ଆହୂତା ସ୍ଵାମିନା ଗଚ୍ଛ ସମ୍ମାନେନ ତଦନ୍ତିକମ୍
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଡାକରେ, ସେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସହିତ ତାଙ୍କଠାରେ ଯିବାକୁ କହାଯାଇଲେ।
ସା ତୁ ଧ୍ଵାଙ୍କ୍ଷୀ ଭଵେତ୍ପୁତ୍ରି ଜନ୍ମାନି ଦଶ ପଞ୍ଚ ଚ
କିନ୍ତୁ, ମୁଁ କହୁଛି ଝିଅ, ସେ ପନ୍ଦର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଲୁ ହେଇ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଦୋଲାମାରୋପ୍ଯ ଗଚ୍ଛେତି ପ୍ରୋଚୁଃ ସ୍ନିଗ୍ଧା ମୁହୁର୍ମୁର୍ହୁଃ
ସେମାନେ ସ୍ନେହରେ ପୁନଃପୁନଃ କହିଲେ, 'ଯାଉ, ଡୋଲାରେ ବସ।'
ଜଗ୍ମୁର୍ମହୋଦଯପୁରଂ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ମେ ପତିଃ
ସେ ମହୋଦୟ ନଗରକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୋର ଭର୍ତା ବସିଛନ୍ତି।
ଆସନୀଯୈଶ୍ଚ ଭୋଜ୍ଯୈଶ୍ଚ ଧନୈର୍ଵସ୍ତ୍ରୈର୍ଯୁତଂ ତତଃ
ସେଠାରେ ଆସନ, ଖାଦ୍ୟ, ଧନ ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ପ୍ରୀତ୍ଯା ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା କୁରୁତାଂ ପ୍ରଣତିଂ ମମ ସୁନ୍ଦରି
ସ୍ନେହ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ, ମୋତେ ପ୍ରଣାମ କର, ମୋ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଭର୍ତୃଵାକ୍ଯେନ ସଂପ୍ରୀତା ସ୍ନାତ୍ଵାଭୁଜଂ ତଥାହୃତା
ଭର୍ତାଙ୍କ ଉକ୍ତିରେ ଖୁସି ହୋଇ, ସେ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ ତାଙ୍କଠାରେ ନେଇଯାଉଥିଲେ।
ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଚିରଂ ଦୋର୍ଭ୍ଯାଂ ପର୍ଯଙ୍କେ ସଂନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ଭର୍ତା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇ ହାତରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ପରିଂକରେ ବସାଇଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ କର୍ତଵ୍ଯମସ୍ଯାଶ୍ଚରଣସେଵନମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ତାଙ୍କ ପାଦ ସେବା କରିବାକୁ ଉଚିତ।
ପତ୍ଯୁର୍ଵାକ୍ଯାତ୍ତତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଗୃହୀତୌ ଚରଣୌ ମମ
ଭର୍ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ମୋ ପାଦ ଧରିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରେଷ୍ଯାନ୍ସମାହୂଯ ଭର୍ତା ମେ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ, ସେବକମାନେକୁ ଡାକି, ମୋ ଭର୍ତା ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସୁତାମୁଦ୍ଵହତୋ ରାଜ୍ଞୋ ଯଚ୍ଚ ଲବ୍ଧଂ ମଯାଖିଲମ୍
ରାଜାଙ୍କ ଝିଅକୁ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱ ଓ ଉପହାର ପାଇଛି—
ଇଯଂ ହି ସ୍ଵାମିନୀ ପ୍ରାପ୍ତା ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତସ୍ଯ କିଙ୍କରାଃ
ଏହି ଜନାନୀ ଏବେ ସ୍ୱାମିନୀ ହେଇଛନ୍ତି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ସେ ଧନର ଦାସୀ ହେଇଗଲୁ ।
ଭର୍ତା ସମର୍ପଯାମାସ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଯୁକ୍ତୋ ଽଖିଲଂ ତଦା
ପତି ଆପଣଙ୍କ ଭଲପାଇବାରେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ତାଙ୍କୁ ଭରସା କରିଦେଲେ ।
ଉଭଯୋସ୍ତତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯୋ ରାକ୍ଷସୀରାଜକନ୍ଯଯୋଃ
ସେଠାରେ, ରାକ୍ଷସ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଝିଅଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାଦ୍ଭୁତଂ ଭର୍ତୁର୍ଦେହଵିତ୍ତସମର୍ପଣମ୍
ପତି ତାଙ୍କ ଦେହ ଓ ଧନ ଦେଇବାର ଅଦ୍ଭୁତ କାମ ଦେଖି,
ଛିନ୍ନା ଗୌରିଵ ଖଙ୍ଗେନ ଗତାଃ ପ୍ରାଣା ମମାଭଵନ୍
ମୋ ପ୍ରାଣ ଗାଉ ତଳେ ତଳୱାର ଦେଇ ମାରିଦେଲେ ପରି ଚାଲିଗଲା ।
ତାମତୀତ୍ଯ ସୁଦୁଃଖାର୍ତା କାଷ୍ଠୀଲା ଚାଭଵଂ ଶୁଭେ
ସେ ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ୟମନା ଓ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲି, ଶୁଭେ ।
ଯା ଭର୍ତୁର୍ନାପଯେଦ୍ଵିତ୍ତଂ ଜୀଵିତଂ ଚ ଶୁଭାନନେ
ଓ ଶୁଭାନନେ, ଯେଉଁ ଜଣେ ପତିଙ୍କ ଧନ ଓ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କରେନାହିଁ,
ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵାନିଶଂ ରକ୍ଷେତ୍ପତ୍ଯୁର୍ଵିତ୍ତଂ ଚ ଜୀଵିତମ୍
ଏହା ଜାଣି, ପତିଙ୍କ ଧନ ଓ ଜୀବନକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ପତିର୍ମାତା ପିତା ଵିତ୍ତଂ ଜୀଵିତଂ ଚ ଗୁରୁର୍ଗତିଃ
ପତି ହେଉଛନ୍ତି ମା, ବାପା, ଧନ, ଜୀବନ, ଗୁରୁ ଓ ଆଶ୍ରୟ ।
ଵିଷ୍ଣୋଃ ପଦଂ ଵିତ୍ତଶରୀରଲୁବ୍ଧା ପ୍ରଯାତି ଯାମୀଂ ଚ କୁଯୋନିପୀଡାମ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ଧନ ଓ ଦେହ ପାଇଁ ଲୋଭ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦକୁ ପାଉନାହିଁ; ବରଂ ଯମଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଯାଇଥାଏ ।
ସନ୍ଧ୍ଯାଵଲୀ ନାମ ଭୃଶଂ ତାମୁଵାଚ ହ ସାଦରମ୍
ତାପରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀ ଅତି ସମ୍ମାନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
କଥଂ ଦୃଷ୍ଟା ମଯା ତ୍ଵଂ ଚ ଯାସ୍ଯନ୍ତୀ କୁତ୍ସିତାଂ ଗତିମ୍
ମୁଁ କିପରି ତୁମକୁ ଦେଖିଲି, ଯେଉଁ ଜଣେ ଦୁଃଖଦ ଅବସ୍ଥାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ?
ତନ୍ମେ ଵଦ ଵିଶାଲାଙ୍ଗେ ତ୍ଵାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁଃଖିତା ହ୍ଯହମ୍
ମୋତେ ଏହା କହ, ଓ ବିଶାଳାଙ୍ଗିନୀ; ତୁମକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ହେଇଛି ।
ଶରୀରଂ ତଵ ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ତଯା ମେ ଜାଯତେ ହୃଦି
ତୁମର ଦେହକୁ ଦେଖି, ମୋ ହୃଦୟରେ ଏହି ଭାବ ଉପଜିଛି ।
ତଥାପି ନୈଵ ମୁଚ୍ଯେଯଂ ସଦ୍ଯଃ କୁତ୍ସିତଯୋନିତଃ
ତଥାପି, ମୁଁ ଏହି ନିଚ୍ଚ ଜନ୍ମରୁ ସହଜରେ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବିନାହିଁ ।
ତନ୍ନିର୍ଦିଶାମି ସୁମହଦ୍ଗତିଦଂ ତ୍ଵଂ ନିଶାମଯ
ତେଣୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତି ପାଇବାର ଉପାୟ କୁହିବି; ଶୁଣ ।
ଯସ୍ମିନ୍ କ୍ରୋଶନ୍ତି ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ
ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପାପ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ ନଶ୍ଟ ହୁଏ,
ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ଚୋଷସି ସ୍ନାନଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କୃଷ୍ଣସେଵନମ୍
ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଦୁର୍ଲଭ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସେବା ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ।