ଗୃହାଣ ଜୀଵିତଂ ଵିପ୍ର ଦେହି ପାଦୋଦକଂ ମମ
ମୁଁ ମୋ ଜୀବନ ଦେଉଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିନ୍ତୁ ମୋତେ ତୁମ ପାଦର ଜଳ ଦେଇଦିଅ।
ତତସ୍ତୁ ଵିପ୍ରଃ ପ୍ରୋତାତ୍ମା ତଦଙ୍ଗୀକୃତ୍ଯ ଚାସନମ୍
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶାନ୍ତ ମନରେ, ଦିଆଯାଇଥିବା ଆସନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ପାଦୌ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ମୁଦାନ୍ଵିତା
ବଡ ଆଖି ଓ ଖୁସି ଭରା, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇଲେ।
ତତସ୍ତୁ ସହସା ସୁଭ୍ରୁ ଦଂପତୀ ଦିଵ୍ଯରୂପିଣୌ
ହଠାତ୍, ମନୋହର ଭୌହ ଥିବା, ସେ ଦମ୍ପତି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧରିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ ଦେଵଶଲ୍ଯଂ ଵିମୋଚ୍ଯ ସଃ
ତାପରେ କୃପାମୟ ପ୍ରଭୁ, ତାଙ୍କୁ ଶାପର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ଏଵଂ ମଯାପି ଦାତଵ୍ଯଂ ତଵ ଦେଵି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତମ୍
ଏହିପରି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେବାକୁ ଦେବୀ, ଯାହା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଛି।
ସତ୍ତଯମେଵ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଗତିଦଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ହିଁ ମୁକ୍ତିର ପଥ ଭାବରେ କଥାହୋଇଛି।
ସତ୍ଯାଚ୍ଚ୍ଚୁତଂ ମନୁଷ୍ଯଂ ହି ଶ୍ଵପାକାଦଧମଂ ଵିଦୁଃ
ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ କେବେ ବି ଅଧଃପତିତ ହୁଅନାହିଁ, ଏକ ଶ୍ୱପାକ ଭଳି ନିମ୍ନ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଚିହ୍ନାଯାଏ।
ଜଗ୍ରାହ ଭର୍ତୁଶ୍ଚରଣୌ ସୁତାମ୍ନୌ ରକ୍ତାଙ୍ଗୁଲୀ ପାଣିଯୁଗେନ ସୁଭ୍ରୂଃ
ଦୁଇ ହାତରେ, ରକ୍ତ ଅଙ୍ଗୁଳି ସହିତ, ମନୋହର ଭୌହ ଥିବା ସେ ଜଣେ ନିଜ ପତିଙ୍କର ପାଦ ଧରିଲେ।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ଦେଵୀ ଧର୍ମାଂ ଗଦଵିନାଶନମ୍
ଦେବୀ ଧର୍ମର ଦୁଃଖ ନଷ୍ଟ କରିବା ମନ୍ତ୍ର କହିଲେ।
ମୋହିନ୍ଯା ମୋହରୂପାଯା ନାନ୍ଯତ୍ସଂରୋଚତେ ଽଧୁନା
ମୋହିନୀ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହେଲେ, ଏବେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଆକର୍ଷଣ କରେନାହିଁ।
ଧର୍ମତ୍ଯାଗାଦ୍ଵରଂ ନାଥ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵିନିପାତନମ୍
ଧର୍ମ ଛାଡିବାଠାରୁ, ପୁତ୍ରର ନଷ୍ଟ ହେବା ଭଲ, ମହାରାଜ।
ପୁତ୍ରସ୍ଯୋତ୍ପାଦନେ ତୀଵ୍ରାତାଦୃଶୀ ନ ଭଵେତ୍ପିତୁଃ
ପୁତ୍ର ଜନ୍ମରେ, ପିତା ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ।
ମାତୁର୍ଭଵତି ଭୂପାଲ ତଥା ନହି ଭଵେତ୍ପିତୁଃ
ରାଜା, ମାତା ପାଇଁ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ପିତା ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ଜନନୀ ଧାରିଣୀ କ୍ଲିଷ୍ଟା ଵର୍ଦ୍ଧନେ ପାଲନେ ଽଧିକା
ମାତା ଜନ୍ମ ଦେଇ, ଭୋଗି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରଶ୍ରୟ ଓ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ସ୍ନେହାଧିକ୍ଯଂ ତୁ ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ମାତରଂ ମହତୀଂ ଵିଦୁଃ
ମାତାଙ୍କର ଅତିରିକ୍ତ ସ୍ନେହ ଦେଖି, ସେମାନେ ମାତାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି।
ପୁତ୍ରସ୍ଯ ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ସତ୍ଯଵାକ୍ଯସ୍ଯ ପାଲନାତ୍
ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ସମ, ତୁମେ ତୁମ ପୁଅଙ୍କର ସତ୍ୟ କଥାକୁ ରକ୍ଷା କରିଛ, ଏହିପାଇଁ...
ମା ସତ୍ଯଲଙ୍ଘନଂ କାର୍ଷୀଃ ଶାପିତୋ ଽସି ମଯାତ୍ମନା
କେବେ ବି ସତ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନି; ମୁଁ ନିଜେ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଇଛି।
ଯସ୍ମିଂଶ୍ଚୀର୍ଣେ ରୁଜା ଦେହେ ନାଲ୍ପାପି ନୃପ ଜାଯତେ
ଯିଏ ଏହି ସତ୍ୟ ପାଳନ କରେ, ରାଜନ୍, ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଅତି ସାନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ପ୍ରାଣାନାଦାଯ ପୁତ୍ରଂ ଵା ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଵା ମହୀପତେ
ପୃଥିବୀର ଶାସକ, ଜୀବନ, ପୁଅ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେବାକୁ ପଡିଲେ ମଧ୍ୟ...
ତା ଆପଦୋ ଽପି ଭୂପାଲ ଧନ୍ଯା ଯାଃ ସତ୍ଯକାରିକାଃ
ହେ ଭୂପତି, ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଆସେ, ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟ।
କୀର୍ତିସଂସ୍ତରଣାର୍ଥାଯ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମନୁଜୈଃ ସଦା
ନିଜର ଖ୍ୟାତି ବିସ୍ତାର ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦଲଂ ପରିତାପେନ ସତ୍ଯଂ ପାଲଯ ଭୂପତେ
ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ରାଜନ୍, ସତ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଦେଵୈରୁତ୍ପାଦିତା ହ୍ଯେଷା ନିକଷା ତେ ଵିମୋହିନୀ
ଏହି ମାୟାମୟ ପରୀକ୍ଷା ପଥରକୁ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ପୁତ୍ରଵ୍ଯ ପାଦନାଦ୍ଦେଵା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ହ୍ଯଵାଙ୍ମୁଖାଃ
ପୁଅ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ ନ କରିଲେ, ଦେବତାମାନେ ତୁମଠାରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିବେ।
ଵିଷ୍ଣୋରୁଦ୍ଵହତାଂ ଭକ୍ତିଂ ଦେଵତାଃ ପରିପନ୍ଥିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ଵିରୁଦ୍ଧା ଵିବୁଧା ଭୂପ ସେଶ୍ଵରାସ୍ତଵ ଚେଷ୍ଟିତୈଃ
ରାଜନ୍, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ତୁମ ବିପକ୍ଷରେ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ଭୂପ ଦୃଢୋ ଭୂତ୍ଵା ଘାତଯସ୍ଵ ସୁତଂ ପ୍ରିଯମ୍
ତେଣୁ, ରାଜନ୍, ଦୃଢ ହେଉ ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରିୟ ପୁଅଙ୍କୁ ବଧ କର।
ମୋହିନ୍ଯାଃ କୁରୁ ଵାକ୍ଯଂ ତୁ ଆତ୍ମନଃ ସତ୍ଯପାଲନାତ୍
ନିଜ ସତ୍ୟ ପାଳନ ପାଇଁ ମୋହିନୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ତାହା ଅନୁସରଣ କର।
ତନ୍ତାସି ଲୋକେ ଶମନସ୍ଯ ଭୂପ ଯଶଃପ୍ରଣୋ ଭଵିତା ଧରାଯାମ୍
ରାଜନ୍, ଏହି ଜଗତରେ ତୁମେ ଶାନ୍ତିର ସୂତ୍ର ହେବେ ଏବଂ ତୁମ ଖ୍ୟାତି ପୃଥିବୀରେ ଅବଶ୍ୟ ରହିବ।