ତତ୍ଫଲଂ ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ସର୍ଂଵଜ୍ଞ କିଯତ୍କାଲଂ କୃତଂ ସ୍ଵଯମ୍
ହେ ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା, ତୁମେ ନିଜେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଭୋଗ କର।
ନାଭୁକ୍ତଂ କ୍ଷୀଯତେ କର୍ମ ହ୍ଯପି ଜନ୍ମଶତୈଃ ପ୍ରିଯ
ପ୍ରିୟ, କର୍ମ ଭୋଗ ଛାଡ଼ି କେବେ ନଶ୍ୱନ ହୁଏନାହିଁ, ଶତ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରାଣା ଵିକଲତାଂ ଯାନ୍ତି ମମ ତ୍ଵଦ୍ଦୁଃଖଦର୍ଶନାତ୍
ତୁମ ଦୁଃଖ ଦେଖି ମୋର ପ୍ରାଣ ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି।
ନ ତାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଯାଃ ସମାନୀତି ମତିର୍ମମ
ମୋ ମତରେ, ଏଗୁଡ଼ିକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପ ସମାନ ନୁହେଁ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଭିଭୂତସ୍ତୁ କ୍ଷଣଂ ସ୍ଥାତୁଂ ନ ଚ କ୍ଷମଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ସେ କ୍ଷଣମାତ୍ର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଲେଲିହାନା ସୁରେଶାନ ଗ୍ରହୀତୁଂ ତ୍ଵାନୁଧାଵତି
ଦେବତାମାନେ ଜିଭ ଚାଟି ତୁମକୁ ଧରିବାକୁ ଧାଉଛନ୍ତି।
ଅଟନୀଯଂ ହିତାର୍ଥାଯ ପାପନାଶାଭିକାମ୍ଯଯା
ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ, ପାପ ନଶ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଏଠୁ ସେଠା ଘୁରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲଯନ୍କରଂ ଵାମଂ ଭିକ୍ଷାଂ ଗୃହ୍ଣନ୍କପାଲକେ
ବାମ ହାତ ଧୋଇ, ସେ ଭିକ୍ଷାକୁ ଏକ ଭାଣ୍ଡରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ଵିପ୍ର ସ୍ଥାଣୁଃ ସର୍ଵଗତୋ ଽଭଵତ୍
ଏଭଳି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଋଷି ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି ହେଲେ।
ଵର୍ଷତ୍ରଯଂ ଭ୍ରମିତ୍ଵା ତୁ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବଦରିକାଶ୍ରମମ୍
ତିନି ବର୍ଷ ଘୁରିବା ପରେ, ସେ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦ୍ଵାରସ୍ଥୋ ଦେହି ଭିକ୍ଷାଂ ମେ ଵିଷ୍ଣୋ ଇତ୍ଯଵଦନ୍ମୁହୁଃ
ଦ୍ୱାରରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ସେ ବାରମ୍ବାର କହିଲେ, 'ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋତେ ଭିକ୍ଷା ଦିଅ।'
ଗୃହାଣ ଭିକ୍ଷାମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଦଦୌ ଦକ୍ଷିଣଂ କରମ୍
'ଭିକ୍ଷା ନିଅ' ବୋଲି କହି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ।
ପ୍ରାହରଦ୍ଦକ୍ଷିଣଂ ପାଣିଂ ତ୍ରିଶୂଲେନ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ତାହାପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତିନି ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦକ୍ଷିଣ ହାତକୁ ଘାତ କଲେ।
ପ୍ରସ୍ଥଦ୍ଵାଦଶହସ୍ତାଶ୍ଚ ନିର୍ଗତାଶ୍ଚିତ୍ରଵର୍ଣିକାଃ
ବାରଟି ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଧାରା ସେଠାରୁ ବହିଗଲା।
ଦ୍ଵିତୀଯା ତନ୍ମୁଖେ ପ୍ରାପ୍ତା ପଯସ୍ଯାଥ ତୃତୀଯକା
ଦ୍ୱିତୀୟ ଧାରା ତାଙ୍କର ମୁଁହରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ତୃତୀୟ ଧାରା ଦୁଧର ଥିଲା।
ତା ଧାରାସ୍ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ସଂସେଵ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଧରଃ
ସେହି ଧାରାଗୁଡ଼ିକୁ ତିନି ବର୍ଷ ଧରି, ହରା ନିୟମରେ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ହରଃ ସ୍ଥାଣୁର୍ଭୂତସ୍ତତ୍ର ପପାତ ଚ
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ହରା ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ହେଲେ ଏବଂ ସେଠି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଵର୍ଷତ୍ରଯେ ଗତେ ତତ୍ର କ୍ଷତାର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗୋ ଵିନିଃସୃତଃ
ସେଠି ତିନି ବର୍ଷ କଟିଲାପରେ, ତାଙ୍କର ଅର୍ଧ ଶରୀର ଘାୟଳ ଅବସ୍ଥାରେ ବାହାରିଲା।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଜଗନ୍ନାଥୋ ଵରଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ତୁ ସଃ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଦେଲେ।
ତତୋ ହରିଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପରୀତ୍ଯ ବହୁଧା ତଥା
ତାପରେ, ହରିଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଏବଂ ବହୁପ୍ରକାର ଗୁଣଗାନ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ।
ଅଵିମୁକ୍ତସ୍ଯ ସୀମାଯାଂ ପ୍ରାଵିଶଦ୍ଵୀକ୍ଷ୍ତଯ ଧୂର୍ଜଟିଃ
ଧୂର୍ଜଟି ଚାରିପାଖ ଦେଖି, ଅବିମୁକ୍ତ ଦେଶର ସୀମାଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ମାଧଵଂ ଵନ୍ଦ୍ଯମୀଶ୍ଵରମ୍
ମନ ଲଗାଇ, ସେ ମାଧବଙ୍କୁ, ପୂଜ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଷ୍ଟୁତି କଲେ।
ମଧୁମଥନ ନୃସିଂହ ପୀତଵାସୋ ଗରୁଡାଧିଷ୍ଠିତ ମାଧଵାଦିଦେଵ
ହେ ମଧୁ ନାଶକ, ହେ ନୃସିଂହ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଗରୁଡ଼ାରେ ବସିଥିବା, ମାଧବ, ଆଦିଦେବ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସୁରଵରକରୁଣାର୍ଣଵାର୍ତିନାଶିନ୍ନଲିନାକ୍ଷାଧିପତେ ଵିଭୋ ପରେଶ
ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କରୁଣାର ସାଗର, ଦୁଃଖ ନାଶକ, କମଳନୟନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପରମ ଈଶ୍ୱର, ତୁମକୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କୁହେ।
କଲିକଲୁଷହରାଙ୍ଘ୍ରିପଦ୍ମଯୁଗ୍ମ ଗୃଣଦାତ୍ମପ୍ରଦ କୂର୍ମ କଶ୍ଯପୋତ୍ଥ
କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କୂର୍ମ, ତୁମର ଦୁଇଟି ପଦପଦ୍ମ କଳିଯୁଗର ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଆତ୍ମା ଦାନ କରନ୍ତି।
ଭଵଭଯହର ଭକ୍ତଵଶ୍ଯ ଗୋପ ପ୍ରଣତ୍ତୋଦ୍ଧାରକ ପୁଣ୍ଯକୀର୍ତିନାମ୍
ସଂସାରର ଭୟକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ପୂରଣ କରୁଥିବା, ଗୋପମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ଯେମାନେ ଶରଣାଗତ ହୁଅନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିବା, ଯାହାଙ୍କର ନାମ ପୁଣ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
କମଲକର କୁଶେଶଯା ଧିଵାସ ପ୍ରିଯକାମୋନ୍ମଥନ ତ୍ର୍ଯଧୀଶଵନ୍ଦ୍ଯ
ପଦ୍ମର ଉତ୍ସ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବାସ କରୁଥିବା, ପ୍ରିୟଙ୍କ ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷା ଉଦ୍ଭବ କରାଉଥିବା, ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ହଲଧର ଦୁରିତାପହ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତ୍ରିଗୁଣଵ୍ଯାପ୍ତ ଜଗତ୍ତ୍ରିକାଲଦକ୍ଷ
ହଳଧର, ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ମୁଁ ଯାହାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ତିନି ଗୁଣରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ତିନି କାଳରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ।
ରଵିଶଶିନଯନ ପ୍ରଗଲ୍ଭଚେଷ୍ଟ ପ୍ରଧୁତଧ୍ଵାନ୍ତ ନଵାଂବୁଦାଭ ମେଶ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ନୟନ, ଦୃଢ଼ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ହେ ମେଷ।
ଅଘବକଵୃଷକେଶିପୂତନାନ୍ତ ତ୍ରିଶିରୋଵାଲିଦଶାସ୍ଯଭେଦକାରିନ୍
ଅଘାସୁର, ବକାସୁର, ବୃଷାସୁର, କେଶୀ, ପୂତନାଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଥିବା, ତିନି ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦଶ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିଲେ।