ତା ଆପଦୋ ଽପି ଭୂପାଲ ଧନ୍ଯା ଯାଃ ସତ୍ଯକାରିକାଃ
ହେ ଭୂପତି, ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଆସେ, ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟ।
କୀର୍ତିସଂସ୍ତରଣାର୍ଥାଯ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମନୁଜୈଃ ସଦା
ନିଜର ଖ୍ୟାତି ବିସ୍ତାର ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦଲଂ ପରିତାପେନ ସତ୍ଯଂ ପାଲଯ ଭୂପତେ
ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ରାଜନ୍, ସତ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଦେଵୈରୁତ୍ପାଦିତା ହ୍ଯେଷା ନିକଷା ତେ ଵିମୋହିନୀ
ଏହି ମାୟାମୟ ପରୀକ୍ଷା ପଥରକୁ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ପୁତ୍ରଵ୍ଯ ପାଦନାଦ୍ଦେଵା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ହ୍ଯଵାଙ୍ମୁଖାଃ
ପୁଅ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ ନ କରିଲେ, ଦେବତାମାନେ ତୁମଠାରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିବେ।
ଵିଷ୍ଣୋରୁଦ୍ଵହତାଂ ଭକ୍ତିଂ ଦେଵତାଃ ପରିପନ୍ଥିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ଵିରୁଦ୍ଧା ଵିବୁଧା ଭୂପ ସେଶ୍ଵରାସ୍ତଵ ଚେଷ୍ଟିତୈଃ
ରାଜନ୍, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ତୁମ ବିପକ୍ଷରେ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ଭୂପ ଦୃଢୋ ଭୂତ୍ଵା ଘାତଯସ୍ଵ ସୁତଂ ପ୍ରିଯମ୍
ତେଣୁ, ରାଜନ୍, ଦୃଢ ହେଉ ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରିୟ ପୁଅଙ୍କୁ ବଧ କର।
ମୋହିନ୍ଯାଃ କୁରୁ ଵାକ୍ଯଂ ତୁ ଆତ୍ମନଃ ସତ୍ଯପାଲନାତ୍
ନିଜ ସତ୍ୟ ପାଳନ ପାଇଁ ମୋହିନୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ତାହା ଅନୁସରଣ କର।
ତନ୍ତାସି ଲୋକେ ଶମନସ୍ଯ ଭୂପ ଯଶଃପ୍ରଣୋ ଭଵିତା ଧରାଯାମ୍
ରାଜନ୍, ଏହି ଜଗତରେ ତୁମେ ଶାନ୍ତିର ସୂତ୍ର ହେବେ ଏବଂ ତୁମ ଖ୍ୟାତି ପୃଥିବୀରେ ଅବଶ୍ୟ ରହିବ।
ସଂଧ୍ଯାଵଲୀମୁଵାଚେଦଂ ମୋହିନ୍ଯାଃ ସନ୍ନିଧୌ ନୃପ
ମୋହିନୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରାଜା ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ଘାତଯିତ୍ଵା ସୁତଂ ଲୋକେ କା ଗତିର୍ମ୍ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଲୋକରେ ମୁଁ ମୋ ପୁଅକୁ ମାରିଦେଲେ, ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ କଣ ହେବ?
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଵିନାଶାଯ ଦେଵି କାଲପ୍ରିଯା ତ୍ଵିଯମ୍
ଦେବୀ, ଏହା ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଏବଂ ସେ କାଳଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଅପ୍ରଜଂ ଚ ସୁତଂ ହତ୍ଵା କା ଗତିର୍ମେ ଭଵିଷ୍ଯାତି
ଯଦି ମୁଁ ନିଜ ପୁଅ, ଯିଏ ସନ୍ତାନହୀନ, ତାକୁ ମାରିଦେଉଛି, ତେବେ ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ କଣ ହେବ?
କୁପୁତ୍ରସ୍ଯାପି ହନନାଦ୍ଦେଵି ଦୁଃଖଂ ଭଵେତ୍ପିତୁଃ
ହେ ଦେବୀ, ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ମରିଗଲେ, ବାପାଙ୍କ ମନରେ ଦୁଃଖ ହୁଏ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପମିଦଂ ଭୁକ୍ତଂ ମଯା ତୁ ଵରଵର୍ଣିନି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ଏହି ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପକୁ ଉପଭୋଗ କରିଛି।
ଵିଷ୍ଣୋରଂଶୋ ଵରାରୋହେ ପିତୁରପ୍ଯଧିକୋ ଭଵେତ୍
ହେ ରୂପବତୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁଅ ବାପାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ।
ଯୋ ଽଯମତ୍ଯଧିକଃ ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ଇତି କ୍ଷିତୌ
ଏହି ପୁଅ, ଯିଏ ଧରାପରେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ନିଜେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଅହୋ ଦୁଃଖମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ ପୁତ୍ରାଦପ୍ଯଧିକଂ ମଯା
ହାୟ, ମୁଁ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ମିଳୁଥିବା ଦୁଃଖଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବେଶି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛି।
ମୋହିନୀଂ ମୋହସଂପ୍ରାପ୍ତାଂ ମମ ଦୁଃଖପ୍ରଦାଯିନୀମ୍
ମୁଁ ମୋହିନୀଙ୍କ ମୋହରେ ପଡ଼ିଛି, ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି।
ସମୀପମାଗତ୍ଯ ନୃପୋ ମୋହିନୀକ୍ଷିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ରାଜା ନିକଟକୁ ଆସି, ମୋହିନୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଆତ୍ମାନଂ ଦାରଯିଷ୍ଯାମି ଦେଵୀଂ ସନ୍ଧ୍ଯାଵଲୀଂ ତଥା
ମୁଁ ନିଜକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବି, ଏବଂ ରାନୀ ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଦୁଷ୍ଟାଗ୍ରହମିମଂ ସୁଭ୍ରୁ ପରିତ୍ଯଜ ସୁତଂ ପ୍ରତି
ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃକ୍ତିବତୀ, ପୁଅ ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦିନେ ଵିଷ୍ଣୋଃ କୋ ଲାଭୋ ଭଵିତା ଵଦ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକ ଦିନ ଭୋଜନ କରାଇଲେ କଣ ଲାଭ ହେବ, ମତେ କୁହ।
ଅନ୍ଯଂ ଯାଚସ୍ଵ ସୁଭଗେ ଵରଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଅନ୍ୟ କିଛି ଦାନ ମାଗ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଅନ୍ଯତ୍ପ୍ରଯୋଜନଂ କିଞ୍ଚିତ୍କର୍ତ୍ତାସ୍ମି ଵଶଗସ୍ତଵ
ଯଦି ଅନ୍ୟ କିଛି କାମ ଅଛି, ମୁଁ ସେଥିରେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ କରିଦେବି।
ଦୁର୍ଲଭୋ ଗୁଣଵାନ୍ପୁତ୍ରୋ ଦୁର୍ଲଭୋ ହରିଵାସରଃ
ଗୁଣବାନ ପୁଅ ଦୁର୍ଲଭ, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦିନ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦୁର୍ଲଭଂ ହି କୁଲେ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭା ଵଂଶଜା ପ୍ରିଯା
ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ, ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦୁର୍ଲଭା ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଦୀକ୍ଷା ଦୁର୍ଲଭଃ ସ୍ମୃତିସଂଗ୍ରହଃ
ବୈଷ୍ଣବ ଦୀକ୍ଷା ଦୁର୍ଲଭ, ପବିତ୍ର ସ୍ମୃତି ସଂଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦୁର୍ଲଭୋ ଜାଗରୋ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଦୁର୍ଲଭା ହ୍ଯାତ୍ମସତ୍କ୍ରିଯା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗରଣ କରିବା ଦୁର୍ଲଭ, ନିଜକୁ ଶୁଭ କାମରେ ଲାଗିରଖିବା ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।