ମୁଗ୍ଧଯା ତଵ ରୂପେଣ ପ୍ରେଷିତୋ ଯମସାଦନମ୍
ତୁମର ରୂପରେ ମୁଁ ମନ୍ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ଯମର ଗୃହକୁ ପଠାଯାଇଥିଲି।
ଭଜସ୍ଵ ମାଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷ ଭକ୍ତାଂ ଵୈ କାମରୂପିଣୀମ୍
ବିଶାଳ ନୟନ ଥିବା, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର; ମୁଁ ଏକ ଭକ୍ତା, ଯିଏ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରେ।
ରାକ୍ଷସ୍ଯାଃ କାମତପ୍ତାଯାଃ କୁମାର୍ଯାଃ ସନ୍ନିଧୌ ଶୁଭେ
କାମାଗ୍ନିରେ ଜଳୁଥିବା ରାକ୍ଷସୀ ଓ କୁମାରୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ହେ ଶୁଭେ।
ସୁଭଗେ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ତଵ୍ଯା ନ ଯୋଷିତଃ
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି ଯେ, ନାରୀମାନେ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ମତ୍ତୋ ରୂପାଧିକଂ ମତ୍ଵା ପରଂ ପୁରୁଷଲଂପଟା
ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ରୂପବାନ ଅଛି ବୋଲି ଭାବି, ନାରୀମାନେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଆକୁଳ ହୁଅନ୍ତି।
ସୋ ଽହଂ ଵିଶ୍ଵାସଭାଵେନ ଵିଶ୍ଵସ୍ତସ୍ତେ ଵରାନନେ
ତେଣୁ ମୁଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ତୁମେ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ରଖିଥିଲି।
ଵ୍ଯାପାଦଯ ଯଥେଚ୍ଛଂ ଵା ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନୋ ଽସ୍ମି ଭାମିନି
ମୋତେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା, ସେପରି କର; ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ସରଣ ନେଇଛି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଆତ୍ମା ତେ ସର୍ଵଥା ଦେଯଃ ପ୍ରତୀକାରସ୍ଯ ହେତଵେ
ପ୍ରତିଦାନ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୁମ ଆତ୍ମାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଽହଂ ନୋତ୍ତରଂ ଵଚ୍ମି ପରଂ କିଞ୍ଚିତ୍ସୁଲୋଚନେ
ତେଣୁ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନୟନବତୀ, ଏଠାରେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି କହିବି ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ତହିଂସନଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସମଂ ଭଵେତ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଭରସା କରିଥିବାକୁ ଦୁଃଖ ଦିଏ, ସେ ଦୁଷ୍କର୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ।
ପତିଂ ତଥାପି ଗର୍ହେଯଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ତଂ ଘାତଯେ କଥମ୍
ତଥାପି, ମୋତେ ଭରସା କରୁଥିବା ପତିଙ୍କୁ କିପରି ମୁଁ ନିନ୍ଦା କରିବି କିମ୍ବା ହତ୍ୟା କରିବି?
କେଚିନ୍ମନୁଷ୍ଯାଃ ପଟଵୋ ଧର୍ମସୂକ୍ଷ୍ମତ୍ଵଚିନ୍ତନେ
କେତେକ ଲୋକ ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମତା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଶ୍ରୂଯତେ ଚ ପୁରାଣେଷୁ କିଞ୍ଚିଦତ୍ର ନିଗଦ୍ଯତେ
ପୁରାଣରେ ଏହି ବିଷୟ ଶୁଣାଯାଏ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ କିଛି କୁହାଯାଉଛି।
ଦଶାଵତାରଗ୍ରହଣେ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ତମନେକଧା
ଦଶ ଅବତାର ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ଵିଲାପଂ କୁରୁତେ ନାଗପାଶବନ୍ଧାଦିକର୍ମସୁ
ନାଗପାଶ ବନ୍ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ବିଳାପ କରନ୍ତି।
ହା କଷ୍ଟମିତ୍ଯସ୍ରଦୃଗାଦିଚେଷ୍ଟଃ ପାର୍ଥୋଗ୍ରସନାଦିକଭୃତ୍ଯକୃତ୍ଯଃ
ହା, କେତେ ଦୁଃଖ! ଏଭଳି ଅଶ୍ରୁଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ, ସେ ଭୟାନକ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଭଳି ଦାସର କାମ କରନ୍ତି।
କନ୍ଯାତ୍ଵଵିଧ୍ଵସକଵୀର୍ଯଜନ୍ମା କାନୀନସଂଜ୍ଞୋ ଽନୁଜଦାରଗାମୀ
ଯିଏ କନ୍ୟାତ୍ୱ ନାଶ କରିଥିବା ବୀର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, କାନୀନ ନାମରେ ପରସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦିଧିଷୂ ତନଯଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵସୁଃ ସ୍ତ୍ରୀଵାଦମୃତ୍ଯୁଭାକ୍
ଅଧିକ ଜ୍ଞାନ ଆଶା କରି, ପୁଅ ସକ୍ଷାତ୍ ବସୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବର ଅଭିଯୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଲେ।
ତେଷାଂ ସଂକୀର୍ତନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରଂ ପାପନାଶନମ୍
ତାଙ୍କର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପୁଣ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଯଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ସ୍ମରନ୍ତ୍ଯଦ୍ଧା ଯୋଗମୂର୍ତିଃ ସନାତନଃ
ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ନିତ୍ୟ ଯୋଗମୂର୍ତ୍ତି।
ଶ୍ରୀନୃସିଂହୋ ଽସୁରଧ୍ଵଂସୀ ଦେଵଦେଵାଧିଦୈଵତମ୍
ଶ୍ରୀ ନୃସିଂହ, ଯିଏ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି, ସେ ଦେବମାନେଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା।
ସଂସାରଵାସନାଧ୍ଵଂସୀ ସ୍ଵର୍ଣାକ୍ଷଭଵନସ୍ଥିତିଃ
ସେ ସଂସାର ଆସକ୍ତିକୁ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ ଥିବା ନିବାସରେ ବସନ୍ତି।
ଈଶ୍ଵରଃ କ୍ଷତ୍ରସଂହାରଭ୍ରୂଣହତ୍ଯାଦିକର୍ମକୃତ୍
ଈଶ୍ୱର ଯୋଦ୍ଧାମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରିବା ଓ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁ ହତ୍ୟା ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଲୋକଗ୍ଲାନିକରୋ ଜାତଃ କୁର୍ଵନ୍ଧର୍ମାନୁରୋଧତଃ
ସେ ଲୋକର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବେ, ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ନାରାଯଣପରୋ ନାରୋ ନରୋ ନରହିତୋ ଽମରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଭଜନ୍ତି, ସେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ନୁହେଁ; ସେ ଲୋକଙ୍କର ଉପକାରୀ ଏବଂ ଅମର ହୁଅନ୍ତି।
ଵେଦବାହ୍ଯାର୍ଥସଂଯୁକ୍ତଶାସ୍ତ୍ରୀ ଵେଦୋପକାର କୃତ୍
ଯିଏ ବେଦ ବାହାର ଅର୍ଥ ଥିବା ଶାସ୍ତ୍ର ପଢ଼ନ୍ତି ଏବଂ ବେଦର ଉପକାର ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି,
ଯେନ ଲୋକୋପକାରାର୍ଥଂ ଵାସିଷ୍ଠଂ ଶାସ୍ତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଯିଏ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ବାସିଷ୍ଠ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କରିଥିଲେ,
ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ରାମଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗୁରୁଃ ସର୍ଵେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁରଙ୍କ ଗୁରୁ ଥିଲେ,
ଯୋ ଦମିତ୍ଵା ଵିଭୁର୍ଵିନ୍ଧ୍ଯଂ ଵାତାପିଂ ସାଗରଂ ସ୍ଥିତଃ
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ବିନ୍ଧ୍ୟ, ବାତାପି ଏବଂ ସାଗରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ,
ଯୋ ଵିଧିଃ କର୍ମସାକ୍ଷ୍ଯାଦିଵନ୍ଦ୍ଯୋ ମାନ୍ଯଃ ପିତାମହଃ
ଯିଏ ନିୟମ, କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ, ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ମାନ୍ୟ, ଏବଂ ପିତାମହ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି,