ଯା ନ ଯଚ୍ଛତି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିଃ କାଷ୍ଠୀଲା ଜାଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିଲେ ଦେଇନାହିଁ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କାଷ୍ଠୀଳା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ
ତୁରୀଯାଂଶମିତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଦ୍ଯସ୍ତି ମଯି ତେ ଘୃଣା
ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶ ପରି ପୁଣ୍ୟ ଅଛି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଦୟା କରିଛ
ପୁଣ୍ଯଂ ଦତ୍ତଵତୀ ତସ୍ଯୈ ପାଣୌ ଵାରି ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଚ
ତାଙ୍କୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇ, ହାତରେ ଜଳ ଧରି
ତତ୍ତୁରୀଯାଂଶପୁଣ୍ଯେନ କାଷ୍ଠୀଲେଯଂ ଵିମୁଚ୍ଯତାମ୍
ସେଇ ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶ ପୁଣ୍ୟରେ, ଏହି କାଷ୍ଠୀଳା ମହିଳାକୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଉ
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ମଯା ଵିଦ୍ଯୁତ୍ସମପ୍ରଭା
ମୁଁ ଏହି କଥା କହିଲା ପରେ, ସେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଚମକିଉଠିଲା
ପତିର୍ହି ଦୈଵତଂ ଲୋକେ ଵଞ୍ଚନୀଯୋ ନ ଭାର୍ଯଯା
ଏହି ଜଗତରେ, ପତି ହେଉଛି ଦେବତା; ଭାର୍ଯ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ଠକାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ
ସା ତ୍ଵଂ ବ୍ରୂହି ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ତଵେପ୍ସିତମ୍
ତୁମେ କହ, ପତି ପାଇଁ କଣ ଚାହୁଁଛ; ମୁଁ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେବି
କିମନ୍ଯଦ୍ଦୈଵତଂ ଲୋକେ ସ୍ତ୍ରୀଣାମେକଂ ପତିଂ ଵିନା
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ଏକ ପତି ଛଡ଼ା ଜଗତରେ ଅନ୍ୟ କେଉଁ ଦେବତା ଅଛି?
କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଏକ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି
ପତିଂ ଦଦୌ ନୈଵ ଚ ଯାଚିତା ଧନଂ ତେନୈଵ ପାପେନ ବଭୂଵ କୀଟା
ସେ ପତିକୁ ଦେଇନାହିଁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟେ ମାଗିନାହିଁ; ସେଇ ପାପରେ ସେ କୀଟ ହେଇଗଲା
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ହିତଂ ତଥ୍ଯମିଦଂ ସ୍ଵଭର୍ତୁର୍ଦଦାମି ସର୍ଵଂ ଚ ଗୃହାଣ ସୁଭ୍ରୁ
ପତି ପାଇଁ ଏହି ସତ୍ୟ ଓ ଉପକାରୀ କଥା ଜାଣି, ମୁଁ ସବୁ ଦେଉଛି; ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ସୁନ୍ଦର ଭୌ
ଉଵାଚ ତତ୍ପରା ସ୍ଵୀଯେ କାର୍ଯେ ମୋହକରଣ୍ଡିକା
ତାପରେ ନିଜ କାମରେ ଲଗିଥିବା ମୋହକରଣ୍ଡିକା କହିଲା
ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ପ୍ରଦାତ୍ରୀ ଚ ଧନଜୀଵିତଯୋରପି
ପତି ପାଇଁ ଧନ ଓ ଜୀବନ ଦେଇପାରିଥିବା
ଦେହି ପୁତ୍ରଶିରୋଃ ମହ୍ଯଂ ଯଦିଷ୍ଟଂ ହୃଦଯାଧିକମ୍
ତୁମର ହୃଦୟର ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛା ଯଦି ଏହି, ତେବେ ପୁଅର ମୁଣ୍ଡ ମୋତେ ଦେଇଦିଅ
ତଦା ସ୍ଵହସ୍ତେ ସଂଗୃହ୍ଯ ଖଡ୍ଗଂ ରାଜା ପତିସ୍ତଵ
ତେବେ, ତୁମର ପତି ରାଜା ନିଜ ହାତରେ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ।
ଅଜାତଶ୍ମଶ୍ରୁକଂ ଚୈଵ କୁଣ୍ଡଲାଭ୍ଯାଂ ଵିଭୂଷିତମ୍
ସେ କଣ୍ଠାରେ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦାଢି ଏଯାଁ ଆସିନଥିଲା।
ଏତଦ୍ଵା କୁରୁତଦ୍ଭଦ୍ରେ ଯଦାନ୍ନଂ ନ ଭୁନକ୍ତି ଚ
ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି କାମଟି କର; ଯେତେବେଳେ ସେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉନାହାନ୍ତି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯା ମୋହିନ୍ଯାଃ କଟୁକାକ୍ଷରମ୍
ସେ ମହିଳାଙ୍କର ଭ୍ରମିତ ଓ କଠୋର କଥା ଶୁଣି,
ସଂଧ୍ଯାଵଲୀ ତତୋ ଧୈର୍ଯମାସ୍ଥାଯ ଵରଵାର୍ଣିନୀ
ତାପରେ ସଂଧ୍ୟାବଳୀ, ସୁନ୍ଦରୀ, ନିଜକୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦେଇ ସ୍ଥିର ହେଲେ।
ଶ୍ରୂଯନ୍ତେ ହି ପୁରାଣେଷୁ ଗାଥାଃ ସୁଭ୍ରୁ ସମୀରିତାଃ
ସୁନ୍ଦର ଭୂରୁ, ପୁରାଣରେ କହାଯାଇଥିବା ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ।
ଧନଂ ତ୍ଯଜେତ୍ତ୍ଯଜେଦ୍ଦାରାଞ୍ଜୀଵିତଂ ଚ ଗୃହଂ ତ୍ଯଜେତ୍
ଧନ, ଜନାନୀ, ଜୀବନ ଓ ଘର ଛାଡିଦେଇପାରିବେ।
ତ୍ଯଜେତ୍ତୀର୍ଥଂ ତ୍ଯଜେଦ୍ଧର୍ମଂ ତ୍ଯଜେଦତ୍ଯନ୍ତସୁପ୍ରିଯମ୍
ତୀର୍ଥ, ଧର୍ମ ଓ ଅତି ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ଛାଡିଦେଇପାରିବେ।
ତପସ୍ତ୍ଯଜେତ୍ତ୍ଯଜେଦ୍ଵିଦ୍ଯାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମୋକ୍ଷଂ ତ୍ଯଜେଚ୍ଛୁଭେ
ତପ, ଜ୍ଞାନ, ସିଦ୍ଧି ଓ ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଦେଇପାରିବେ, ଶୁଭେ।
ଇହ ସଂବନ୍ଧିନଃ ସର୍ଵେ ପୁତ୍ରଭ୍ରାତୃସୁହୃତ୍ପ୍ରିଯାଃ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ସମ୍ବନ୍ଧୀ—ପୁଅ, ଭାଇ, ମିତ୍ର ଓ ପ୍ରିୟଜନ—
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାସ୍ତୁ ପ୍ରଭାଵେଣ ସର୍ଵଂ କ୍ଷେମଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦ୍ୱାଦଶୀର ଶକ୍ତିରେ ସବୁ ଭଲ ହେଇଯିବ।
ଵିଶ୍ଵାସଂ କୁରୁ ମେ ଵାକ୍ଯେ ସୁଖିନୀ ଭଵ ଶୋଭନେ
ମୋ କଥାରେ ଭରସା କର ଓ ସୁଖୀ ହେବ, ଶୋଭନେ।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ଭଦ୍ରେ ସାଵଧାନା ଶ୍ରୁଣୁଷ୍ଵ ମେ
ଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ।
ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ଦ୍ଵିଜପୂଜନତତ୍ପରା
ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିମଗ୍ନ ଥିଲେ।
ପାଦୋଦକଂ ତସ୍ଯ ସୁଭ୍ରୁ ଭକ୍ତ୍ଯା ପିବତି ହୃଷ୍ଟଧୀଃ
ସୁନ୍ଦର ଭୂରୁ, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ହସି ମନେ ତାଙ୍କର ପାଦୋଦକ ପିଇଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୌ ରାଜ୍ଯଂ ଶାସତି ହ୍ଯୁଗ୍ରତେଜସି
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିରେ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଥିବାବେଳେ,