଗୋ ଦୁର୍ଲଭା ଭକ୍ତିରୁଚ୍ଯତେ
ସଦ୍ଗୁଣୀଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ଦୁର୍ଲଭ, ଭକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କୃତଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଵରଵର୍ଣିନି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ନିଶ୍ଚୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଧେନୁସ୍ତିଲମଯୀ ସୁଭ୍ରୁ ଦୁର୍ଲଭା ଵିପ୍ରଗାମିନୀ
ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି ଥିବା, ତିଳରେ ବନାଯାଇଥିବା ଗାଈ, ଦୁର୍ଲଭା ନାରୀ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଉଥିବା ଜଣେ ନାରୀ — ଏମାନେ ସବୁ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦୁର୍ଲଭଂ ପର୍ଵକାଲେ ତୁ ସ୍ନାନଂ ଶୀତଲଵାରିଣା
ପକ୍ଷ କାଳରେ ଢଣ୍ଡା ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରୋଦିତଂ କର୍ମ ତଦ୍ଦେଵି ଭୁଵି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ କରାଯାଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ନିଜେ ଦୁର୍ଲଭ।
ଵ୍ଯାଧେର୍ଵିଘାତକରଣଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଶାସ୍ତ୍ରମାର୍ଗତଃ
ରୋଗ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପାୟ ମିଳିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।
ଏଵଂ ଵଚୋ ଵରାରୋହେ କୁରୁ ମେ ଧର୍ମରକ୍ଷକମ୍
ଏଭଳି କଥା କହିଛି, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟି ଥିବା, ମୋ ପାଇଁ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା କାମ କର।
ସେଵିତା ଵିଷଯାଃ ସମ୍ଯକ୍କୃତଂ ରାଜ୍ଯମକଣ୍ଟକମ୍
ଭୋଗ ବଢିଆଭାବେ ଉପଭୋଗ କରାଯାଇଛି, ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ ବିନା ଶାସନ କରାଯାଇଛି।
ଅଦୃଷ୍ଟଵିଷଯଂ ପୁତ୍ରଂ ନାହଂ ହିଂସ୍ଯେ କଦାଚନ
ଯିଏ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଜଡିତ ନୁହଁନ୍ତି, ଏମିତି ପୁଅକୁ ମୁଁ କେବେ ହିଂସା କରିବି ନାହିଁ।
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦୋ ନ ମେ ଶତ୍ରୁର୍ନାହଂ ହନ୍ମି ସୁତଂ ତଵ
ଯିଏ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେ ମୋର ଶତ୍ରୁ ନୁହଁନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ ପୁଅକୁ ମୁଁ ମାରିବି ନାହିଁ।