ଦୂରାଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାନ୍ତିକଂ ଗତ୍ଵା ପର୍ଯଷ୍ଵଜତ ଭୂପତିଃ
ଦୂରରୁ ଦେଖି, ରାଜା ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ତତଶ୍ଚ ମାତ୍ରା ସଂଗମ୍ଯ ହୃଷ୍ଟଯା ହର୍ଷିତାନ୍ତରା
ତାପରେ ସେ ମାଆ ସହିତ ମିଶିଲେ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିଲେ।
ସୁପ୍ତାହଂ ରତ୍ନଶାଲାଯାଂ ସଖୀଭିଃ ପରିଵାରିତା
ମୁଁ ରତ୍ନମଣିର ହଳରେ, ସଖୀମାନେ ଚାରିପଟେ ଥିବାବେଳେ ଶୁଇଥିଲି।
ଚିନ୍ତଯତ୍ନୀ ଭର୍ତୃଯୋଗଂ ନିଶୀଥେ ରକ୍ଷସା ହୃତା
ମୁଁ ରାତିରେ ପତି ସଙ୍ଗ ଭାବିଥିଲି, ଏବେଳେ ଏକ ରାକ୍ଷସ ମୋତେ ଧରିନେଲା।
ନାନାରତ୍ନମଯେ ତତ୍ର ଗୁହାଯାଂ ସ୍ଥାପିତା ହ୍ଯହମ୍
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଗୁହାରେ ମୋତେ ରଖାଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ତ୍ଵିଯଂ ସୁଭ୍ରୂର୍ଯା ତିଷ୍ଠତି ସୁମଧ୍ଯମା
ଏହି ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି ଓ ସ୍ଲିମ୍ ଦେହ ଥିବା ଜଣେ ଜଣାଣୀ ତାଙ୍କର ଜୀବନସଂଗିନୀ, ଏଠି ଦଣ୍ଡାଇଛନ୍ତି।
ଅନଯା ବୁଦ୍ଧିଯୋଗେନ ଶକ୍ତ୍ଯା ଶକ୍ରସ୍ଯ ଭୂପତେ
ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ରାଜା, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିଥିଲେ।
ପୁରୈଵ ମମ ତଂ ଶୈଲଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଦେଵେନ ଭୂସୁରଃ
ବହୁଦିନ ପୂର୍ବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ମୋ ସେଇ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଵିପ୍ରେଣ ସଂଵିଦଂ କୃତ୍ଵା ଦାଂପତ୍ଯେ ନିଜକର୍ମଣା
ଏହିପରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ ବିବାହ ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି କରି, ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିଲେ।
ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ପତିଂ ଵିପ୍ରଂ ହସ୍ତିନୀରୂପଧାରିଣୀ
ଏଭଳି କରି, ହସ୍ତି ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ସେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ସମାଯାତାତ୍ର ଭୂପାଲ ମାମତ୍ତୁଂ ତଵ ମନ୍ଦିରମ୍
ହେ ରାଜା, ସେ ଏଠାକୁ ଆସି, ମୋତେ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ତୁମ ରାଜପାଳିସକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତସ୍ମାଦିମାଂ ପୂଜଯସ୍ଵ ସତ୍କୃତ୍ଯାଗ୍ରଜସଂଯୁତାମ୍
ଏହିଯୋଗୁ, ମୋତେ ଓ ମୋ ଆଗଜଣୀ ଭଉଣୀକୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କର।
ଅନେନୈକାସନଗତା ଜାତା ଭର୍ତା ସ ମେ ଭଵତ୍
ଏହିପରି ଏକ ଆସନରେ ବସି, ସେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ନାନ୍ଯ ଇତ୍ଥଂ ପୁରାଣେଷୁ ଶ୍ରୂଯତେ ହ୍ଯାଗମେଷ୍ଵପି
ଏପରି ଘଟଣା ପୁରାତନ କଥା କିମ୍ବା ଶାସ୍ତ୍ରରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ।
ଧର୍ମତ ସ୍ତେନ ମଦ୍ଭର୍ତା ଭଵେଦେଷା ମତିର୍ମମ
ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ—ମୋର ଏହି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ।
ଦେହି ଵିପ୍ରାଯ ମାଂ ତାତ ପିତମନ୍ଯଂ ଵୃଣେ ନ ଚ
ପିତାଜୀ, ମୋତେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଅ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ବାଛିନାହିଁ।
ସାଂତ୍ଵଯାମାସ ତନ୍ଵଙ୍ଗୀଂ ରାକ୍ଷସୀଂ ପ୍ରଶ୍ରଯାନତଃ
ସେ ନମ୍ରତା ସହିତ ସେଇ ସୁକୁମାର ଦାନବୀକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
ଯଦର୍ଥଂ ନିହତଃ କାନ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵତରଃ ସତି
ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ,
ଇମମିଚ୍ଛତି ଭର୍ତାରଂ ଯୋ ଽଯଂ ଭର୍ତା କୃତସ୍ତ୍ଵଯା
ସେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଏବେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ କରିଛ।
ଅନୁମୋଦଯ ସାହାଯ୍ଯେ ସୁତାଂ ମମ ସୁଲୋଚନେ ପ୍ରତିପନ୍ନେ ତୁ ଵଚସି ରାଜ୍ଞା ତୁଷ୍ଟା ତୁ ରାକ୍ଷସୀ
ହେ ସୁନ୍ଦର ନୟନବତୀ, ମୋ ଝିଅଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅ; ରାଜାଙ୍କ କଥା ମାନିବା ପରେ, ସେଇ ଦାନବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ସାପତ୍ନଭାଵଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସୁତାଂ ମେ ପରିପାଲଯ
ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ଛାଡ଼ି, ମୋ ଝିଅଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ପୁରସ୍ଯ ଵିଷଯସ୍ଯାପି ସ୍ଵାମିନୀ ତ୍ଵଂ ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମେ ଏହି ସହର ଓ ଦେଶର ମାଲିକା—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ନିଶାଚରୀ
ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ନାରୀ
ଉଵାଚ ଚ ଧରାପାଲଂ ପ୍ରଦାନାଯ କୃତୋଦ୍ଯମମ୍
ମାଟିର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ କଥା କହିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯା ଭାର୍ଯେଯଂ ଭଵତ୍ଵସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନଃ
ଏହିଯୋଗୁ, ଏହି ଜଣେ ମହିଳା ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ତ୍ରୀ ହେଉ।
ସର୍ଵୈଶ୍ଚ ନାଗରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଫାଲ୍ଗୁନେ ଧଵଲେ ଦଲେ
ସମସ୍ତ ନାଗରିକଙ୍କ ସହିତ, ଫାଲଗୁନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ,
ନଟନର୍ତକଯୁକ୍ତେନ ଗୀତଵାଦ୍ଯେନ ଭୂରିଣା
ଅଭିନୟ କଳାକାର ଓ ନୃତ୍ୟକାରଙ୍କ ସହିତ, ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତର ଅଧିକ ରସରେ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରକୁର୍ଵତେ ତୁଭ୍ଯଂ ସଦା କ୍ଷେମକରୀ ହ୍ଯହମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ମୁଁ ସଦା ତୁମର ଭଲରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ; ମୁଁ ସଦା ତୁମର ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯାଃ ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ନୃପତିସ୍ତଦା
ସେ ନାରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ସମୟରେ ରାଜା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ରାଜକନ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହ୍ଯୋକ୍ତଵିଧିନା ଶୁଭାମ୍
ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିୟମିତ ରୀତିରେ ଶୁଭ ରାଜକନ୍ୟାକୁ ଗୃହଣ କଲେ।