ଏକଦା ଶକ୍ରମୁଖ୍ଯାସ୍ତେ ଦେଵାଃ ସମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଵାକ୍ପତିମ୍
ଏକଦା, ଶକ୍ର ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ଗୁରୁରବ୍ରଵୀତ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ଗୁରୁ କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭାଷିତଂ ତସ୍ଯ ଗୁରୋରମିତତେଜସଃ
ଅସୀମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୁରୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣିବା ପରେ,
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସ୍ତଵୈଃ
ସେମାନେ ଭାଗବତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଇ, ଷ୍ଟୁତି ଗାନ କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଭକ୍ତଵିଘ୍ନଵିନାଶାଯ ଵୈକୁଣ୍ଠାଯ ନମୋ ନମଃ
ଭକ୍ତଙ୍କର ବାଧା ଦୂର କରିଥିବା ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
କ୍ରୋଡରୂପାଯ ମତ୍ସ୍ଯାଯ ପ୍ରଲଯାବ୍ଧିନିଵାସିନେ
ଶୂକର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ମାଛ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ପ୍ରଳୟ ସମୁଦ୍ରରେ ବସିଥିବା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ରାମାଯାଖିଲନାଥାଯ ଵିଶ୍ଵେଶାଯ ଚ ସାକ୍ଷିଣେ
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ରାମଙ୍କୁ, ବିଶ୍ୱର ଶାସକ ଓ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯଜ୍ଞାଯ ଧୃତଧର୍ମାଯ ସନକାଦିସ୍ଵରୂପିଣେ
ଯଜ୍ଞ ରୂପୀ, ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସନକ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଋଷଭାଯ ଵିଶୁଦ୍ଧାଯ ହଯଶୀର୍ଷଭୃତାତ୍ମନେ
ଋଷଭ ରୂପୀ, ଶୁଦ୍ଧ ମହାପ୍ରଭୁ, ଅଶ୍ୱମୁଖ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣାଂଯ ଵାସୁଦେଵାଯ ସଂକର୍ଷଣଵପୁର୍ଧୃତେ
କୃଷ୍ଣ, ବାସୁଦେବ, ସଂକର୍ଷଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କୁମାରାଯ ଗଣେଶାଯ ନନ୍ଦିନେ ଭୃଙ୍ଗିଣେ ନମଃ
କୁମାର, ଗଣେଶ, ନନ୍ଦି ଓ ଭୃଙ୍ଗିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଜଗନ୍ନାଥାଯ ନାଥାଯ ନମୋ ରାମେଶ୍ଵରାଯ ଚ
ଜଗନ୍ନାଥ, ନାଥ ଓ ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ କମଲନାଭାଯ ନମସ୍ତେ ପଙ୍କଜାଙ୍ଘ୍ରଯେ
କମଳନାଭ, କମଳପାଦ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କମଲାପ୍ରତିପାଲାଯ କେଶଵାଯ ନମୋ ନମଃ
କମଳାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା, କେଶବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଲୋକପାଲସ୍ଵରୂପାଯ ପ୍ରଜାପତିଵପୁର୍ଧୃତେ
ଲୋକପାଳ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ପ୍ରଜାପତି ରୂପୀ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଜଯାଯ ଜଯିନେ ନେତ୍ରେ ନିଯମାଯ କ୍ରିଯାତ୍ମନେ
ଜୟୀ, ବିଜୟୀ, ନେତା, ନିୟମ ଓ କ୍ରିୟାର ଆତ୍ମା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ବୁଦ୍ଧାଯ କଲ୍କିରୂପାଯ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞାଯାକ୍ଷରାଯ ଚ
ବୁଦ୍ଧ, କଳ୍କି ରୂପୀ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଓ ଅକ୍ଷର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶଙ୍ଖିନେ ଗଦିନେ ଚୈଵ ନମଶ୍ଚକ୍ରଧରାଯ ଚ
ଶଂଖଧାରୀ, ଗଦାଧାରୀ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶରଣ୍ଯାଯ ଵରେଣ୍ଯାଯ ପରାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ଶରଣ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ପରମ ଓ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ପୂର୍ଣାଯ ପରିସେଵ୍ଯାଯ ପରାତ୍ପରତରାଯ ଚ
ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତଠାରେ ସେବିତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚରୁ ଉପର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ମୋହିନେ କ୍ଷୋଭିନେ କାମରୂପିଣେ ଽଜାଯ ସୂରିଣେ
ମନକୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା, ଉତ୍ତେଜିତ କରିବା, ଇଚ୍ଛାର ଆକାର ଧରିଥିବା, ଅଜନ୍ମା ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଣେ—
ତଦ୍ଵିଧତ୍ସ୍ଵାଖିଲାଧାର ଯଥା ହି ସୁଖିନୋ ଵଯମ୍
ତୁମେ ଯେପରି ଚାହୁଁ, ସମସ୍ତ ଆଧାର ସ୍ଥାପନ କର; ଯେପରି ଆମେ ସୁଖୀ ହେବା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ତଵନଂ ତେଷାଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଃ ପ୍ରୀତମାନସଃ
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ବୈକୁଣ୍ଠ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟ ହେଲେ।
ତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଦେଵେଶଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ସ୍ନିଗ୍ଧମାନସମ୍
ସେମାନେ ଦେବଦେବଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ମୃଦୁ ହୃଦୟ ସହିତ ଦେଖିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶକ୍ରମୁଖ୍ଯାନାଂ କାର୍ଯଂ କାର୍ଯଵିଦାଂ ଵରଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟମାନେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଶୁଣି, କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବୀଣ ସ୍ରେଷ୍ଠଜନ—
ଗତେଷୁ ଦେଵଵର୍ଗେଷୁ ସର୍ଵୋପାଯଵିଦାଂଵରଃ
ଦେବମାନେ ଚାଲିଗଲାପରେ, ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଜଣିଥିବା ସ୍ରେଷ୍ଠଜନ—
ଦ୍ଵିଜପୂଜନକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ କାର୍ଯସାଧକଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା ସମୟରେ, କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଥିବା ଜଣେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅପୂର୍ଵଂ ଭକ୍ତିଭାଵେନ ଦଦୌ ସତ୍କୃତ୍ଯ ଚାସନମ୍
ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭକ୍ତି ଭାବରେ, ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଆସନ ଦେଲେ।
ନାହଂ ସମାଦଦେ ଦେଵି ତ୍ଵଦ୍ଦତ୍ତଂ ପରମାସନମ୍
ମୁଁ ତୁମେ ଦେଇଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବିନି, ହେ ଦେବୀ।
ଯନ୍ମେ ମନୋଗତଂ କାର୍ଯଂ ତଦ୍ଵିଜ୍ଞାଯ ଚ ମାନିନି
ମୋ ମନରେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆସିଛି, ତାହା ଜାଣି, ହେ ଗର୍ବିତା—