ମୋହିନ୍ଯା ମୋହରୂପାଯା ନାନ୍ଯତ୍ସଂରୋଚତେ ଽଧୁନା
ମୋହିନୀ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହେଲେ, ଏବେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଆକର୍ଷଣ କରେନାହିଁ।
ଧର୍ମତ୍ଯାଗାଦ୍ଵରଂ ନାଥ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵିନିପାତନମ୍
ଧର୍ମ ଛାଡିବାଠାରୁ, ପୁତ୍ରର ନଷ୍ଟ ହେବା ଭଲ, ମହାରାଜ।
ପୁତ୍ରସ୍ଯୋତ୍ପାଦନେ ତୀଵ୍ରାତାଦୃଶୀ ନ ଭଵେତ୍ପିତୁଃ
ପୁତ୍ର ଜନ୍ମରେ, ପିତା ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ।
ମାତୁର୍ଭଵତି ଭୂପାଲ ତଥା ନହି ଭଵେତ୍ପିତୁଃ
ରାଜା, ମାତା ପାଇଁ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ପିତା ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ଜନନୀ ଧାରିଣୀ କ୍ଲିଷ୍ଟା ଵର୍ଦ୍ଧନେ ପାଲନେ ଽଧିକା
ମାତା ଜନ୍ମ ଦେଇ, ଭୋଗି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରଶ୍ରୟ ଓ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ସ୍ନେହାଧିକ୍ଯଂ ତୁ ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ମାତରଂ ମହତୀଂ ଵିଦୁଃ
ମାତାଙ୍କର ଅତିରିକ୍ତ ସ୍ନେହ ଦେଖି, ସେମାନେ ମାତାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି।
ପୁତ୍ରସ୍ଯ ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ସତ୍ଯଵାକ୍ଯସ୍ଯ ପାଲନାତ୍
ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ସମ, ତୁମେ ତୁମ ପୁଅଙ୍କର ସତ୍ୟ କଥାକୁ ରକ୍ଷା କରିଛ, ଏହିପାଇଁ...
ମା ସତ୍ଯଲଙ୍ଘନଂ କାର୍ଷୀଃ ଶାପିତୋ ଽସି ମଯାତ୍ମନା
କେବେ ବି ସତ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନି; ମୁଁ ନିଜେ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଇଛି।
ଯସ୍ମିଂଶ୍ଚୀର୍ଣେ ରୁଜା ଦେହେ ନାଲ୍ପାପି ନୃପ ଜାଯତେ
ଯିଏ ଏହି ସତ୍ୟ ପାଳନ କରେ, ରାଜନ୍, ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଅତି ସାନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ପ୍ରାଣାନାଦାଯ ପୁତ୍ରଂ ଵା ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଵା ମହୀପତେ
ପୃଥିବୀର ଶାସକ, ଜୀବନ, ପୁଅ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେବାକୁ ପଡିଲେ ମଧ୍ୟ...
ତା ଆପଦୋ ଽପି ଭୂପାଲ ଧନ୍ଯା ଯାଃ ସତ୍ଯକାରିକାଃ
ହେ ଭୂପତି, ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଆସେ, ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟ।
କୀର୍ତିସଂସ୍ତରଣାର୍ଥାଯ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମନୁଜୈଃ ସଦା
ନିଜର ଖ୍ୟାତି ବିସ୍ତାର ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦଲଂ ପରିତାପେନ ସତ୍ଯଂ ପାଲଯ ଭୂପତେ
ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ରାଜନ୍, ସତ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଦେଵୈରୁତ୍ପାଦିତା ହ୍ଯେଷା ନିକଷା ତେ ଵିମୋହିନୀ
ଏହି ମାୟାମୟ ପରୀକ୍ଷା ପଥରକୁ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ପୁତ୍ରଵ୍ଯ ପାଦନାଦ୍ଦେଵା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ହ୍ଯଵାଙ୍ମୁଖାଃ
ପୁଅ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ ନ କରିଲେ, ଦେବତାମାନେ ତୁମଠାରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିବେ।
ଵିଷ୍ଣୋରୁଦ୍ଵହତାଂ ଭକ୍ତିଂ ଦେଵତାଃ ପରିପନ୍ଥିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ଵିରୁଦ୍ଧା ଵିବୁଧା ଭୂପ ସେଶ୍ଵରାସ୍ତଵ ଚେଷ୍ଟିତୈଃ
ରାଜନ୍, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ତୁମ ବିପକ୍ଷରେ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ଭୂପ ଦୃଢୋ ଭୂତ୍ଵା ଘାତଯସ୍ଵ ସୁତଂ ପ୍ରିଯମ୍
ତେଣୁ, ରାଜନ୍, ଦୃଢ ହେଉ ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରିୟ ପୁଅଙ୍କୁ ବଧ କର।
ମୋହିନ୍ଯାଃ କୁରୁ ଵାକ୍ଯଂ ତୁ ଆତ୍ମନଃ ସତ୍ଯପାଲନାତ୍
ନିଜ ସତ୍ୟ ପାଳନ ପାଇଁ ମୋହିନୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ତାହା ଅନୁସରଣ କର।
ତନ୍ତାସି ଲୋକେ ଶମନସ୍ଯ ଭୂପ ଯଶଃପ୍ରଣୋ ଭଵିତା ଧରାଯାମ୍
ରାଜନ୍, ଏହି ଜଗତରେ ତୁମେ ଶାନ୍ତିର ସୂତ୍ର ହେବେ ଏବଂ ତୁମ ଖ୍ୟାତି ପୃଥିବୀରେ ଅବଶ୍ୟ ରହିବ।
ସଂଧ୍ଯାଵଲୀମୁଵାଚେଦଂ ମୋହିନ୍ଯାଃ ସନ୍ନିଧୌ ନୃପ
ମୋହିନୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରାଜା ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ଘାତଯିତ୍ଵା ସୁତଂ ଲୋକେ କା ଗତିର୍ମ୍ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଲୋକରେ ମୁଁ ମୋ ପୁଅକୁ ମାରିଦେଲେ, ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ କଣ ହେବ?
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଵିନାଶାଯ ଦେଵି କାଲପ୍ରିଯା ତ୍ଵିଯମ୍
ଦେବୀ, ଏହା ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଏବଂ ସେ କାଳଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଅପ୍ରଜଂ ଚ ସୁତଂ ହତ୍ଵା କା ଗତିର୍ମେ ଭଵିଷ୍ଯାତି
ଯଦି ମୁଁ ନିଜ ପୁଅ, ଯିଏ ସନ୍ତାନହୀନ, ତାକୁ ମାରିଦେଉଛି, ତେବେ ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ କଣ ହେବ?
କୁପୁତ୍ରସ୍ଯାପି ହନନାଦ୍ଦେଵି ଦୁଃଖଂ ଭଵେତ୍ପିତୁଃ
ହେ ଦେବୀ, ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ମରିଗଲେ, ବାପାଙ୍କ ମନରେ ଦୁଃଖ ହୁଏ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପମିଦଂ ଭୁକ୍ତଂ ମଯା ତୁ ଵରଵର୍ଣିନି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ଏହି ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପକୁ ଉପଭୋଗ କରିଛି।
ଵିଷ୍ଣୋରଂଶୋ ଵରାରୋହେ ପିତୁରପ୍ଯଧିକୋ ଭଵେତ୍
ହେ ରୂପବତୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁଅ ବାପାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ।
ଯୋ ଽଯମତ୍ଯଧିକଃ ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ଇତି କ୍ଷିତୌ
ଏହି ପୁଅ, ଯିଏ ଧରାପରେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ନିଜେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଅହୋ ଦୁଃଖମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ ପୁତ୍ରାଦପ୍ଯଧିକଂ ମଯା
ହାୟ, ମୁଁ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ମିଳୁଥିବା ଦୁଃଖଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବେଶି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛି।
ମୋହିନୀଂ ମୋହସଂପ୍ରାପ୍ତାଂ ମମ ଦୁଃଖପ୍ରଦାଯିନୀମ୍
ମୁଁ ମୋହିନୀଙ୍କ ମୋହରେ ପଡ଼ିଛି, ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି।