ମଦ୍ଵାକ୍ଯେ ଭଵତା ସ୍ଥେଯଂ ସର୍ଵକୃତ୍ଯେଷୁ ମାନଦ
ହେ ମାନଦାତା, ସମସ୍ତ କାମରେ ମୋ କଥା ଅନୁସାରେ ଚାଲିବାକୁ ହେବ।
ପ୍ରତିପେଦେ ଵଚଃ ସର୍ଵଂ ଯତ୍କୃତଂ ହି ତଯା ତଦା
ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ସେବେଳେ ଯାହା କହାଯାଇଥିଲା, ଠିକ୍ ସେହିପରି କଲେ।
କରେଣୁରୂପିଣୀ ଭୂତ୍ଵା ପୃଷ୍ଠେ କୃତ୍ଵା ପତିଂ ମମ
ହାତୀଣୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ମୋ ପତିଙ୍କୁ ପିଠରେ ବସାଇଲେ।
ଯଯାଵାକାଶମାର୍ଗେଣ କାଶୀମଭି ମୁଲୋଚନେ
ଆକାଶପଥ ଦ୍ୱାରା ସେ କାଶୀକୁ ଯାଇଲେ, ହେ ବିଶାଳନୟନୀ।
ତ୍ରିଭିର୍ମୁହୂର୍ତୈଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତା କାଶୀଂ ଵିଶ୍ଵେଶମନ୍ଦିରମ୍
ତିନି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସେ କାଶୀରେ, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ଇଯଂ ପାପତରୋଃ କାନ୍ତ କୁଠାରା ପରିକୀର୍ତିତା
ହେ ପ୍ରିୟ, ଏହିଠିକୁ ପାପ ଗଛର କୁଠାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କର୍ମବୀଜୋପଶମନୀ ସର୍ଵେଷାଂ ଗତିଦାଯିକା
ଏହା କର୍ମର ବୀଜକୁ ନଶ୍ଟ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ନାଵୈଷ୍ଣଵେ ସ୍ଥଲେ ମୁକ୍ତିଃ ସର୍ଵସ୍ଯ ତୁ କଦାଚନ
ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, ସେଠାରେ କେବେ ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ।
ମୁକ୍ତିଦା ସର୍ଵଜନ୍ତୂନାଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ
ଏହିଅଟି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରିଦିଏ।
ସର୍ଵଲୋକୈକକର୍ତାରଂ ଭ୍ରାଜମାନଂ ସ୍ଵତେଜସା
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିବା ତାଙ୍କୁ
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ୍ଥିତୋ ହ୍ଯଗ୍ରେ ଵେଦପାଠଂ ନିଶାମଯନ୍
ନମସ୍କାର କରି ସେ ଆଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ବେଦ ପାଠ ଶୁଣୁଥିଲେ।
ଉଦ୍ଗିରନ୍ତଂ ଜଗନ୍ନାଥଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରୀତୋ ଽଭଵତ୍ତଦା
ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଦେଖି ସେ ବେଳେ ସେ ଖୁସି ହେଲେ।
ପ୍ରଗଲ୍ଭଂ ତମୁପାଲକ୍ଷ୍ଯ କ୍ଷଣାଜ୍ଜାତଃ ସମତ୍ସରଃ
ତାଙ୍କର ସାହସ ଦେଖି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଇର୍ଷ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଚକର୍ତ ତନ୍ନଖାଗ୍ରେଣ ଖସ୍ଥଂ ଵକ୍ତ୍ରଂ ତ୍ରିଲୋଚନଃ
ତିନି ଆଖି ଥିବା ମହାଦେବ ନିଜ ନଖର ଟିପ୍ପରେ ଆକାଶରେ ଥିବା ସେ ମୁହଁଟି କାଟିଦେଲେ।
ଵାମେ ନିର୍ଧୂତମାନିଶଂ ନ ନିଵୃତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ସେ ମୁହଁଟି ଅବିରତ ହେଲେଇ ହେଉଥିଲା, କେବେ ବନ୍ଦ ହେଉନଥିଲା, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
ରୁଦ୍ରୋ ଽପି ଲଜ୍ଜିତୋ ଭୂତ୍ଵା ନିର୍ଜ୍ଜଗାମ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ରୁଦ୍ର ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ।
ନ ଶଶାକ ପରିତ୍ଯକ୍ତୁଂ ତଦଦ୍ଭୁତମଭୂନ୍ମହତ୍
ସେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ; ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଗଲା।
ତେନ ସଂସ୍ମୃତମାତ୍ରସ୍ତୁ ଶୀଘ୍ରମାଵିରଭୂଚ୍ଚ ସଃ
ତାଙ୍କ ମନେ ପଡ଼ିବା ସହିତ ଏହା ତୁରନ୍ତ ପୁନି ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ନନାମ ଶିରସା ନମ୍ରୋ ନିଷ୍ପ୍ରଭୋ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ
ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ନମ୍ର ହୋଇ ଏବଂ ତେଜହୀନ ହୋଇ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯା ବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ତତ୍ତୋଷପରିକାରକମ୍
ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି ସେ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇବା ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ଫଲଂ ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ସର୍ଂଵଜ୍ଞ କିଯତ୍କାଲଂ କୃତଂ ସ୍ଵଯମ୍
ହେ ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା, ତୁମେ ନିଜେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଭୋଗ କର।
ନାଭୁକ୍ତଂ କ୍ଷୀଯତେ କର୍ମ ହ୍ଯପି ଜନ୍ମଶତୈଃ ପ୍ରିଯ
ପ୍ରିୟ, କର୍ମ ଭୋଗ ଛାଡ଼ି କେବେ ନଶ୍ୱନ ହୁଏନାହିଁ, ଶତ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରାଣା ଵିକଲତାଂ ଯାନ୍ତି ମମ ତ୍ଵଦ୍ଦୁଃଖଦର୍ଶନାତ୍
ତୁମ ଦୁଃଖ ଦେଖି ମୋର ପ୍ରାଣ ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି।
ନ ତାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଯାଃ ସମାନୀତି ମତିର୍ମମ
ମୋ ମତରେ, ଏଗୁଡ଼ିକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପ ସମାନ ନୁହେଁ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଭିଭୂତସ୍ତୁ କ୍ଷଣଂ ସ୍ଥାତୁଂ ନ ଚ କ୍ଷମଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ସେ କ୍ଷଣମାତ୍ର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଲେଲିହାନା ସୁରେଶାନ ଗ୍ରହୀତୁଂ ତ୍ଵାନୁଧାଵତି
ଦେବତାମାନେ ଜିଭ ଚାଟି ତୁମକୁ ଧରିବାକୁ ଧାଉଛନ୍ତି।
ଅଟନୀଯଂ ହିତାର୍ଥାଯ ପାପନାଶାଭିକାମ୍ଯଯା
ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ, ପାପ ନଶ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଏଠୁ ସେଠା ଘୁରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲଯନ୍କରଂ ଵାମଂ ଭିକ୍ଷାଂ ଗୃହ୍ଣନ୍କପାଲକେ
ବାମ ହାତ ଧୋଇ, ସେ ଭିକ୍ଷାକୁ ଏକ ଭାଣ୍ଡରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ଵିପ୍ର ସ୍ଥାଣୁଃ ସର୍ଵଗତୋ ଽଭଵତ୍
ଏଭଳି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଋଷି ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି ହେଲେ।
ଵର୍ଷତ୍ରଯଂ ଭ୍ରମିତ୍ଵା ତୁ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବଦରିକାଶ୍ରମମ୍
ତିନି ବର୍ଷ ଘୁରିବା ପରେ, ସେ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।