ଜ୍ଞାତ୍ଵା ହିତଂ ତଥ୍ଯମିଦଂ ସ୍ଵଭର୍ତୁର୍ଦଦାମି ସର୍ଵଂ ଚ ଗୃହାଣ ସୁଭ୍ରୁ
ପତି ପାଇଁ ଏହି ସତ୍ୟ ଓ ଉପକାରୀ କଥା ଜାଣି, ମୁଁ ସବୁ ଦେଉଛି; ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ସୁନ୍ଦର ଭୌ
ଉଵାଚ ତତ୍ପରା ସ୍ଵୀଯେ କାର୍ଯେ ମୋହକରଣ୍ଡିକା
ତାପରେ ନିଜ କାମରେ ଲଗିଥିବା ମୋହକରଣ୍ଡିକା କହିଲା
ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ପ୍ରଦାତ୍ରୀ ଚ ଧନଜୀଵିତଯୋରପି
ପତି ପାଇଁ ଧନ ଓ ଜୀବନ ଦେଇପାରିଥିବା
ଦେହି ପୁତ୍ରଶିରୋଃ ମହ୍ଯଂ ଯଦିଷ୍ଟଂ ହୃଦଯାଧିକମ୍
ତୁମର ହୃଦୟର ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛା ଯଦି ଏହି, ତେବେ ପୁଅର ମୁଣ୍ଡ ମୋତେ ଦେଇଦିଅ
ତଦା ସ୍ଵହସ୍ତେ ସଂଗୃହ୍ଯ ଖଡ୍ଗଂ ରାଜା ପତିସ୍ତଵ
ତେବେ, ତୁମର ପତି ରାଜା ନିଜ ହାତରେ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ।
ଅଜାତଶ୍ମଶ୍ରୁକଂ ଚୈଵ କୁଣ୍ଡଲାଭ୍ଯାଂ ଵିଭୂଷିତମ୍
ସେ କଣ୍ଠାରେ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦାଢି ଏଯାଁ ଆସିନଥିଲା।
ଏତଦ୍ଵା କୁରୁତଦ୍ଭଦ୍ରେ ଯଦାନ୍ନଂ ନ ଭୁନକ୍ତି ଚ
ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି କାମଟି କର; ଯେତେବେଳେ ସେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉନାହାନ୍ତି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯା ମୋହିନ୍ଯାଃ କଟୁକାକ୍ଷରମ୍
ସେ ମହିଳାଙ୍କର ଭ୍ରମିତ ଓ କଠୋର କଥା ଶୁଣି,
ସଂଧ୍ଯାଵଲୀ ତତୋ ଧୈର୍ଯମାସ୍ଥାଯ ଵରଵାର୍ଣିନୀ
ତାପରେ ସଂଧ୍ୟାବଳୀ, ସୁନ୍ଦରୀ, ନିଜକୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦେଇ ସ୍ଥିର ହେଲେ।
ଶ୍ରୂଯନ୍ତେ ହି ପୁରାଣେଷୁ ଗାଥାଃ ସୁଭ୍ରୁ ସମୀରିତାଃ
ସୁନ୍ଦର ଭୂରୁ, ପୁରାଣରେ କହାଯାଇଥିବା ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ।
ଧନଂ ତ୍ଯଜେତ୍ତ୍ଯଜେଦ୍ଦାରାଞ୍ଜୀଵିତଂ ଚ ଗୃହଂ ତ୍ଯଜେତ୍
ଧନ, ଜନାନୀ, ଜୀବନ ଓ ଘର ଛାଡିଦେଇପାରିବେ।
ତ୍ଯଜେତ୍ତୀର୍ଥଂ ତ୍ଯଜେଦ୍ଧର୍ମଂ ତ୍ଯଜେଦତ୍ଯନ୍ତସୁପ୍ରିଯମ୍
ତୀର୍ଥ, ଧର୍ମ ଓ ଅତି ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ଛାଡିଦେଇପାରିବେ।
ତପସ୍ତ୍ଯଜେତ୍ତ୍ଯଜେଦ୍ଵିଦ୍ଯାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମୋକ୍ଷଂ ତ୍ଯଜେଚ୍ଛୁଭେ
ତପ, ଜ୍ଞାନ, ସିଦ୍ଧି ଓ ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଦେଇପାରିବେ, ଶୁଭେ।
ଇହ ସଂବନ୍ଧିନଃ ସର୍ଵେ ପୁତ୍ରଭ୍ରାତୃସୁହୃତ୍ପ୍ରିଯାଃ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ସମ୍ବନ୍ଧୀ—ପୁଅ, ଭାଇ, ମିତ୍ର ଓ ପ୍ରିୟଜନ—
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାସ୍ତୁ ପ୍ରଭାଵେଣ ସର୍ଵଂ କ୍ଷେମଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦ୍ୱାଦଶୀର ଶକ୍ତିରେ ସବୁ ଭଲ ହେଇଯିବ।
ଵିଶ୍ଵାସଂ କୁରୁ ମେ ଵାକ୍ଯେ ସୁଖିନୀ ଭଵ ଶୋଭନେ
ମୋ କଥାରେ ଭରସା କର ଓ ସୁଖୀ ହେବ, ଶୋଭନେ।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ଭଦ୍ରେ ସାଵଧାନା ଶ୍ରୁଣୁଷ୍ଵ ମେ
ଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ।
ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ଦ୍ଵିଜପୂଜନତତ୍ପରା
ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିମଗ୍ନ ଥିଲେ।
ପାଦୋଦକଂ ତସ୍ଯ ସୁଭ୍ରୁ ଭକ୍ତ୍ଯା ପିବତି ହୃଷ୍ଟଧୀଃ
ସୁନ୍ଦର ଭୂରୁ, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ହସି ମନେ ତାଙ୍କର ପାଦୋଦକ ପିଇଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୌ ରାଜ୍ଯଂ ଶାସତି ହ୍ଯୁଗ୍ରତେଜସି
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିରେ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଥିବାବେଳେ,
ଏକଦା ଶକ୍ରମୁଖ୍ଯାସ୍ତେ ଦେଵାଃ ସମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଵାକ୍ପତିମ୍
ଏକଦା, ଶକ୍ର ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ଗୁରୁରବ୍ରଵୀତ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ଗୁରୁ କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭାଷିତଂ ତସ୍ଯ ଗୁରୋରମିତତେଜସଃ
ଅସୀମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୁରୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣିବା ପରେ,
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସ୍ତଵୈଃ
ସେମାନେ ଭାଗବତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଇ, ଷ୍ଟୁତି ଗାନ କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଭକ୍ତଵିଘ୍ନଵିନାଶାଯ ଵୈକୁଣ୍ଠାଯ ନମୋ ନମଃ
ଭକ୍ତଙ୍କର ବାଧା ଦୂର କରିଥିବା ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
କ୍ରୋଡରୂପାଯ ମତ୍ସ୍ଯାଯ ପ୍ରଲଯାବ୍ଧିନିଵାସିନେ
ଶୂକର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ମାଛ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ପ୍ରଳୟ ସମୁଦ୍ରରେ ବସିଥିବା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ରାମାଯାଖିଲନାଥାଯ ଵିଶ୍ଵେଶାଯ ଚ ସାକ୍ଷିଣେ
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ରାମଙ୍କୁ, ବିଶ୍ୱର ଶାସକ ଓ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯଜ୍ଞାଯ ଧୃତଧର୍ମାଯ ସନକାଦିସ୍ଵରୂପିଣେ
ଯଜ୍ଞ ରୂପୀ, ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସନକ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଋଷଭାଯ ଵିଶୁଦ୍ଧାଯ ହଯଶୀର୍ଷଭୃତାତ୍ମନେ
ଋଷଭ ରୂପୀ, ଶୁଦ୍ଧ ମହାପ୍ରଭୁ, ଅଶ୍ୱମୁଖ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣାଂଯ ଵାସୁଦେଵାଯ ସଂକର୍ଷଣଵପୁର୍ଧୃତେ
କୃଷ୍ଣ, ବାସୁଦେବ, ସଂକର୍ଷଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।