ପାତଯିତ୍ଵା ସ୍ଵଭର୍ତାରଂ ଵିପ୍ରହସ୍ତେନ ରାକ୍ଷସୀ
ସେ ରାକ୍ଷସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହାତରେ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଭୂମିକୁ ଫେଲାଇଦେଲେ।
ଅଥୋଵାଚ ଦ୍ଵିଜଂ ହୃଷ୍ଟା ରାକ୍ଷସୀ ଶୁଭଲୋଚନମ୍
ତାପରେ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଖୁସି ରାକ୍ଷସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାନ୍ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯେ ଦିଵ୍ଯା ଯେ ଚ ମାନୁଷାଃ
ମୋ ସହିତ ଦେବତା ଓ ମାନବ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କର।
ତତଃ ସାଦାଯ ମେ କାନ୍ତଂ ସ୍ଵାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଗୁହାଂ ମୁଦା
ତାପରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମୋର ପ୍ରିୟଜନକୁ ନିଜ ଗୁହାକୁ ନେଇଗଲେ।
କୁଚାଭ୍ଯାମୁନ୍ନତାଭ୍ଯାଂ ସା ମଦ୍ଭର୍ତାରମପୀଡଯତ୍
ସେ ଉନ୍ନତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଚାପିଦେଲେ।
ଇଯଂ ତେନାସିତାପାଙ୍ଗୀ ବିମ୍ବୋଷ୍ଠୀ କାଞ୍ଚନପ୍ରଭା
କଳା ଚକ୍ଷୁ, ଲାଲ ଠୋଠ ଓ ସୁନା ଆଭା ଥିବା ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ଯସ୍ଯାଃ ସୀମାଂ ନ ଲଙ୍ଘନ୍ତି ପାତକାନି ହ୍ଯଶେଷତଃ
ଯାହାର ସୀମାକୁ କୌଣସି ପାପ ଚାଲିପାରେ ନାହିଁ।
ଯା ଗୃହଂ ତ୍ରିପୁରାରେଶ୍ଚ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯୂତିସଂସ୍ଥିତା
ଯିଏ ତ୍ରିପୁରାରୀଙ୍କ ଘରେ, ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଦୂରରେ ବସିଛନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵମସ୍ଯା ଗୃହଂ ପିତ୍ର୍ଯଂ ପୁନର୍ନଯ ସୁଲୋଚନାମ୍
ତୁମେ ଏହି ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଜଣେ ଜଣାନୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ଘରକୁ ଫେରାଇଦିଅ।
ମଯା ସହ ସମସ୍ତାନି ଵିକ୍ରୀଣୀହି ନିଜେଚ୍ଛଯା
ମୋ ସହିତ ତୁମ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ସବୁକିଛି ବିକ୍ରୟ କର।
ମୁଗ୍ଧଯା ତଵ ରୂପେଣ ପ୍ରେଷିତୋ ଯମସାଦନମ୍
ତୁମର ରୂପରେ ମୁଁ ମନ୍ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ଯମର ଗୃହକୁ ପଠାଯାଇଥିଲି।
ଭଜସ୍ଵ ମାଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷ ଭକ୍ତାଂ ଵୈ କାମରୂପିଣୀମ୍
ବିଶାଳ ନୟନ ଥିବା, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର; ମୁଁ ଏକ ଭକ୍ତା, ଯିଏ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରେ।
ରାକ୍ଷସ୍ଯାଃ କାମତପ୍ତାଯାଃ କୁମାର୍ଯାଃ ସନ୍ନିଧୌ ଶୁଭେ
କାମାଗ୍ନିରେ ଜଳୁଥିବା ରାକ୍ଷସୀ ଓ କୁମାରୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ହେ ଶୁଭେ।
ସୁଭଗେ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ତଵ୍ଯା ନ ଯୋଷିତଃ
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି ଯେ, ନାରୀମାନେ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ମତ୍ତୋ ରୂପାଧିକଂ ମତ୍ଵା ପରଂ ପୁରୁଷଲଂପଟା
ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ରୂପବାନ ଅଛି ବୋଲି ଭାବି, ନାରୀମାନେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଆକୁଳ ହୁଅନ୍ତି।
ସୋ ଽହଂ ଵିଶ୍ଵାସଭାଵେନ ଵିଶ୍ଵସ୍ତସ୍ତେ ଵରାନନେ
ତେଣୁ ମୁଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ତୁମେ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ରଖିଥିଲି।
ଵ୍ଯାପାଦଯ ଯଥେଚ୍ଛଂ ଵା ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନୋ ଽସ୍ମି ଭାମିନି
ମୋତେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା, ସେପରି କର; ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ସରଣ ନେଇଛି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଆତ୍ମା ତେ ସର୍ଵଥା ଦେଯଃ ପ୍ରତୀକାରସ୍ଯ ହେତଵେ
ପ୍ରତିଦାନ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୁମ ଆତ୍ମାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଽହଂ ନୋତ୍ତରଂ ଵଚ୍ମି ପରଂ କିଞ୍ଚିତ୍ସୁଲୋଚନେ
ତେଣୁ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନୟନବତୀ, ଏଠାରେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି କହିବି ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ତହିଂସନଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସମଂ ଭଵେତ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଭରସା କରିଥିବାକୁ ଦୁଃଖ ଦିଏ, ସେ ଦୁଷ୍କର୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ।
ପତିଂ ତଥାପି ଗର୍ହେଯଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ତଂ ଘାତଯେ କଥମ୍
ତଥାପି, ମୋତେ ଭରସା କରୁଥିବା ପତିଙ୍କୁ କିପରି ମୁଁ ନିନ୍ଦା କରିବି କିମ୍ବା ହତ୍ୟା କରିବି?
କେଚିନ୍ମନୁଷ୍ଯାଃ ପଟଵୋ ଧର୍ମସୂକ୍ଷ୍ମତ୍ଵଚିନ୍ତନେ
କେତେକ ଲୋକ ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମତା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଶ୍ରୂଯତେ ଚ ପୁରାଣେଷୁ କିଞ୍ଚିଦତ୍ର ନିଗଦ୍ଯତେ
ପୁରାଣରେ ଏହି ବିଷୟ ଶୁଣାଯାଏ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ କିଛି କୁହାଯାଉଛି।
ଦଶାଵତାରଗ୍ରହଣେ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ତମନେକଧା
ଦଶ ଅବତାର ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ଵିଲାପଂ କୁରୁତେ ନାଗପାଶବନ୍ଧାଦିକର୍ମସୁ
ନାଗପାଶ ବନ୍ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ବିଳାପ କରନ୍ତି।
ହା କଷ୍ଟମିତ୍ଯସ୍ରଦୃଗାଦିଚେଷ୍ଟଃ ପାର୍ଥୋଗ୍ରସନାଦିକଭୃତ୍ଯକୃତ୍ଯଃ
ହା, କେତେ ଦୁଃଖ! ଏଭଳି ଅଶ୍ରୁଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ, ସେ ଭୟାନକ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଭଳି ଦାସର କାମ କରନ୍ତି।
କନ୍ଯାତ୍ଵଵିଧ୍ଵସକଵୀର୍ଯଜନ୍ମା କାନୀନସଂଜ୍ଞୋ ଽନୁଜଦାରଗାମୀ
ଯିଏ କନ୍ୟାତ୍ୱ ନାଶ କରିଥିବା ବୀର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, କାନୀନ ନାମରେ ପରସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦିଧିଷୂ ତନଯଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵସୁଃ ସ୍ତ୍ରୀଵାଦମୃତ୍ଯୁଭାକ୍
ଅଧିକ ଜ୍ଞାନ ଆଶା କରି, ପୁଅ ସକ୍ଷାତ୍ ବସୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବର ଅଭିଯୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଲେ।
ତେଷାଂ ସଂକୀର୍ତନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରଂ ପାପନାଶନମ୍
ତାଙ୍କର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପୁଣ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଯଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ସ୍ମରନ୍ତ୍ଯଦ୍ଧା ଯୋଗମୂର୍ତିଃ ସନାତନଃ
ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ନିତ୍ୟ ଯୋଗମୂର୍ତ୍ତି।