ସଵ୍ଯଂ ଚାପ୍ଯସ୍ଫୁରନ୍ନେତ୍ରଂ ସ୍ଵଵସ୍ତ୍ରଂ ସ୍ଖଲିତଂ ତଥା
ତାଙ୍କର ବାମ ଆଖି ଫଡ଼ିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୋଷାକ ଖସିଗଲା।
ବିଭ୍ରାଣାଂ ମାନୁଷଂ ରୂପଂ ସ୍ଵାମପଶ୍ଯନ୍ନିତଂବିନୀମ୍
ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାକୁ ଶୁଅଁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପରିତ୍ଯଜାମି ତ୍ଵାଂ ପାପଂ ରାକ୍ଷସଂ କ୍ରୂରକର୍ମିଣମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ୁଛି, ହେ ପାପୀ ଓ କ୍ରୂର କର୍ମ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସ।
ଈର୍ଷ୍ଯାକୋପସମାଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵଭ୍ଯଧାଵନ୍ନିଶାଚରଃ
ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ନିଶାଚର ଆଗକୁ ଧାଉଥିଲେ।
କାଲେନ ଵେଗାତ୍ପଵନୋ ଯଥୈଵ ସମୁଚ୍ଚରନ୍ଵାକ୍ଯମନର୍ଥଯୁକ୍ତମ୍
ଯେପରି ହବା ବେଗରେ ଚାଲିଯାଏ, ସେପରି ସେ ଅର୍ଥହୀନ କଥା କହିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସା ରାକ୍ଷସୀ ପ୍ରାହ ଭର୍ତାରଂ ମମ ଶଙ୍କିତା
ଏହା ଦେଖି, ସେ ରାକ୍ଷସୀ ସନ୍ଦେହରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମମାଯଂ ପଞ୍ଚତାଂ ଯାତୁ ଦିଗଂବରରିପୁପ୍ରିଯ
ଏହିଜଣ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ପ୍ରିୟ, ଦିଗମ୍ବର ତୁମେ, ଏହା ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।
ମୁମୋଚ ଵିପୁଲାଂ ଶକ୍ତିଂ ରକ୍ଷୋଵକ୍ଷସ୍ଥଲ ପ୍ରତି
ସେ ଏକ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ନେଇ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ଛାତିକୁ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଦିଵ୍ଯାଂଶୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଵକ୍ତ୍ରାତା କିଙ୍କିଣୀଶତନାଦିତା
ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁହଁ, ଶତଶଃ ଘଣ୍ଟିର ରଣ୍ଧନିରେ ଶୋଭିତ।
ହୃଦି ତସ୍ଯ ନିପତ୍ଯାସୌ ଶକ୍ତିର୍ଵିପ୍ରକରଚ୍ଯୁତା
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ପଡ଼ିଲା।
ପାତଯିତ୍ଵା ସ୍ଵଭର୍ତାରଂ ଵିପ୍ରହସ୍ତେନ ରାକ୍ଷସୀ
ସେ ରାକ୍ଷସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହାତରେ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଭୂମିକୁ ଫେଲାଇଦେଲେ।
ଅଥୋଵାଚ ଦ୍ଵିଜଂ ହୃଷ୍ଟା ରାକ୍ଷସୀ ଶୁଭଲୋଚନମ୍
ତାପରେ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଖୁସି ରାକ୍ଷସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାନ୍ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯେ ଦିଵ୍ଯା ଯେ ଚ ମାନୁଷାଃ
ମୋ ସହିତ ଦେବତା ଓ ମାନବ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କର।
ତତଃ ସାଦାଯ ମେ କାନ୍ତଂ ସ୍ଵାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଗୁହାଂ ମୁଦା
ତାପରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମୋର ପ୍ରିୟଜନକୁ ନିଜ ଗୁହାକୁ ନେଇଗଲେ।
କୁଚାଭ୍ଯାମୁନ୍ନତାଭ୍ଯାଂ ସା ମଦ୍ଭର୍ତାରମପୀଡଯତ୍
ସେ ଉନ୍ନତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଚାପିଦେଲେ।
ଇଯଂ ତେନାସିତାପାଙ୍ଗୀ ବିମ୍ବୋଷ୍ଠୀ କାଞ୍ଚନପ୍ରଭା
କଳା ଚକ୍ଷୁ, ଲାଲ ଠୋଠ ଓ ସୁନା ଆଭା ଥିବା ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ଯସ୍ଯାଃ ସୀମାଂ ନ ଲଙ୍ଘନ୍ତି ପାତକାନି ହ୍ଯଶେଷତଃ
ଯାହାର ସୀମାକୁ କୌଣସି ପାପ ଚାଲିପାରେ ନାହିଁ।
ଯା ଗୃହଂ ତ୍ରିପୁରାରେଶ୍ଚ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯୂତିସଂସ୍ଥିତା
ଯିଏ ତ୍ରିପୁରାରୀଙ୍କ ଘରେ, ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଦୂରରେ ବସିଛନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵମସ୍ଯା ଗୃହଂ ପିତ୍ର୍ଯଂ ପୁନର୍ନଯ ସୁଲୋଚନାମ୍
ତୁମେ ଏହି ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଜଣେ ଜଣାନୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ଘରକୁ ଫେରାଇଦିଅ।
ମଯା ସହ ସମସ୍ତାନି ଵିକ୍ରୀଣୀହି ନିଜେଚ୍ଛଯା
ମୋ ସହିତ ତୁମ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ସବୁକିଛି ବିକ୍ରୟ କର।
ମୁଗ୍ଧଯା ତଵ ରୂପେଣ ପ୍ରେଷିତୋ ଯମସାଦନମ୍
ତୁମର ରୂପରେ ମୁଁ ମନ୍ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ଯମର ଗୃହକୁ ପଠାଯାଇଥିଲି।
ଭଜସ୍ଵ ମାଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷ ଭକ୍ତାଂ ଵୈ କାମରୂପିଣୀମ୍
ବିଶାଳ ନୟନ ଥିବା, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର; ମୁଁ ଏକ ଭକ୍ତା, ଯିଏ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରେ।
ରାକ୍ଷସ୍ଯାଃ କାମତପ୍ତାଯାଃ କୁମାର୍ଯାଃ ସନ୍ନିଧୌ ଶୁଭେ
କାମାଗ୍ନିରେ ଜଳୁଥିବା ରାକ୍ଷସୀ ଓ କୁମାରୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ହେ ଶୁଭେ।
ସୁଭଗେ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ତଵ୍ଯା ନ ଯୋଷିତଃ
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି ଯେ, ନାରୀମାନେ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ମତ୍ତୋ ରୂପାଧିକଂ ମତ୍ଵା ପରଂ ପୁରୁଷଲଂପଟା
ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ରୂପବାନ ଅଛି ବୋଲି ଭାବି, ନାରୀମାନେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଆକୁଳ ହୁଅନ୍ତି।
ସୋ ଽହଂ ଵିଶ୍ଵାସଭାଵେନ ଵିଶ୍ଵସ୍ତସ୍ତେ ଵରାନନେ
ତେଣୁ ମୁଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ତୁମେ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ରଖିଥିଲି।
ଵ୍ଯାପାଦଯ ଯଥେଚ୍ଛଂ ଵା ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନୋ ଽସ୍ମି ଭାମିନି
ମୋତେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା, ସେପରି କର; ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ସରଣ ନେଇଛି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଆତ୍ମା ତେ ସର୍ଵଥା ଦେଯଃ ପ୍ରତୀକାରସ୍ଯ ହେତଵେ
ପ୍ରତିଦାନ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୁମ ଆତ୍ମାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଽହଂ ନୋତ୍ତରଂ ଵଚ୍ମି ପରଂ କିଞ୍ଚିତ୍ସୁଲୋଚନେ
ତେଣୁ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନୟନବତୀ, ଏଠାରେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି କହିବି ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ତହିଂସନଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସମଂ ଭଵେତ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଭରସା କରିଥିବାକୁ ଦୁଃଖ ଦିଏ, ସେ ଦୁଷ୍କର୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ।